Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2015

Στο… Κόκκινο – Έλληνες Αξιωματικοί και FBI: «Ενεργοί Εκτελεστές» τύπου San Bernadino στην Ελλάδα


ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ…
ΓΙΑ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΑΝ ΤΗΣ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ…
Αστυνομικοί ερευνούν την περιοχή γύρω από το σημείο της επίθεσης στο Σαν Μπερναρντίνο της Καλιφόρνια
«Με την οικονομική κρίση και με την πιθανή παρουσία στη χώρα μας ορισμένων ύποπτων ισλαμιστών αυξάνονται οι πιθανότητες να υπάρξει κρούσμα επίθεσης «ενεργού εκτελεστή», όπως αυτό που συνέβη στο Σαν Μπερναντίνο της Καλιφόρνιας με τους 14 νεκρούς».
Αυτό σημειώνεται σε ανάλυση Ελλήνων αξιωματούχων που έχουν πάρει μέρος σε ειδικές εκπαιδεύσεις σε ΗΠΑ και Ιταλία για το ζήτημα των δολοφόνων που προχωρούν σε εν ψυχρώ μαζικές εκτελέσεις σε αστικές περιοχές, χωρίς να υπολογίζουν τα αντίποινα.
Την τελευταία 15ετία υπολογίζεται ότι έχουν σημειωθεί σε όλον τον κόσμο περίπου 210 σοβαρά περιστατικά επίθεσης από εκτελεστές που πυροβολούν αδιακρίτως σε πλήθος ανυποψίαστων πολιτών.
Η επίθεση προ τριών ημερών σε κέντρο ατόμων με ειδικές ανάγκες στο Σαν Μπερναντίνο, όπου ένα ζευγάρι Αμερικανών αραβικής καταγωγής άνοιξε πυρ σκοτώνοντας 14 ανθρώπους, αποτελεί πλέον τμήμα μιας «μακάβριας ρουτίνας» με τα περιστατικά αυτά να αυξάνονται δραματικά σε όλον τον κόσμο.
Με κρούσματα από το σχολείο Dunblane της Σκωτίας το 1996 με 18 νεκρούς, την αιματοχυσία στο Μπεσλάν με 385 νεκρούς, ως το νησί Ουτόγια στη Νορβηγία το 2011 με την εν ψυχρώ δολοφονία 69 ανθρώπων.
Και από τη σφαγή σε σχολεία του Πακιστάν και την Κένυας (με συνολικά 300 νεκρούς) τα τελευταία χρόνια ως τη Βομβάη (173 νεκροί), τη σφαγή 13 ατόμων στην πόλη Βέλικα Ιβαντσα της Σερβίας από βετεράνο του πολέμου της πρώην Γιουγκοσλαβίας και τις άλλες περιπτώσεις στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στο Ισραήλ και αλλού.
Οι ΗΠΑ ωστόσο έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό παρόμοιων ενεργειών. Με χαρακτηριστική αδυναμία των αρχών ασφαλείας να επέμβουν και στις περισσότερες περιπτώσεις οι δολοφόνοι να ορίζουν πότε θα αρχίζει και πότε θα τελειώνει το μακελειό.
Οι φόβοι για την Ελλάδα
Μάλιστα, ήδη στην Ελλάδα μεγάλα ιδιωτικά σχολεία αρχίζουν να μελετούν τρόπους αντίδρασης σε μια επίθεση «ενεργών εκτελεστών». Σημειώνεται ότι στη χώρα μας έχουν σημειωθεί δύο σχετικά κρούσματα, το πρώτο στη σχολή ΟΑΕΔ στου Ρέντη τον Απρίλιο του 2009, όπου έχασε τη ζωή του ο δράστης, ενώ ως τέτοιου είδους ενέργεια μπορεί να θεωρηθεί επίθεση 68χρονου ενόπλου τον Αύγουστο του 2010 στις Ράχες Φθιώτιδας.
Σε έκθεση λοιπόν των αξιωματικών του Λιμενικού κ.κ. Ιωάννη Μάνδαλη και Ευθύμιου Πολίτη – με ειδική εκπαίδευση στο εξωτερικό για τους «active shooters» – και του νομικού κ. Γιώργου Κ. Μαρή που παρουσιάζει «Το Βήμα», σημειώνεται ότι «ο ενεργός εκτελεστής κινείται και σκοτώνει αδιακρίτως. Σχεδόν ποτέ δεν παίρνει ομήρους. Συνήθως γνωρίζει καλά τον χώρο που έχει επιλέξει και έχει σχεδιάσει λεπτομερώς τον τρόπο δράσης του. Σχεδόν ποτέ δεν υπάρχει σχέδιο διαφυγής. Συχνά δημοσιεύουν τις προθέσεις τους μέσω του Διαδικτύου, ενώ χαρακτηρίζονται από μεγάλο θυμό ή απόγνωση. Τα παραπάνω μας οδηγούν στην εκτίμηση ότι με δεδομένο τις δύσκολες οικονομικοκοινωνικές εξελίξεις για τη χώρα μας, ο θυμός, το προσωπικό και οικονομικό αδιέξοδο και η απόγνωση πολλών συμπολιτών μας, αλλά και η πιθανή παρουσία τρομοκρατών ανάμεσα στα πλήθη των προσφύγων αυξάνουν τις πιθανότητες να οδηγηθούμε στην αντιμετώπιση τέτοιου είδους περιστατικών στο εγγύς μέλλον».
