Τουρκική “Ασπίδα του Ευφράτη”! Μια επιχείρηση που καταλήγει σε κατοχή εδαφών!

Η Επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη «Euphrates Shield»: Η Μετατροπή μιας «Νόμιμης Άμυνας», σε Κατοχή. Αποτιμώντας το τρέχων αποτέλεσμα.

Γράφει ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΟΥΝΗΣ*

Βαλκανιολόγος, Διεθνολόγος M.Sc.

Συνεργάτης G.S.F. of Chicago

Η επιχείρηση “Ασπίδα του Ευφράτη” (τουρκ. Fırat Kalkanı Harekâtı), αφορά έναν «υβριδικό» πόλεμο (Hybrid Warfare), καθόσον συγκεντρώνει στοιχεία συμβατικής και μη συμβατικής σύγκρουσης, ήτοι οι μεσαίας έντασης συμβατικές εχθροπραξίες, διεξάγονται σε συνδυασμό με τακτικές και στοιχεία ανταρτοπόλεμου και αντι-ανταρτοπόλεμου.[1] Εν προκειμένω, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (Türk Silahlı Kuvvetleri-T.S.K.) με τη συνδρομή ανταρτών του Ελεύθερου Στρατού της Συρίας (Free Syrian Army-F.S.A.), εξαπέλυσαν επίθεση εναντίον των εξτρεμιστών του Daesh, καθώς επίσης και κατά μαχητών των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας (S.D.F.).

Η Τουρκία σχεδίαζε να υλοποιήσει μια χερσαία εισβολή από τα μέσα του 2015, ωστόσο ανέβαλλε την όποια ενέργεια, εξαιτίας των αντιρρήσεων που εξέφραζαν κυρίως οι Η.Π.Α. Το δεύτερο δεκαήμερο του Αυγούστου του 2016, εντάθηκαν οι βομβιστικές επιθέσεις, και οι ρίψεις όλμων κατά τουρκικών μεθοριακών πόλεων (λ.χ. Gaziantep, Karkamış), παρέχοντας στην Τουρκία το δικαίωμα ανάληψης δράσης.[2] Το δικαίωμα της Τουρκίας στην άμυνα (Jus ad Bellum), επικαλέστηκε ο αρμόδιος υπουργός της χώρας Fikri Işık, σε σχετική δήλωση στις 24 Αυγούστου, προκειμένου να αιτιολογήσει την επιθετική ενέργεια στο συριακό έδαφος.[3] Επιθέσεις με βλήματα όλμων κατά του τουρκικού εδάφους, είχαν προηγηθεί καθ όλη τη διάρκεια του προηγούμενου έτους. Οι εν λόγω ενέργειες, εμμέσως υποβοήθησαν τους σχεδιασμούς της τουρκικής κυβέρνησης, διότι προσέφεραν το νομικό άλλοθι για την ανάληψη δράσης. Αξιοσημείωτη υπενθύμιση αποτελεί και η επισήμανση ότι οι πληγείσες περιοχές, αφορούσαν περιοχές με αμιγώς κουρδικούς πληθυσμούς. Έτσι η Τουρκία επικαλέστηκε τις διατάξεις του Κεφαλαίου VII (Άρθρο 51) του Κ.Χ. των Η.Ε. προκειμένου να νομιμοποιήσει τη σχεδιαζόμενη στρατιωτική επέμβαση.[4]

Τουρκικά στρατεύματα μεταστάθμευσαν στη συρο-τουρκική μεθόριο (μεταφέρθηκαν μαζικά από την ανατολική Θράκη) υπό το φόβο ραγδαίας κλιμάκωσης στο συριακό θέατρο επιχειρήσεων, εξαιτίας της ρηξιγενούς τάσης που αναπτύχθηκε στις ρωσο-τουρκικές σχέσεις, κυρίως μετά την κατάρριψη του ρωσικού Su-24 Fencer.[5]

ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ

Επικεφαλής της επιχείρησης ετέθη ο Αντιστράτηγος Zekai Aksakallı. Η έφοδος ξεκίνησε στις 24 Αυγούστου (ώρα 04:00 τοπική ώρα) αρχικά με πραγματοποίηση πληγμάτων από οβιδοβόλα T-155 Fırtına και εκτοξευτές ρουκετών Kasırga, ενώ αργότερα τη σκυτάλη έλαβε η Πολεμική Αεροπορία (Türk Hava Kuvvetleri) με αναβαθμισμένα F-16C/D (CCIP), τα οποία έφεραν JDAM/GBU’s και έπληξαν με απόλυτη επιτυχία 11 στόχους πλησίον της Jarabulus (τουρκ. Cerablus). Καταδείξεις στόχων πραγματοποίησαν τουρκικής σχεδίασης-κατασκευής UAV τύπου Bayraktar. Λίγο μετά τις 08:30 ένα τακτικό συγκρότημα Ίλης με άρματα Μ-60A3, και τη συνδρομή ανδρών του Free Syrian Army επιτέθηκαν και κατέλαβαν την Jarabulus σε διάστημα μικρότερο των 8 ωρών. Τις επόμενες ημέρες νέες χερσαίες ενισχύσεις διεύρυναν το αρχικό προγεφύρωμα, ενώ ίλες εκσυγχρονισμένων αρμάτων Sabra διείσδυσαν στο συριακό έδαφος από την περιοχή του Kılıç. Ως πρώτη παρατήρηση, επισημάνεται η μαζική χρήση οπλικών συστημάτων, τα οποία ως επί το πλείστον παράγονται από την τουρκική πολεμική βιομηχανία, γεγονός ενδεικτικό της διατιθέμενης τεχνογνωσίας.

Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (T.S.K.), προήλασαν στην περιοχή του καντονιού της Shahba, η οποία αποτελεί τμήμα της Αυτόνομης Ομοσπονδίας της βόρειας Συρίας- Rojava (Federation of Northern Syria – Rojava). Το καθεστώς αυτονομίας κηρύχθηκε de facto το Νοέμβριο του 2013. Στην NSR συμπεριλαμβάνονται 3 ακόμη αυτόνομα Καντόνια, από δυσμάς προς ανατολάς ως εξής: i) Afrin, ii) Kobani και iii) Jazira. Η επιτυχία της επιχείρησης καθώς επίσης και η ικανοποιητική απόδοση των T.S.K. ενδεικτικά κρίνεται από το γεγονός ότι μέχρι τις 27 Οκτωβρίου (65^η ημέρα των επιχειρήσεων), κατελήφθησαν περισσότερα από 1.300 τετραγωνικά χλμ. συριακού εδάφους, κατεστράφησαν ολοσχερώς 95 μείζονες στόχοι του Ισλαμικού Κράτους, και «απελευθερώθηκαν» από την κατοχή του ISIS, 156 οικισμοί. Μάλιστα οι Τούρκοι έθεσαν σε προτεραιότητα, την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, καθώς επίσης την επαναλειτουργία σχολικών και νοσοκομειακών μονάδων, όπερ και εγένετο με τη συνδρομή της «Ερυθράς Ημισελήνου», ώστε να αποσπάσουν τη στήριξη των αυτοχθόνων πληθυσμών.

Η απόδοση των T.S.K. στη μάχη της Β. Συρίας αποτέλεσε τη «δέουσα» απάντηση στις εγχώριες αναλύσεις, το περιεχόμενο των οποίων έκανε λόγο περί θλιβερής παρουσίας του τουρκικού στρατεύματος στη διάρκεια του πραξικοπήματος, και σε συνεπαγόμενη καταβαράθρωση της μαχητικής ισχύος. Πράγματι το μετακεμαλικό (ή «Erdoğan-ικο») στράτευμα βρίσκεται σε μια διαδικασία πολλαπλής μετεξέλιξης (πρωτίστως επιχειρησιακής και ιδεολογικής). Όσον αφορά τη συντελούμενη επιχειρησιακή διεργασία (προσωπικά έχω αναφερθεί στη διάρκεια σχετικών παρουσιάσεων και άρθρων), σχετίζονται με την υιοθέτηση νέων τακτικών βάσει του αναθεωρημένου Δόγματος (Milli Güvenlik Stratejisi), στη διαστημική στρατιωτική διάσταση (Υπηρεσία Uzay Sistemleri, Entegrasyon ve Test Merkezi/πρόγραμμα Göktürk), στην ένταξη νεότευκτων οπλικών συστημάτων, στην απόκτηση πυρηνικών ικανοτήτων κρούσης, στην αυτόνομη εθνική λογιστική υποστήριξη κ.ο.κ.[6] Η ιδεολογική αναθεώρηση σχετίζεται με το σύνολο των κοινωνικών διεργασιών που εξελίσσεται σε εθνικό επίπεδο, όπου σταδιακά ο Κοσμικισμός και εν γένει ο Κεμαλισμός (Atatürkçülük) τίθενται εν αμφιβόλω. Παράλληλα, παρατηρούνται βαθιές δομικές αλλαγές στην γεωπολιτική ταυτότητα της Τουρκίας, ως απόρροια ανάλογων αλλαγών του διεθνούς συστήματος. Κρίνεται επιτακτική η αναφορά στις προειρημένες διευκρινήσεις, εξαιτίας της ραγδαίας επιδείνωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων το τελευταίο χρονικό διάστημα, προκειμένου να εφισταθεί η προσοχή των ιθυνόντων.[7]

Στοχοθεσία-Πραγματικές Επιδιώξεις.

Ως άμεσος τουρκικός στόχος ετέθη η καταστροφή των μονάδων του Daesh, που δραστηριοποιούνταν πλησίον της τουρκο-συριακής μεθορίου, όμως σύμφωνα και με σχετικό δημοσίευμα του Independent, πραγματικός στόχος ήταν η εκδίωξη των Κούρδων πολιτοφυλάκων (PYD/ΥPG) αφενός δυτικά της πόλεως A’zaz, αφετέρου η εκκαθάριση της δυτικής ακτής του ποταμού Ευφράτη, και η απώθηση όλων των «τρομοκρατικών στοιχείων» ανατολικά.[8]

Για να επιτευχθεί ο στόχος της εκκαθάρισης της μεθορίου από τα εξτρεμιστικά στοιχεία που απειλούν την τουρκική εδαφική ακεραιότητα, θα έπρεπε να δημιουργηθεί μια «ζώνη ασφαλείας» (safe zone) συνολικού μήκους 98 χλμ. και βάθους 45, ώστε τα εθνικά εδάφη να παραμένουν εκτός εμβέλειας βολής των εχθρικών όπλων.

Πάγιος στόχος της Τουρκίας είναι «η παραπομπή στις καλένδες», του εξίσου πάγιου κουρδικού αιτήματος για τη δημιουργία ανεξάρτητης κρατικής οντότητας. Δια τούτο η παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων πρέπει να έχει πιο «μόνιμο» χαρακτήρα.[9] Εντός του προειρημένου πλαισίου, η Τουρκική Εθνοσυνέλευση (Türkiye Büyük Millet Meclisi) στις 19 Σεπτεμβρίου εξουσιοδότησε τις T.S.K. να επεκτείνουν τις δραστηριότητες τους στη Β. Συρία για ένα έτος, προκειμένου να εξουδετερωθούν οι ασύμμετρες απειλές, με αποτέλεσμα να συνεχιστεί η στρατιωτική προέλαση προς την Al-Bab (δηλαδή σε βάθος 28 χλμ. εντός του συριακού εδάφους). Μάλιστα η έγκριση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης συνέπιπτε χρονικά με την κατάρρευση της εκεχειρίας, και την κλιμάκωση των συγκρούσεων.

Επίσης ο κος F. Işık διευκρίνισε ότι η Τουρκία δεν θα αποδέχονταν καμία εμπλοκή του YPG στη μάχη της Al-Raqqa, ενώ κατηγόρησε την κουρδική πολιτοφυλακή ότι χρησιμοποιεί την παρουσία του Daesh, ως πρόσχημα για την επίτευξη των σχεδιασμών περί εθνικής αποκατάστασης. Σύμφωνα με την εφημερίδα Sabah, η Τουρκία θεωρεί ότι τυχόν απουσία της από την Al-Raqqa δημιουργεί «κενό», άμεσα εκμεταλλεύσιμο από τα τρομοκρατικά στοιχεία που δραστηριοποιούνται στην περιοχή, ενώ δεν έλειψαν και οι κατηγορίες κατά των Κούρδων, περί διάπραξης εθνοκάθαρσης.[10]

Καθ’αυτόν τον τρόπο, μια επιχείρηση η οποία εξαπολύθηκε υπό το πρόσχημα της νόμιμης άμυνας και της καταπολέμησης της ισλαμικής τρομοκρατίας, μετατρέπεται σταδιακά σε απροσδιόριστης διάρκειας κατοχή. Βεβαίως σ’αυτή την περίπτωση κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών, ώστε να σταθεροποιηθεί η κατοχή στο θύλακα, καθότι οι σημερινές δυνάμεις κρίνονται ανεπαρκείς αριθμητικά για την υλοποίηση του εγχειρήματος.

Οι τουρκικές προθέσεις ήταν εμφανής εξαρχής, και επιβεβαιώνονταν τόσο από τις συνεχείς επικλήσεις του Τούρκου Προέδρου Recep Tayyip Erdoğan περί αδικίας που διεπράχθη εις βάρος της Τουρκίας κατά τη συνομολόγηση της Συνθήκης της Λωζάννης, όσο και «δια χειλέων» του Τούρκου Υπουργού των Εξωτερικών Mevlüt Çavuşoğlu (δήλωση περί διαρκούς τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας στη Β. Συρία 26 Οκτωβρίου 2016).[11]

Αξίζει να επισημανθεί, ότι γενικότερα στους μακροπρόθεσμους στόχους της τουρκικής κυβέρνησης συγκαταλέγεται η πρόθεση ανάδειξης της χώρας σε βασικό συνδιαμορφωτή των εξελίξεων στον ευρύτερο περιφερειακό γεωπολιτικό χώρο, η ενίσχυση του στρατιωτικού γοήτρου, και η επίτευξη συναίνεσης στο εσωτερικό της χώρας. Ειδικά για την περίπτωση της Συρίας, ο Πρόεδρος Erdoğan επιθυμεί να αναδειχτεί σε κύριο ρυθμιστή των εξελίξεων, συντονίζοντας το διάλογο μεταξύ Η.Π.Α.-Ρωσίας αφού αξιοποιήσει περίτεχνα την γεωπολιτική αντιπαλότητα τους, ενώ παράλληλα επιδιώκει να εξοβελίσει το κουρδικό ζήτημα.

Η τουρκική επίθεση στη φάση της έναρξης της, τελούσε υπό τις ευλογίες των δύο κύριων δρώντων στην περιοχή, δηλαδή των Η.Π.Α. και της Ρωσίας.[12] Ωστόσο οι Η.Π.Α. εξέφρασαν τον προβληματισμό τους, σε περίπτωση εμπλοκής με το αυτόχθονο κουρδικό στοιχείο.[13] Η Τουρκία διατηρούσε ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με τις Η.Π.Α. σε ανώτατο επίπεδο (επικοινωνία Obama-Erdoğan), ώστε να συντονιστούν οι προσπάθειες εκδίωξης τους ISIL από την Al-Raqqa. Οι επαφές αυτές συνεχίστηκαν και σε σχέση με την πρόσφατη πρόθεση της Τουρκίας να εμπλακεί ενεργά στην απελευθέρωση της Μοσούλης, γεγονός το οποίο δημιουργεί προστριβές με την Washington.[14] Αντίθετες προς την τουρκική παρουσία στη Συρία εμφανίζονται Δαμασκός και Τεχεράνη, κάτι το οποίο εικάζεται ότι «οικοδομεί» τις προϋποθέσεις μιας νέας σύρραξης.

Παούνης Νικόλαος

Βαλκανιολόγος, Διεθνολόγος M.Sc.

Συνεργάτης G.S.F. of Chicago

militaire.gr

ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ (ΤΡΙΤΗ 01 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ/10/2016)

hellasforce

«ΦΩΤΙΑ» ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ – ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑΤΟ!

Ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις και δυνάμεις του ΝΑΤΟ θα διεξάγουν παράλληλες στρατιωτικές ασκήσεις σε δύο γειτονικές βαλκανικές χώρες!

Τα ρωσικά στρατεύματα θα συμμετάσχουν σε παιχνίδια πολέμου στη Σερβία, ενώ το ΝΑΤΟ διεξάγει στρατιωτικές ασκήσεις στο Μαυροβούνιο, μετέδωσαν τα μέσα ενημέρωσης τη Δευτέρα.

Οι διάρκειας 13 ημερών στρατιωτικές ασκήσεις της Ρωσίας στη Σερβία, με την ονομασία «Σλαβική Αδελφότητα 2016», αρχίζουν την Τετάρτη.

Θα περιλαμβάνουν 150 Ρώσους αλεξιπτωτιστές, 50 επιτελικά στελέχη της ΠΑ, τρία αεροπλάνα μεταφορών και έναν απροσδιόριστο αριθμό στρατευμάτων από τη Σερβία και τη Λευκορωσία, ανέφερε το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας.

Η πενθήμερη άσκηση του ΝΑΤΟ στο Μαυροβούνιο (CRNA GORA 2016) ξεκίνησε σήμερα (31/10) και περιλαμβάνει την αντιμετώπιση πλημμυρών και χημικών επιθέσεων. Θα περιλαμβάνει 680 άοπλο προσωπικό από επτά χώρες του ΝΑΤΟ και 10 κράτη-εταίρους.

Στο παρελθόν, τόσο η Σερβία, όσο και το Μαυροβούνιο ήταν συνταγματικές δημοκρατίες της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.

Και οι δύο χώρες είναι σοσιαλιστικές δημοκρατίες και παραδοσιακοί σύμμαχοι των Ρώσων Ορθόδοξων Χριστιανών. Το 2003 αυτή η κρατική ένωση ανασχηματίστηκε στη Σερβία-Μαυροβούνιο και το 2006 έγιναν ανεξάρτητα κράτη.

Από την διάσπαση τους, οι δύο βαλκανικές γειτονικές χώρες φαίνεται να οδεύουν σε διαφορετικές κατευθύνσεις στρατηγικά.

Το Μαυροβούνιο έχει κρατήσει μια φιλοδυτική στάση η οποία έχει βραβευτεί από το ΝΑΤΟ με προσφορά για να ενταχθεί στην Βόρεια Ατλαντική Συμμαχία.

Η πρόσκληση του ΝΑΤΟ στο Μαυροβούνιο έχει προκαλέσει ισχυρή αντίδραση από τη Ρωσία.

Εν τω μεταξύ, αξιωματούχοι του Μαυροβουνίου έχουν κατηγορήσει τη Ρωσία για στήσιμο ενός υποτιθέμενου πραξικοπήματος τον Οκτώβριο, για να ανατραπεί η φιλοδυτική κυβέρνηση, λόγω της προσπάθειας ένταξης στο ΝΑΤΟ.

Η Σερβία, εταίρος του ΝΑΤΟ, έχει διεξάγει ασκήσεις με τη δυτική συμμαχία, αλλά όχι τόσο μεγάλες, ή με ξένα στρατεύματα και εξοπλισμό να συμμετέχουν στο έδαφός της.

hellasforce

Οι μισοί Ρώσοι φοβούνται ότι λόγω Συρίας θα έχουμε Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Levada Centre σχετικά με την πιθανότητα που βλέπουν οι Ρώσοι να υπάρξει πολεμική σύγκρουση με τις ΗΠΑ λόγω του πολέμου στη Συρία, στην ερώτηση αν πιστεύουν ότι «η αυξανόμενη στις σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης θα μπορούσε να εξελιχθεί σε Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο», το 48% πίστευαν ότι θα μπορούσε. Το Ιούλιο το ποσοστό ήταν 29%. Το 49% είπαν ότι η Ρωσία πρέπει να συνεχίσει την επέμβαση στη Συρία υπέρ του Άσαντ και το 28% όχι. Το 52% υποστηρίζει τις αεροπορικές επιδρομές και το 26% είναι εναντίον τους.

hellasforce

«Μ Π Ο Υ Ρ Λ Ο Τ Ο»

Βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας είναι τα χρέη των ιδιωτών που προσεγγίζουν, πια, το δημόσιο χρέος της χώρας. Το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής εκπέμπει σήμα κινδύνου για την ανεξέλεγκτη διόγκωση του ιδιωτικού χρέους που μπορεί να λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά για την οικονομία, εάν δεν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά αλλά και έγκαιρα. Θεωρεί αδικαιολόγητη την αισιοδοξία για δυναμική ανάκαμψη το 2017, προειδοποιώντας για την ύπαρξη κινδύνων και αβεβαιοτήτων.

Αναγνωρίζει δε πως παραμένει δύσκολη η ανάρρωση από την αντιπαράθεση με τους δανειστές το πρώτο εξάμηνο του 2015 που παρ’ ολίγον να οδηγήσει τη χώρα εκτός Ευρωζώνης και από τις αβεβαιότητες που προκάλεσαν οι καθυστερήσεις στην πρώτη αξιολόγηση του τρίτου μνημονίου. Αποκαλύπτει παράλληλα, πως οι Θεσμοί ζητούν εργασιακό μοντέλο Δανίας, με μεγαλύτερη ευελιξία στους μισθούς και τις απολύσεις, αλλά και δίχτυ προστασίας για τους ανέργους.

Με μελανά χρώματα περιγράφει την κατάσταση στην οικονομία το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής στη νέα του τριμηνιαία έκθεση, τονίζοντας μεταξύ άλλων πως συντελούνται στην Ελλάδα ανησυχητικές εξελίξεις, και μάλιστα σε μια περίοδο που η υπόλοιπη Ευρώπη πετυχαίνει ρυθμούς μεγέθυνσης, όχι εντυπωσιακούς, αλλά θετικούς. Υπογραμμίζει δε πως η χώρα παραμένει υπό αυστηρή εποπτεία, από εκείνη που ισχύει υπό κανονικές συνθήκες στην Ευρωζώνη και από οποιαδήποτε παρόμοια εποπτεία στο παρελθόν.

[1] Ιδιωτικό χρέος
Είναι ανησυχητική η διόγκωση των χρεών των ιδιωτών προς τράπεζες, εφορία, ασφαλιστικά ταμεία και ΔΕΚΟ. «Οι διαστάσεις είναι τέτοιες που το ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα σύντομα πλησιάζει το μέγεθος του δημοσίου χρέους», αναφέρεται χαρακτηριστικά. Πρέπει να σημειωθεί πως το δημόσιο χρέος σε όρους κεντρικής διοίκησης ξεπέρασε τα 328 δισ. ευρώ στο τέλος Ιουνίου. Το ιδιωτικό χρέος, χωρίς μάλιστα να συμπεριληφθούν τα χρέη σε ΔΕΚΟ προσεγγίζει πλέον τα 230 δισ. ευρώ (περίπου 110 δισ. ευρώ σε κόκκινα δάνεια, 93 δισ. ευρώ στην εφορία και έως 25 δισ. σε ασφαλιστικά ταμεία, σύμφωνα με εκτιμήσεις). Η κατάσταση αυτή αποτυπώνει και την εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των Ελλήνων, υπό το βάρος των αλλεπάλληλων φοροεισπρακτικών μέτρων, περικοπών σε μισθούς και συντάξεις και της ανεργίας. Οι συντάκτες της έκθεσης σχολιάζοντας το προσχέδιο του προϋπολογισμού κάνουν λόγο για φοροκεντρική λιτότητα, ενώ υποστηρίζουν πως «με τις συνεχείς αυξήσεις φόρων πριονίζεται το κλαδί στο οποίο κάθεται η παραγωγή και η δημόσια οικονομία».

[2] Μοντέλο Δανίας στα εργασιακά
Εργασιακό μοντέλο Δανίας – με μεγαλύτερη ευελιξία στους μισθούς και στις απολύσεις αλλά και «δίχτυ» προστασίας για τους ανέργους, μέσω επιδομάτων και προγραμμάτων επανακατάρτισης – ζητούν οι Θεσμοί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα. Αυτό αποκαλύπτει η Έκθεση με βάση εσωτερικό έγγραφο που κοινοποιήθηκε στο Eurogroup με την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης. Πρόκειται για ένα μοντέλο το οποίο:
– Επιτρέπει την αριθμητική και λειτουργική ευελιξία (συχνές προσλήψεις και απολύσεις – διευθέτηση του χρόνου εργασίας) αλλά και την ευελιξία των μισθών, σε επίπεδο επιχείρησης με την ταυτόχρονη, όμως, παροχή κοινωνικών επιδομάτων, σε μια αγορά εργασίας όπου το 25% των εργαζομένων είναι νεοεισερχόμενοι και τα 2/3 προέρχονται από άλλη εργασία.
– Ευνοεί την κινητικότητα καθώς ένα ποσοστό εργαζομένων που μένουν άνεργοι μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα επανεντάσσονται στην αγορά εργασίας ή παρακολουθούν κάποιο πρόγραμμα ενεργητικής πολιτικής (με υψηλό κόστος που, όμως, έχει ως αποτέλεσμα πολύ χαμηλά ποσοστά μακροχρόνιας ανεργίας). Προβλέπει συλλογικές συμφωνίες, με εθελοντικές διαπραγματεύσεις, μεταξύ των κοινωνικών εταίρων για τη ρύθμιση των όρων εργασίας χωρίς την εμπλοκή του κράτους, αφού υπάρχει κουλτούρα κοινωνικού διαλόγου.
Πάντως οι συντάκτες διερωτώνται εάν μπορεί να εφαρμοστεί ένα τέτοιο μοντέλο στην Ελλάδα ελλείψει και πόρων.
Ωστόσο, τάσσεται υπέρ των αλλαγών στα εργασιακά, συμπεριλαμβανομένου του νόμου για τις ομαδικές απολύσεις και την κήρυξη απεργιών, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «η προάσπιση του status quo είναι αντιπαραγωγική και μη ρεαλιστική» και πως «πολιτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι είναι οι λιγότερο κατάλληλοι για την έγκριση κάποιου ποσοστού απολύσεων». «Πολλές από τις προτάσεις της διεθνούς επιτροπής των εμπειρογνωμόνων θα βοηθήσουν την κυβέρνηση να απεγκλωβιστεί από τη λογική των άκαμπτων κόκκινων γραμμών», καταλήγει.

[3] Ανάκαμψη
Κυβέρνηση και ΤτΕ προβλέπουν σχεδόν αλματώδη ανάπτυξη 2,7% το 2017, σημειώνοντας μάλιστα πως το ΔΝΤ, υπερθεματίζει. Επισημαίνει όμως πως η ανάρρωση από το πρώτο εξάμηνο του 2015 παραμένει δύσκολη, ενώ τα διαθέσιμα στοιχεία, δεν επιτρέπουν τόση αισιοδοξία και εάν επιβεβαιωθούν οι απαισιόδοξες προβλέψεις, θα ανατραπούν και προσδοκίες που έχουν επενδυθεί στο πρόγραμμα προσαρμογής. «Η χώρα εξακολουθεί να είναι εγκλωβισμένη σε μια κατάσταση ισορροπίας συμφερόντων, αμετάβλητων συμπεριφορών και συνεχών εμπλοκών που δεν εγγυώνται μια εντυπωσιακή ανάκαμψη».

[4] Δημόσιο χρέος – πλεονάσματα
Μία σοβαρή αναδιάρθρωση χρέους είναι απαραίτητη για να επανέλθει η χώρα σε αναπτυξιακή τροχιά. Όταν το χρέος είναι υπερβολικό και δυσβάστακτο στον βαθμό που κάθε «κέρδος» που προκύπτει από τις μεταρρυθμίσεις ή τις επενδύσεις κατευθύνεται για την εξυπηρέτησή του μέσω δημιουργίας πρωτογενών πλεονασμάτων και δεν το καρπώνονται οι πολίτες, τότε δημιουργούνται αντικίνητρα για να ενστερνιστούν οι κυβερνήσεις και οι πολίτες τα προγράμματα προσαρμογής. Υποστηρίζουν δε πως το ότι το 80% του χρέους βρίσκεται στα χέρια των επίσημων πιστωτών δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να γίνει ουσιαστική ελάφρυνσή του.
«Γενικά αναδιάρθρωση και περικοπή δημοσίων χρεών γίνεται στο πλαίσιο διεθνών μηχανισμών (Paris Club) πάντοτε σε συνεργασία με το ΔΝΤ. Το κύριο εμπόδιο στην ελληνική περίπτωση είναι ότι η χώρα είναι μέλος της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης. Αλλά εάν η Ελλάδα εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της θα βρεθεί λύση ή έστω η πίεση για λύση θα μετατοπιστεί στην Ε.Ε.», αναφέρεται στην έκθεση, όπου επαναφέρεται, μεταξύ άλλων, και η πρόταση του Γ. Δραγασάκη να καθιερωθεί «φρένο χρέους» στη σχεδιαζόμενη αναθεώρηση του Συντάγματος. «Τους επόμενους μήνες θα αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία η πτωτική αναθεώρηση των στόχων για πρωτογενή πλεονάσματα και η οριστική ‘διευθέτηση’ του χρέους. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση μάλλον συμφωνούν στον στόχο αυτό και έχουν ως σύμμαχο το ΔΝΤ», υπογραμμίζεται.
Ως στοιχεία αβεβαιότητας και αστάθειας εκτός από το χρέος παρουσιάζονται «η γραφειοκρατία, οι δυσκολίες χρηματοδότησης των επιχειρήσεων, οι φορολογικοί συντελεστές, η αστάθεια στη νομοθεσία, οι δυσλειτουργίες στις αγορές προϊόντων και στη δικαιοσύνη», με αποτέλεσμα «η επενδυτική ώθηση που χρειάζεται η χώρα να προέλθει όχι μόνον από τη ρύθμιση του χρέους, αλλά και από το σύνολο των μεταρρυθμίσεων που προβλέπονται στο Μνημόνιο (με όσες βελτιώσεις μπορούν να γίνουν)».

[5] Μεταρρυθμίσεις – Αποκρατικοποιήσεις
Η διαδικασία αλλαγής του πολιτικό-οικονομικού μοντέλου που κτίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες είναι αργή και επίπονη, και αποτυπώνει και έλλειψη «ιδιοκτησίας» των αλλαγών που συντελούνται στην Ελλάδα.
Όπως εκτιμάται, σε ορισμένες περιοχές πολιτικής αποφεύγονται τομές που έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και καιρό, ενώ σε άλλες ανακύπτουν διαρκώς εμπόδια.

hellasforce

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ! Το αλβανικό Υπ.Εξ. κάλεσε την πρέσβη της Ελλάδος για εξηγήσεις

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ! «Αλβανική η Χειμάρρα, η Ακρόπολη διασώθηκε χάρη στους Αλβανούς»

Το Αλβανικό Υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε αναχρονιστική την χθεσινή ανακοίνωση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με την πρόσφατη απόφαση του Δήμου Χιμάρας να προχωρήσει στην κατεδάφιση οικιών 19 οικογενειών που ανήκουν στην Ελληνική Εθνική Μειονότητα.

Το αλβανικό Υπουργείο Εξωτερικών μέσω του εκπροσώπου Γκλεβίς Ντερβίσι, αναφέρει:
«Οι απειλητικοί τόνοι της ανακοίνωσης και η επιπόλαια ανάγνωση της κατάστασης και των συνθηκών, δεν μπορεί να γίνουν κατανοητά στην Ευρώπη του σήμερα, παρά ως ένα μήνυμα που προορίζεται για εγχώρια κατανάλωση.

Η Αλβανία δεν κάνει διακρίσεις σε σχέση με τις αρχές του κράτους δικαίου.

Οι νομικές διαδικασίες που ακολουθούνται από το δήμο Χιμάρας, οι οποίες επικεντρώνονται στην μεταμόρφωση της πόλης σε ένα ευρωπαϊκό τουριστικό προορισμό, είναι διαφανείς και σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Οι επανειλημμένες δηλώσεις του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών και η αναχρονιστική γλώσσα για την περιοχή της Χιμάρας είναι απαράδεκτες και αντίθετες προς τις θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου. Αρχές που διέπουν τις δραστηριότητες των θεσμικών οργάνων του κράτους.

Με βάση τα ανωτέρω και σύμφωνα με την διπλωματική πρακτική, το Υπουργείο Εξωτερικών έχει καλέσει για εξηγήσεις την Έλληνα Πρέσβη στα Τίρανα κα Σουράνη, εκφράζοντας την παραπάνω θέση.», καταλήγει η ανακοίνωση του αλβανικού Υπουργείου Εξωτερικών .

hellasforce

Ύμνος του Πουτιν για την Ελλάδα και τον Αλέξη Τσίπρα! Πρωτοφανής ανακοίνωση στήριξης στην κυβέρνηση

Πρωτόγνωρη σε θέρμη ανακοίνωση από το Ρώσικο ΥΠΕΞ που φαίνεται αποφασισμένο να μην επιτρέψει άλλη ανατροπή εκλεγμένης και ανεξάρτητης κυβέρνησης στην Ελλάδα από σκοτεινά συμφέροντα, όπως έγινε με την κυβέρνηση Καραμανλή

Ατμόσφαιρα φιλίας και αμοιβαίας συμπάθειας κυριαρχεί στις σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Ελλάδας, εκτιμά το ρωσικό ΥΠΕΞ, με αφορμή την επίσκεψη στην Αθήνα, στις 1-2 Νοεμβρίου, του επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας Σεργκέι Λαβρόφ.

Το τελευταίο διάστημα, αναφέρεται χαρακτηριστικά στην επίσημη ανακοίνωση, οι επαφές ανάμεσα στις δύο χώρες μας σε πολλά επίπεδα, κυρίως στον διάλογο ανάμεσα στους ηγέτες των κρατών και των κυβερνήσεων και των υπουργών Εξωτερικών, δραστηριοποιήθηκαν αισθητά.

Σημαντική ώθηση στη διμερή συνεργασία δίνει η πραγματοποίηση το 2016 του λεγόμενου «αφιερωματικού έτους» μεταξύ των δύο χωρών που γίνεται υπό την επίβλεψη του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντίμιρ Πούτιν και του πρωθυπουργού της Ελληνικής Δημοκρατίας Αλέξη Τσίπρα.

Η υλοποίηση του αφιερωματικού έτους εκφράζει την τάση για τη διεύρυνση της ρωσοελληνικής κοινής δράσης, παρά την αρνητική διεθνή συγκυρία. Το μεγάλο αυτό διακρατικό εγχείρημα περιλαμβάνει 170 περίπου εκδηλώσεις στους τομείς του πολιτισμού, της επιστήμης, της εκπαίδευσης, του τουρισμού, του αθλητισμού αλλά και της οικονομίας και του εμπορίου.

Στα πλαίσια του αφιερωματικού έτους, οι Σ. Λαβρόφ και Ν. Κοτζιάς θα εγκαινιάσουν το 4ο φόρουμ των κοινωνικών οργανώσεων των δύο χωρών, αλλά και την έκθεση των αρχειακών ντοκουμέντων.

Στη συνέχεια, η ρωσική πλευρά σημειώνει ότι κάτω από την επίδραση αρνητικών εξωτερικών παραγόντων, συγκεκριμένα των αντιρωσικών κυρώσεων και των δικών μας αντιμέτρων, την πτώση των τιμών των ενεργειακών πόρων, το ισοζύγιο των διμερών εμπορικών ανταλλαγών σε απόλυτους αριθμούς μειώθηκε. Σύμφωνα με τα επίσημα ρωσικά στοιχεία, το 2014 υπήρξε μείωση κατά 39,2%, το 2015 άλλο ένα 34% και το διάστημα Ιανουάριος- Ιούλιος 2016 κατά 9,8%. Ωστόσο, σε φυσική έκφραση το αμοιβαίο εμπόριο εμφανίζει αύξηση μέχρι 13,2% με βάση τα στοιχεία του 2015.

Ρόλο κλειδί στον καθορισμό των προτεραιοτήτων και τον συντονισμό της εμπορικής- οικονομικής κοινής δράσης παίζει η μικτή ρωσοελληνική επιτροπή η οποία θα συνεδριάσει στην Αθήνα στις 4 Νοεμβρίου.

Τέλος, στην ανακοίνωση του ρωσικού ΥΠΕΞ γίνεται ειδική αναφορά για τη δυναμική αύξηση του τουριστικού ρεύματος από τη Ρωσία προς την Ελλάδα, Χαρακτηριστικά το πρώτο εξάμηνο του 2016 η αύξηση ξεπερνά το 20% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2015.

Τονίζεται, τέλος, ότι βασική παράμετρο στις διμερείς σχέσεις και στη σύμπλευση των δύο λαών αποτελεί και ο διεκκλησιαστικός διάλογος.

Αναμφίβολα, η επίσκεψη του Σ. Λαβρόφ θα συμβάλλει στην παραπέρα εμβάθυνση της ευρείας ρωσοελληνικής συνεργασίας και της αμοιβαίας κατανόησης στις διεθνείς σχέσεις, καταλήγει η ανακοίνωση του ρωσικού ΥΠΕΞ.

hellasforce