Η προφητεία του Κίσινγκερ και ο κόσμος του Τραμπ

Στις 14 Φεβρουαρίου 1972, Νίξον και Κίσινγκερ συναντήθηκαν για να συζητήσουν την επικείμενη επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στο Πεκίνο. Αρχιτέκτονας της προσέγγισης με την Κίνα του Μάο –προσέγγιση που είχε στόχο την αποδυνάμωση του κύριου εχθρού, της Σοβιετικής Ενωσης– ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας είπε στο αφεντικό του: «Οι Κινέζοι είναι εξίσου επικίνδυνοι με τους Ρώσους. Σε βάθος χρόνου, μάλιστα, είναι πιο επικίνδυνοι. Σε 20 χρόνια από σήμερα, ο διάδοχός σου, αν είναι εξίσου σοφός με σένα, θα προσεγγίσει τους Ρώσους εναντίον των Κινέζων».
Η αναρρίχηση του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο θέτει το ερώτημα αν η προφητεία Κίσινγκερ βγει αληθινή με καθυστέρηση 25 ετών. Αλλωστε, ο Μέτερνιχ της αμερικανικής διπλωματίας, ενεργός παρά τα 93 χρονάκια του, θεωρείται «γκουρού» του άπειρου νέου προέδρου σε θέματα διεθνούς πολιτικής. Τον επισκέφθηκε κατ’ επανάληψιν στον πύργο του, στο Μανχάταν, μετά την εκλογή του και βρέθηκε στα τέλη Δεκεμβρίου στο Κρεμλίνο, για να βολιδοσκοπήσει τον Πούτιν γύρω από το «ντιλ» που είχε εισηγηθεί στον Τραμπ: να αποσύρει η Ρωσία την υποστήριξή της στους αντάρτες της ανατολικής Ουκρανίας, με αντάλλαγμα η Αμερική να δεχθεί το τετελεσμένο της Κριμαίας και να άρει τις κυρώσεις. Ο απώτερος στόχος είναι ο ίδιος με εκείνον που ενέπνευσε το ιστορικό άνοιγμα του 1972: Να αποτραπεί η δημιουργία μιας στρατηγικής συμμαχίας Μόσχας – Πεκίνου εναντίον της Ουάσιγκτον.
Οχι ότι ο ρεαλιστής Κίσινγκερ προσβλήθηκε από αντικινεζικές εμμονές – αντίθετα, στο Πεκίνο θεωρείται παλιός φίλος της Κίνας και συναντήθηκε πρόσφατα με τον πρόεδρο Σι. Γεγονός παραμένει ότι οι πρώτες κινήσεις του Τραμπ προϊδεάζουν για μια συγκρουσιακή σχέση.
Αμέσως μετά την εκλογή του, επικοινώνησε τηλεφωνικά με την πρόεδρο της Ταϊβάν και αμφισβήτησε την πολιτική της «Μιας Κίνας» που ακολουθούσαν όλοι οι προκάτοχοί του από τη δεκαετία του ’70. Στη συνέχεια, ο Ρεξ Τίλερσον, που προορίζεται για υπ. Εξωτερικών, δήλωσε ότι η κυβέρνησή του εννοεί να εμποδίσει την πρόσβαση της Κίνας στα τεχνητά νησιά που έχει φτιάξει στη Νότια Σινική Θάλασσα. Κινεζικά μέσα ενημέρωσης ερμήνευσαν τις δηλώσεις ως προαναγγελία ναυτικού αποκλεισμού, ίσως και θερμού επεισοδίου. Ας σημειωθεί ότι ο Τίλερσον, μέχρι χθες αφεντικό της ExxonMobil, είχε οικοδομήσει άριστες σχέσεις με τη Ρωσία, αλλά όχι και με την Κίνα. Αντίθετα, η εκμετάλλευση του κοιτάσματος φυσικού αερίου Blue Whale σε αμφισβητούμενα νερά από την εταιρεία του, με την άδεια του Βιετνάμ, είχε προκαλέσει οξείες αντιδράσεις του Πεκίνου. Δυσαρέσκεια στο Πεκίνο προκάλεσε και ο διορισμός του Πίτερ Ναβάρο ως επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Εμπορίου, το οποίο ασχολείται με τη χάραξη της διεθνούς οικονομικής πολιτικής. Συγγραφέας πολύκροτων βιβλίων με εύγλωττους τίτλους όπως «Οι επερχόμενοι πόλεμοι με την Κίνα» και «Θάνατος από την Κίνα», ο Ναβάρο ασφαλώς έπαιξε ρόλο στις απειλές του Τραμπ ότι θα επιβάλει εξοντωτικούς δασμούς στις κινεζικές εξαγωγές αν η Κίνα δεν σταματήσει να επιδοτεί τα προϊόντα της και δεν ανατιμήσει το νόμισμά της.
Aν βάλουμε στην άκρη τη ρητορική του, ο Τραμπ δεν πρωτοτυπεί και τόσο πολύ. Στην πρώτη προεκλογική του εκστρατεία, το 2008, ο Ομπάμα κατηγορούσε κατ’ επανάληψη την Κίνα για αθέμιτο ανταγωνισμό και καταστροφή αμερικανικών θέσεων εργασίας. Η μετατόπιση του κέντρου βάρους της αμερικανικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής από τη Μέση Ανατολή στη ζώνη Ασίας – Ειρηνικού, με σαφή αν και ανομολόγητο στόχο τον έλεγχο της Κίνας, υπήρξε έργο της προεδρίας του. Είναι επίσης αλήθεια ότι ο Τραμπ δεν έχει υπερβεί, μέχρι στιγμής, τις «κόκκινες γραμμές». Προεκλογικά, δεσμεύθηκε ότι θα κηρύξει την Κίνα «χώρα που χειραγωγεί το νόμισμά της», κάτι που θα αποτελούσε πρελούδιο εμπορικού πολέμου. Δεν το έπραξε και δεν είναι καθόλου εύκολο να το πράξει. Οχι μόνο γιατί η Κίνα ελέγχει μεγάλο μέρος του αμερικανικού χρέους, αλλά και γιατί κορυφαίες αμερικανικές πολυεθνικές, όπως οι Apple, Microsoft και Boeing, βασίζουν μεγάλο μέρος της κερδοφορίας τους στις στενές σχέσεις τους με την Κίνα. Ας αφήσουμε που η χαριστική βολή του Τραμπ στην κλινικά νεκρή συμφωνία ελεύθερου εμπορίου του Ειρηνικού (ΤΡΡ) προσφέρει στην Κίνα τη δυνατότητα να ενισχύσει το οικονομικό και πολιτικό βάρος της στη νότια και ανατολική Ασία. Σε κάθε περίπτωση, το μέλλον των σινοαμερικανικών σχέσεων αντιπροσωπεύει ίσως τον πλέον δυσεπίλυτο γρίφο μέσα στο ευρύτερο αίνιγμα της εξωτερικής πολιτικής Τραμπ.
Τέλος, ο Αμερικανός πρόεδρος υπέγραψε την Παρασκευή διάταγμα με το οποίο θα καταστεί εφικτό να διεξάγονται αυστηρότεροι έλεγχοι προκειμένου στη χώρα να μη φτάνουν «ισλαμιστές τρομοκράτες», τονίζοντας ταυτόχρονα ότι θα δοθεί προτεραιότητα στους Σύρους Χριστιανούς για τη χορήγηση καθεστώτος πρόσφυγα.

ethnika themata ellada

«Τουλάχιστον δέκα ακόμη χρόνια» θα κρατήσει ο οικονομικός χειμώνας στην Ελλάδα

Ο διευθυντής του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Μ. Φράτσερ μιλά στη Deutsche Welle για την ελληνική την κυβέρνηση και τον κρατικό μηχανισμό, για επενδυτικά κίνητρα και για ένα ευρωπαϊκό νομισματικό ταμείο.

Την περασμένη Πέμπτη το Eurogroup για μια ακόμη φορά συμπέρανε ότι η Αθήνα δεν υλοποίησε αυτά που όφειλε να εφαρμόσει για να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση του τρίτου δανειακού προγράμματος. Τα επίμαχα μέτρα αφορούν μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, το συνταξιοδοτικό, το φορολογικό αλλά και νομοθέτηση μέτρων που μπορούν να τεθούν σε εφαρμογή μετά το πέρας του τρέχοντος προγράμματος σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν πετύχει τους στόχους που θα τεθούν. Οι ενδοιασμοί της ελληνικής κυβέρνησης σχετίζονται με τις αρνητικές συνέπειες που θα επιφέρει μέρος αυτών των μέτρων για ένα τμήμα του ελληνικού πληθυσμού.

Επιστρομή στη δραχμή;

Μπορεί να ξεπεραστεί αυτό το δίλημμα; Προς το παρόν όχι, εκτιμά ο διευθυντής του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW) Μαρσέλ Φράτσερ μιλώντας στη Deutsche Welle: «Μακροπρόθεσμα οι μεταρρυθμίσεις είναι αναγκαίες, βραχυπρόθεσμα όμως έχουν οικονομικό κόστος για τους κοινωνικά αδύναμους. Και αυτό είναι το δίλημμα. Οι μεταρρυθμίσεις είναι σωστές αλλά για τα επόμενα ένα, δύο χρόνια οι άνθρωποι, και προπαντός αυτοί που είναι κοινωνικά αδύναμοι, θα υποστούν στερήσεις. Δεν βλέπω καμία εναλλακτική παρά να συνεχιστεί το πρόγραμμα. Συνεπώς, η διένεξη μεταξύ τρόικας και ελληνικής κυβέρνησης θα συνεχιστεί. Επίσης, βλέπω την αναγκαιότητα να συνεχιστεί η βοήθεια προς την Ελλάδα και πέραν του 2018.»

Μια παράταση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στην Αθήνα και τους θεσμούς αλλά και η επιβολή νέων μέτρων στους έλληνες πολίτες θα μπορούσαν τόσο στην ΕΕ όσο και στην Ελλάδα να προκαλέσουν ξανά μια συζήτηση για την παραμονή ή όχι της χώρας στην ευρωζώνη. Θα ήταν όντως μια επιλογή; «Η έξοδος από το ευρώ», εκτιμά ο κ. Φράτσερ, «είναι για όλες τις χώρες η χειρότερη επιλογή – προπαντός για την Ελλάδα. Μια έξοδος δεν θα έλυνε κανένα από τα προβλήματά της. Ούτε η οικονομία της θα γινόταν πιο ανταγωνιστική, ούτε οι κρατικοί θεσμοί αποτελεσματικότεροι. Τουναντίον, η χώρα θα βυθιζόταν σε μια βαθιά κρίση που θα ήταν πολύ χειρότερη από αυτή που έζησε τα τελευταία χρόνια.»
Οικονομική ανάπτυξη, αλλά πώς;

Γεγονός είναι πάντως ότι στο όγδοο έτος της κρίσης υπάρχει έλεγχος στην κίνηση κεφαλαίων, οι τράπεζες δεν παρέχουν δάνεια και οι εγχώριοι και ξένοι επιχειρηματίες αποφεύγουν τις επενδύσεις. Πώς μπορεί να λυθεί αυτός ο γόρδιος δεσμός; Σύμφωνα με τον πρόεδρο του DIW «o γόρδιος δεσμός στην Ελλάδα δεν πρόκειται να λυθεί σύντομα. Πρόκειται για μια διαδικασία ούτε δύο, ούτε πέντε, αλλά τουλάχιστον δέκα ακόμη ετών. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι η τρόικα, ούτε το ευρώ. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η κυβέρνηση και οι κρατικοί θεσμοί οι οποίοι δεν υπηρετούν τους πολίτες τους. Και σε τελική ανάλυση – αυτός είναι ο λόγος που αποτυγχάνουν.»

Παρ’ όλα αυτά οι Έλληνες δεν μπορούν να περιμένουν έως ότου θα έχει υλοποιηθεί και η τελευταία διαρθρωτική μεταρρύθμιση για να ζήσουν καλύτερες ημέρες. Πώς μπορεί να υπάρξει οικονομική ανάπτυξη ακόμη και σήμερα που οι τράπεζες κρατούν κλειστή τη δανειακή στρόφιγγα; Πώς μπορεί να κερδηθεί τόσο το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών να έρθουν στην Ελλάδα όσο και των ελλήνων επιχειρηματιών να μεταφέρουν ξανά τις δραστηριότητές τους από τις διπλανές χώρες στην πατρίδα τους; O κ. Φράτσερ θυμίζει «μια ιδέα που επανειλημμένα μας έχει απασχολήσει είναι η δημιουργία μιας ειδικής εμπορικής ζώνης στην Ελλάδα με πολύ πιο εύκολες διαδικασίες σε ό,τι αφορά την ίδρυση και τη λειτουργία εταιρειών όπως και φορολογικές ελαφρύνσεις. Με αυτά τα ειδικά κίνητρα θα στελνόταν στους επενδυτές το μήνυμα ότι είναι πολύ ελκυστικό να επενδύσει κανείς σε αυτή τη ζώνη. Με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργούνταν εργοστάσια και θέσεις εργασίας για να μπορεί η χώρα επιτέλους να διαφύγει από αυτό τον φαύλο κύκλο της κρίσης.»

Ο ρόλος του ΔΝΤ

Η Γερμανία αλλά και άλλα κράτη της ευρωζώνης επιμένουν στη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα με το επιχείρημα ότι είναι αναγκαία η τεχνογνωσία του. Στην εκτίμησή του το Ταμείο δεν καταλήγει όμως μόνο στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από περισσότερες μεταρρυθμίσεις. Σε αντίθεση με την ευρωζώνη το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι ο στόχος ενός ετησίου πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 3,5% από το 2018 και μετά δεν είναι ρεαλιστικός και ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Ενόψει αυτών των διαφορών, δεν θα ήταν το πιο λογικό να αποτραβηχτεί το ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα; Ο κ. Φράτσερ διαφωνεί: «Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα πρέπει να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα. Όταν δύο αδέρφια τσακώνονται τότε έχουν ανάγκη από κάποιον διαιτητή – γιατί δύσκολα μπορούν να επιβάλουν ο ένας στον άλλον πειθαρχία. Για αυτό είναι σημαντικός ο ρόλος του ΔΝΤ ο οποίος είναι ένας ανεξάρτητος, σχετικά αυτόνομος θεσμός που διαθέτει τεχνογνωσία. Το Ταμείο έχει δίκιο, το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Με αυτή την άποψη συμφωνεί και ο γερμανός υπουργός Οικονομικών με την προϋπόθεση ότι πριν από τη συζήτηση αυτού του θέματος η Ελλάδα θα πρέπει να έχει εφαρμόσει τα προαπαιτούμενα. Το βρίσκω σωστό. Δεν μπορεί να ζητά χρήματα και να αρνείται μεταρρυθμίσεις. Πρόκειται για έναν συμψηφισμό. Είμαι πεπεισμένος ότι η διαγραφή χρέους, η οποία θα ονομαστεί αναδιάρθρωση, είναι θέμα χρόνου.»

Κανείς όμως δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι το ΔΝΤ θα παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα. Στην πιθανότητα της εξόδου του αναφέρθηκε μόλις πρόσφατα ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για να υποδείξει τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) ως το θεσμό που θα μπορούσε να αναλάβει το ρόλο του. Πρόκειται για μια «πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα», λέει ο Μαρσέλ Φράτσερ, να μετεξελιχθεί ο ESM σε ένα ευρωπαϊκό νομισματικό ταμείο που δεν θα παρέχει μόνο δάνεια αλλά και που θα έχει την ικανότητα να αναπτύσσει προγράμματα. Όμως, «για να διαδραματίσει αυτό το ρόλο επιβάλλεται να διευρυνθεί σε μεγάλο βαθμό. Θα πρέπει να αποκτήσει τεχνογνωσία για θέματα που αφορούν τη δημοσιονομική πολιτική και για διαρθρωτικές αλλαγές σε κράτη. Τέτοιου είδους τεχνογνωσία του λείπει προς το παρόν πλήρως. Η δημιουργία ενός ανεξάρτητου, αυτόνομου θεσμού που σε αντίθεση με την Κομισιόν και την ΕΚΤ θα εξετάζει από μια άλλη σκοπιά και ολότελα ανεξάρτητα τα προγράμματα θα ήταν θεμιτή.» Σύμφωνα με τον Μαρσέλ Φράτσερ θα πρέπει τέλος να θεσπιστεί το αξίωμα ενός ευρωπαίου υπουργού Οικονομικών ο οποίος θα προΐσταται αυτού του θεσμού. DIW

hellasforce

ΣΟΒΑΡΕΨΕ ΠΟΛΥ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ! Σε εξέλιξη… ΠΟΛΕΜΟΣ στην Ευρώπη!!

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΑ ΜΕΤΡΗΤΑ… ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΕΧΟΥΝ ΣΟΒΑΡΕΨΕΙ ΠΟΛΥ…

ΑΧΡΗΜΑΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΠΛΑΝΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ! Αυτό σχεδιάζει η ΕΛΙΤ στο ΝΤΑΒΟΣ!!

Η ΕΛΙΤ της Ευρώπης μόλις ξεκίνησε την πιο σημαντική επίθεσή της μέχρι σήμερα στον πολυετή πόλεμο της στα μετρητά. Η νέα κίνηση αυτή έρχεται κατευθείαν από εκτελεστική εξουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία ανακοίνωσε πρόσφατα την πρόθεσή της να «διερευνήσει τη σημασία των πιθανών ανώτατων όρια για τις πληρωμές σε μετρητά,« με σκοπό την εφαρμογή διαπεριφερειακών μέτρων το 2018.

hellasforce

ΗΠΑ: Σε ισχύ η συμφωνία μετεγκατάστασης προσφύγων στην Αυστραλία

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ διαβεβαίωσε τηλεφωνικά ότι η χώρα του θα τηρήσει τη συμφωνία επανεγκατάστασης προσφύγων με τη σύμμαχο Αυστραλία, σύμφωνα με σημερινή δήλωση του Αυστραλού πρωθυπουργού Μάλκομ Τέρνμπουλ.

Η κυβέρνηση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα είχε συμφωνήσει για την επανεγκατάσταση σημαντικού αριθμού από το σύνολο των 1.200 προσφύγων που έχουν αιτηθεί πολιτικό άσυλο και φιλοξενούνται στα κέντρα διαμονής που έχει φτιάξει η Αυστραλία στα απομακρυσμένα νησιά του Ειρηνικού, Παπούα Νέα Γουινέα και Ναούρου.

Ωστόσο με το προεδρικό διάταγμα που υπέγραψε ο Τραμπ την Παρασκευή ανακλήθηκε η εφαρμογή του προσφυγικού προγράμματος στις ΗΠΑ, ενώ οι λεπτομέρειες για τα προβλεπόμενα στη συμφωνία που προώθησε ο Μπαράκ Ομπάμα με τους Αυστραλούς δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.

“Συζητήσαμε τη σπουδαιότητα της ασφάλειας των συνόρων, αλλά και τη συμφωνία επανεγκατάστασης των προσφύγων από τα νησιά Ναούρου και Μάνους, την οποία έχουμε εισαγάγει με την προηγούμενη αμερικανική κυβέρνηση. Ευχαρίστησα τον πρόεδρο Τραμπ για τη δέσμευσή του να τιμήσει την προϋπάρχουσα συμφωνία”, δήλωσε ο Τέρνμπουλ.
Οι δύο ηγέτες συζήτησαν τηλεφωνικά χθες, σύμφωνα με τον Τέρνμπουλ.

Τα στελέχη του αμερικανικού υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας έχουν αρχίσει την επεξεργασία των αιτήσεων για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου, ενώ από την άλλη μεριά δεν έχει ξεκαθαριστεί πότε θα γίνει η μετεγκατάσταση όσων αποδειχτεί ότι είναι πραγματικοί πρόσφυγες.

Η συμφωνία προβλέπει ότι αντισταθμιστικά η Αυστραλία θα δεχτεί πρόσφυγες από το Ελ Σαλβαδόρ, τη Γουατεμάλα και την Ονδούρα.
Η επιβεβαίωση για την εφαρμογή της παραπάνω συμφωνίας έγινε μετά την υπογραφή του ειδικού προεδρικού διατάγματος από τον Τραμπ για την τετράμηνη απαγόρευση εισόδου προσφύγων στις ΗΠΑ, αλλά και την προσωρινή απαγόρευση εισόδου ταξιδιωτών από τη Συρία, αλλά κι άλλων έξι χωρών, στις οποίες οι μουσουλμάνοι αποτελούν την πλειοψηφία.
Στο Σίδνεϊ περίπου 150 ακροδεξιοί πραγματοποίησαν χθες διαδήλωση, κρατώντας πλακάτ κι εκφράζοντας την υποστήριξή τους στον Τραμπ, ενώ απαιτούσαν την απαγόρευση εισόδου μουσουλμάνων μεταναστών στην Αυστραλία.

Από την πλευρά του ο Τέρνμπουλ δε σχολίασε την πολιτική του προέδρου Τραμπ δηλώνοντας: “Δεν είναι η δουλειά μου ως πρωθυπουργού της Αυστραλίας να σχολιάζω τις πολιτικές που ακολουθούν άλλες χώρες στο εσωτερικό τους.”

Σύμφωνα με τον Αυστραλό πρωθυπουργό, δεν έχει παρουσιαστεί μέχρι σήμερα περίπτωση Αυστραλού υπηκόου με διπλή υπηκοότητα για την είσοδό του στις ΗΠΑ, σε εφαρμογή του προεδρικού διατάγματος Τραμπ, ενώ δεν έχει ζητηθεί η συνδρομή των προξενικών αρχών της Αυστραλίας για ένα τέτοιο ζήτημα. 






onalert.gr

Επίσκεψη Καμμένου σε μονάδες των Ε.Δ του Κατάρ - ΦΩΤΟ

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης που πραγματοποιεί στο Κατάρ, επισκέφθηκε την Αεροπορική Βάση του Εμιράτου, όπου συναντήθηκε με τον Αρχηγό της Πολεμικής Αεροπορίας του Κατάρ Υποπτέραρχο Mubarak bin Mohamed al-Kumait al-Khayarin.

Στη συνέχεια επισκέφθηκε τη Ναυτική Βάση, όπου συναντήθηκε με τον Αρχηγό του Πολεμικού Ναυτικού του Κατάρ Υποναύαρχο Mohammed bin Nasser al-Mohannadi.

O Υπουργός Εθνικής Άμυνας ξεναγήθηκε στην Αεροπορική και τη Ναυτική Βάση και ενημερώθηκε από τους Αρχηγούς των Επιτελείων για την αποστολή και το έργο τους. Επίσης, έθιξαν θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος.

Στη Ναυτική Βάση, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας επισκέφθηκε πυραυλάκατο του Πολεμικού Ναυτικού του Κατάρ.

 

onalert.gr

Ίμια: Το ξεσάλωμα του Σουλτάνου - Άσχημη στιγμή για την Ελλάδα - ΑΝΑΛΥΣΗ

Το παρακάτω άρθρο του Δημήτρη Απόκη δημοσιεύτηκε στο mignatiou.com και αναλύει την κατάσταση που επικρατεί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά τη χθεσινή ''βόλτα'' των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων κοντά στα Ίμια, τις ημέρες που συμπληρώθηκαν 21 χρόνια από την κρίση στα Ίμια. Μια πολύπλευρη και σύντομη ανάλυση για την αντίδραση της Αθήνας και όχι μόνο.

Του Δημήτρη Γ. Απόκη* 

Η χθεσινή βόλτα της ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας στα Ίμια και η δημοσιοποίηση φωτογραφιών είναι ένα γεγονός που θα πρέπει να κάνει, όσους έχουν δράμι μυαλό στο κεφάλι τους, να χάσουν τον ύπνο τους στην Αθήνα. Και ο βασικός λόγος για αυτό είναι ότι γίνεται σε μια πολύ δύσκολη διεθνή συγκυρία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ελληνική αντίδραση ήταν ψύχραιμη και ακριβώς αυτή που έπρεπε. Παρόλα αυτά, και μακάρι να μην γίνει, ο Ερντογάν δεν πρόκειται να σταματήσει. Μια ακόμη πιο παράτολμη πρόκληση είναι από πολύ πιθανή έως βέβαιη. Η απόλυτα σωστή απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης αναφορικά με την έκδοση των οκτώ τούρκων στρατιωτικών, αποτελεί ευθεία πρόκληση και αμφισβήτηση για την εικόνα την οποία προωθεί ο Σουλτάνος της Άγκυρας. Και ας μην ξεχνάμε ότι δεν έχει καταπιεί καλά και την εξέλιξη που είχαν οι συζητήσεις για το Κυπριακό στη Γενεύη. Συνολικά η παρτίδα τις τελευταίες εβδομάδες δεν του βγαίνει, με αποτέλεσμα η γνωστός αυταρχισμός και η παρορμητικότητα που τον διακρίνει να δημιουργεί ανησυχητικά δεδομένα.

Ουάσιγκτον… 

Οι πληροφορίες από την Ουάσιγκτον, δείχνουν ότι η κυβέρνηση Τράμπ δεν πρόκειται αυτή τη στιγμή να ασχοληθεί με το ζήτημα και ακόμη δεν έχει ανοίξει καν διάλογο με το καθεστώς Ερντογάν στην Άγκυρα. Στο Στέητ Ντιπάρτμεντ ο Ρέξ Τίλλερσον, αν και πέρασε τον κάβο της ψηφοφορίας στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, δεν έχει ακόμη επικυρωθεί από την ολομέλεια, με αποτέλεσμα να υπάρχει κενό, το οποίο επιβαρύνεται και από το γεγονός ότι δεν υπάρχουν και βοηθοί Υπουργοί, όπως για Θέματα Ευρώπης (η Νιούλαντ αποχώρησε και ευτυχώς στην περίπτωσή της). Είναι βέβαιο ότι όσο γρήγορα και να κινηθεί ο κ. Τίλλερσον, που θα επικυρωθεί μέσα στην εβδομάδα, θα περάσει αρκετό διάστημα για να αρχίσει να λειτουργεί η ομάδα. Το μόνο παρήγορο είναι ότι βρίσκεται στη θέση του και ήδη έχει αρχίσει να κινείται δραστήρια, ο Υπουργός Άμυνας, Στρατηγός, Τζέημς “Mad Dog” Μάτις. Γνωρίζει την περιοχή και τους κινδύνους. Αλλά όπως ήδη ανέφερα κανάλι με Άγκυρα δεν έχει ακόμη, δραστήρια, ανοίξει. 

ΝΑΤΟ…
Η Βορειοατλαντική Συμμαχία βρίσκεται σε αναζήτηση ρόλου και καλό είναι να τα δουν αυτά, οι κατήγοροι του Τράμπ, που μόνο να γκρινιάζουν ξέρουν όταν ασκεί κριτική στο ΝΑΤΟ. Είναι ιδιαίτερα αμφίβολο πόσο σημασία θα σώσει ο Ερντογάν, στο ΝΑΤΟ. Το ίδιο, σε αντίθεση με το παρελθόν, ισχύει και για τους Τούρκους, στρατιωτικούς, οι οποίοι δεν θα διακινδυνέψουν να βρεθούν ξηλωμένοι και στη φυλακή από το Σουλτάνο. 

Ευρωπαϊκή Ένωση…
Όσο για την τραγωδία των Βρυξελλών, εδώ είναι να γελάς και να κλαις ταυτόχρονα. Εάν μιλήσουμε για Τούσκ, Γιούνκερ, Ταγιάνι και Μογκερίνι, γελάνε και οι πέτρες και ο Ερντογάν σπάει πλάκα. Αλλά ακόμα και το πραγματικό αφεντικό η Καγκελάριος της Γερμανίας, Άγκελα Μέρκελ, το μόνο που κάνει είναι να τρέξει για τέταρτη φορά μέσα σε πολύ λίγο για τα διεθνή δεδομένα διάστημα να γλείψει και να κατευνάσει το Σουλτάνο. Ιδιαίτερα μετά την επίσκεψη της Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου, Τερέζα Μέϊ. 

Λονδίνο… 

Και ερχόμαστε στο ζουμί. Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, μόνο το Λονδίνο θα μπορέσει να δώσει τη λύση. Η επίσκεψη Μέϊ, και οι δουλειές πολλών εκατομμυρίων που έκλεισε δίνουν στη Μεγάλη Βρετανία ανοικτό και σεβαστό κανάλι στο καθεστώς Ερντογάν. Επίσης, το Λονδίνο σε αυτή τη φάση, μετά την επίσκεψη της Βρετανίδας Πρωθυπουργού στο Λευκό Οίκο, μπορεί να μιλά σε τέτοιου είδους περιφερειακά θέματα και εκ μέρους της Ουάσιγκτον. Και αυτό δεν είναι κάτι που βγάζω από το κεφάλι μου. Μια παρασκηνιακή παρέμβαση του Λονδίνου, θα μπορούσε να ρίξει λίγο πυροσβεστικό αφρό στην πιθανή παραφροσύνη του Ερντογάν.

Ελλάδα…
Επαναλαμβάνω. Η αντίδραση της Αθήνας στο επεισόδιο ήταν σωστή και ψύχραιμη. Παρόλα αυτά η χώρα είναι σε άσχημη κατάσταση και ο Σουλτάνος έχει ξεσαλώσει. Καλό είναι να μην το πάρει αψήφιστα το παιχνίδι που έχει ξεκινήσει ο Ερντογάν, η κυβέρνηση και όλος ο πολιτικός κόσμος. Και βέβαια, καλό θα είναι να μην αρχίσουν να ακούγονται ανοησίες και να δίνεται σημασία στην ΕΕ, διότι τότε πάμε για ντράβαλα. Η τράπουλα έχει αλλάξει και το μαγαζάκι τον Βρυξελλών παίζει στις ακαδημίες

*Ο Δημήτρης Γ. Απόκης είναι Διεθνολόγος Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University και Δημοσιογράφος






onalert.gr

Γερμανικός Τύπoς: Ο Σόιμπλε θέλει Grexit

Γράφουν για «κλίμα που παραπέμπει στις κρίσιμες ημέρες του 2015».

Το ελληνικό πρόβλημα παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε παρά το Brexit, τον Τραμπ, το προσφυγικό, τις εντάσεις με την Τουρκία και τις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις σε σημαντικές χώρες της ευρωζώνης. Η εφημερίδα Bild, στο σημερινό της φύλλο, αναφέρεται στην Ελλάδα και τις πληροφορίες που έχει ότι την προεκλογική περίοδο το γερμανικό Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα κατευθύνεται προς την αναζωπύρωση της συζήτησης για Grexit.

Ο δρόμος της κρατικής χρεοκοπίας

«Επειδή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αρνείται όπως φαίνεται να συνεχίσει τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα, ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τάσσεται υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ», γράφει ο αρθρογράφος επισημαίνοντας ότι την πληροφορία αυτή έχει η εφημερίδα από κύκλους του κόμματος που υπενθυμίζουν ότι ο Σόιμπλε παραμένει στην υπόσχεση πριν από δύο χρόνια ότι βοήθεια προς την Ελλάδα θα δοθεί μόνο υπό την προϋπόθεση συμμετοχής του Ταμείου.

Μάλιστα η Bild φιλοξενεί δήλωση του χριστιανοδημοκράτη Κάρστεν Λίνεμαν, εμπειρογνώμονα σε θέματα οικονομίας, που υπογραμμίζει την ανάγκη εξεύρεσης ενός διαφορετικού δρόμου, που να προβλέπει διαδικασία χρεοκοπίας εντός του ευρώ μαζί με τη δυνατότητα εξόδου του χρεοκοπημένου κράτους.

Στη διαδικτυακή της έκδοση η Rheinische Post μεταφέρει από την Αθήνα κλίμα που παραπέμπει στις κρίσιμες ημέρες του 2015 και το φάντασμα εξόδου από το ευρώ. «Οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές έχουν κολλήσει, η κυβέρνηση Τσίπρα καθυστερεί τις μεταρρυθμίσεις (…) επιπλέον υπάρχει διαφωνία και στους κόλπους των δανειστών για τη συμμετοχή του ΔΝΤ, που θέλει ο Σόιμπλε να κρατήσει στο ελληνικό πρόγραμμα δίκην ελεγκτή».

Σε αυτήν τη διάσταση απόψεων αναφέρεται άρθρο της Süddeutsche Zeitung. Ο σχολιαστής υποστηρίζει ότι η διαφωνία έχει οξυνθεί περισσότερο και παραπέμπει στην έκθεση του Ταμείου που περιγράφει την κατάσταση ως ανυπόφορη και μακροπρόθεσμα εκρηκτική. «Στον πυρήνα της διαμάχης μεταξύ ευρωζώνης και ΔΝΤ βρίσκεται το ερώτημα, ποιο το πρωτογενές πλεόνασμα που θα πρέπει να επιτύχει η Ελλάδα μετά το 2018», υπενθυμίζει η εφημερίδα. «Στην τελευταία έκθεσή του το Ταμείο θεωρεί το 1,5% έως το 2060 ως πιο ρεαλιστικό, γιατί μόνο έτσι μπορεί να είναι βιώσιμο το χρέος. Αντίθετα η Γερμανία πιέζει για παράταση του 3,5% για άλλα δέκα χρόνια (…) ενώ o Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας από την πλευρά του επισημαίνει ότι μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος η Ευρώπη έχει υποσχεθεί επιπλέον ελαφρύνσεις του ελληνικού χρέους».

el.gr