Παράλληλα οι Έλληνες αναλυτές σημειώνουν τα μοιραία λάθη που γίνονται σε αυτού του είδους τις περιπτώσεις. Οπως σημειώνεται, «η περιμετρική ασφάλιση του χώρου όπου γίνεται η επίθεση και η αναμονή των δυνάμεων ασφαλείας και καταστολής είναι ό,τι χειρότερο, καθότι ο χρόνος που θα περάσει ώσπου να επέμβουν θα είναι πολύ μεγάλος και δυστυχώς σε αυτές τις περιπτώσεις ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας και αυξάνεται ο αριθμός των θυμάτων. Τα περισσότερα από τα περιστατικά επιθέσεων κατά πλήθους με πυροβόλα όπλα διαρκούν λιγότερο από 20 λεπτά».
«Το Βήμα» παρουσιάζει πολυσέλιδη έκθεση του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ που ανέλυσε 160 παρόμοιου τύπου επιθέσεις – όπως αυτή του Σαν Μπερναντίνο – που κατεγράφησαν στις ΗΠΑ την περίοδο 2000-2013 με τη δημιουργία πλήρους προφίλ των δραστών, του τρόπου δράσης και των δυνατοτήτων αντίδρασης.
Από αυτές τις επιθέσεις είχαν καταγραφεί 486 νεκροί και 557 τραυματίες, με έναν μέσο όρο περίπου 12 παρόμοιων επιθέσεων κάθε χρόνο. Οι πλέον πολύνεκρες θεωρούνται οι επιθέσεις στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια τον Απρίλιο του 2007 με 49 νεκρούς, σε σχολείο στο Κονέκτικατ τον Δεκέμβριο του 2012 με 29 νεκρούς, σε κινηματογράφο στο Κολοράντο τον Ιούλιο του 2012 με 12 νεκρούς και άλλες.
Η πλέον δραματική χρονιά θεωρήθηκε το 2010 όταν είχαν υπάρξει 26 επιθέσεις «ενεργών εκτελεστών» στις ΗΠΑ, ενώ το 2012 ο αριθμός των νεκρών είχε φθάσει τους 90 και των τραυματιών τους 208 αποτελώντας ένα δραματικό «ρεκόρ».
Τα περιστατικά αυτά έχουν σημειωθεί σε 40 συνολικά πολιτείες των ΗΠΑ. Από τις επιθέσεις, ποσοστό της τάξης του 45,6% σημειώθηκε σε χώρους με εμπορική δραστηριότητα, πεζοδρόμους κ.λπ., το 24,4% σε κολέγια, πανεπιστήμια και άλλα, σε ποσοστό 10% σε κυβερνητικά κτίρια, σε ανοικτούς χώρους 9,4%.
Σε σχεδόν όλα τα περιστατικά (με εξαίρεση δύο) δράστης ήταν ένας. Σε έξι περιστατικά ο δράστης ήταν γυναίκα. Δηλαδή με βάση τη συγκεκριμένη στατιστική το μακελειό στο Σαν Μπερναντίνο με το ζευγάρι των δραστών αποτελεί «ιδιομορφία» για τα δεδομένα των ΗΠΑ.
Και η συνέχεια αυτής της μακάβριας, στατιστικής απεικόνισης… Σε εννιά περιπτώσεις οι δράστες σκότωσαν αρχικά τα μέλη της οικογένειάς τους και συνέχισαν το μακελειό σε άλλους χώρους, με θύματα ανυποψίαστους πολίτες. Σε ποσοστό 10% αρχικοί στόχοι ήταν πρώην σύζυγοι ή φίλες των δραστών.
Σε ποσοστό 40% αυτών των περιστατικών ο δράστης αυτοκτόνησε. Σε ποσοστό 23,1% των εν λόγω συμβάντων ο δράστης έβαλε τέλος στη ζωή του προτού φτάσει η αστυνομία. Σε ποσοστό 13,1% το περιστατικό έληξε με παράτολμες ενέργειες πολιτών να αφοπλίσουν τον δράστη.
Σε γενικότερες γραμμές από την ανάλυση του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών το 56,3% των περιστατικών τελείωσε με πρωτοβουλία των δραστών, είτε με αυτοκτονία, είτε επειδή τελείωσαν τα πυρομαχικά τους ή επειδή έσπευσαν να απομακρυνθούν από το σημείο της μαζικής δολοφονίας.
Ακόμη σε ποσοστό 28,1% υπήρξε ανταλλαγή πυρών μεταξύ των εκτελεστών και της Αστυνομίας στη διάρκεια των οποίων σκοτώθηκαν και 21 αστυνομικοί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου