ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ… 41 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ…

Τι αποκαλύπτεται, έπειτα από 41 χρόνια, για τον Ιούλιο του 1974

Οι Βρετανοί επεδίωκαν κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και νέα συνταγματική τάξη γεωγραφικού διαμελισμού, όπως η Τουρκία

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι στις 17 Ιουλίου 1974, όταν έφθασε στο Λονδίνο ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπ. Ετζεβίτ με την πολιτική και στρατιωτική του κουστωδία, πήρε από την Εργατική Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου (πρωθυπουργό Χάρολντ Ουίλσον και Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας Τζέιμς Κάλαχαν) την έγκριση για εισβολή, νοουμένου ότι δεν ενοχλούσε τις βρετανικές βάσεις…
Σήμερα, δημοσιοποιούμε στοιχεία/ομολογία του ιδίου του Τζέιμς Κάλαχαν ότι:

1) Η βρετανική κυβέρνηση θεωρούσε ότι το Σύνταγμα του 1960 είχε αποτύχει και δεν λειτουργούσε.
2) Θεωρούσε ότι ήταν αδύνατη η επαναφορά στη συνταγματική τάξη ενός Συντάγματος που είχε αποτύχει να λειτουργήσει τα «τελευταία 15 με 16 χρόνια».
3) Επεδίωκε (μέσω της τουρκικής εισβολής) αλλαγή της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο (όπως ακριβώς και η Τουρκία).
4) Θεωρούσε ότι η Συνθήκη Εγγυήσεως ήταν και αυτή ξεπερασμένη και είχε αντικατασταθεί από τα Ηνωμένα Έθνη (τα δύο μέτρα και δύο σταθμά των ηθικών αυτουργών, εφόσον στην περίπτωση της Τουρκίας στις 17 Ιουλίου 1974 ο Ετζεβίτ ήταν βάσει της ίδιας Συνθήκης που ζήτησε να επέμβουν μαζί, αλλά η Βρετανία αρνήθηκε, λόγω βάσεων).
5) Είπε ψέματα στην Επιτροπή για το 1963/64, και την αλήθεια για τις πραγματικές θέσεις και προθέσεις της κυβέρνησής του το 1974.

Τι είπε ο Κάλαχαν το 1976
Αυτά ο Τζέιμς Κάλαχαν τα είπε στη Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή τo 1976 του βρετ. Κοινοβουλίου, η οποία στο πόρισμά της αποφάνθηκε (μετά τις μαρτυρίες που μάζεψε) ότι η βρετανική κυβέρνηση αρνήθηκε να επέμβει, βάσει του άρθρου 2 της Συνθήκης Εγγυήσεως, να αποκαταστήσει την τάξη, παρ’ όλον ότι είχε στρατεύματα και αεροπλάνα στις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο, και ότι «η Βρετανία είχε το νομικό δικαίωμα να επέμβει, είχε την ηθική υποχρέωση να επέμβει. Δεν επενέβη για λόγους που η κυβέρνηση αρνείται να δώσει».

Στην πραγματικότητα, όμως, ο Τζέιμς Κάλαχαν δεν τους αρνήθηκε, τουναντίον ομολόγησε τους λόγους. Αλλά η Επιτροπή προτίμησε να καλύψει την κυβερνητική ενοχή με ένα επιτήδειο λεκτικό, για να ικανοποιηθούν όλες οι πλευρές και να καλυφθούν οι ευθύνες της Εργατικής Κυβέρνησης Ουίλσον/Κάλαχαν, που ακόμα κυβερνούσε.

Η κατάθεση
Ο Τζέιμς Κάλαχαν στην κατάθεσή του (19 Φεβρουαρίου 1976) ερωτηθείς, α) ΑΝ η κυβέρνηση της Αυτού Μεγαλειότητος είχε το δικαίωμα να επέμβει, αν το ήθελε, βάσει της Συνθήκης Εγγυήσεως, και β) κατά πόσο υπήρχε υποχρέωση για αποκατάσταση του Συντάγματος μονομερώς ή συντονισμένα (με άλλες δυνάμεις) απάντησε:

«Τολμώ να πω, νομικώς είχαμε. Πολιτικώς και πρακτικώς δεν είχαμε κανένα, γιατί το σύνταγμα δεν δούλευε από ενωρίς τη δεκαετία του 1960. Υπήρξαν συμπλοκές μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων το 1963-64. Ήταν τότε που δημιουργήθηκε η Ειρηνευτική Δύναμη. Οι Τούρκοι συνεχώς διεμαρτύροντο ότι είχαν αποκλειστεί από το Σύνταγμα. Οι Έλληνες ισχυρίζονταν ότι μόνοι τους οι Τούρκοι αποκλείστηκαν… Στην πραγματικότητα δεν είναι νομικό θέμα: Θα ήταν αδύνατο για εμάς να οργανώναμε δυνάμεις για να επιβάλλαμε στους Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους τις πρόνοιες του συντάγματος που από μόνοι τους είχαν αποτύχει να λειτουργήσουν από το 1960… Είμαι πολιτικός και απλώς δεν πιστεύω πως ήταν δυνατό να αποκαταστήσουμε το Σύνταγμα…».

Ερωτηθείς, αν εκείνο που ήθελε να πει ήταν πως η Συνθήκη Εγγυήσεως ντε φάκτο ήταν πλέον γράμμα νεκρό από το 1963, απάντησε:
«Θυμηθείτε, η Κύπρος είναι ένα ανεξάρτητο κράτος, μέλος των Ηνωμένων Εθνών, μέλος όλων των διεθνών οργανισμών. Καθώς αύξανε την ανεξαρτησία της, προσέβλεπε περισσότερο προς τα Ηνωμένα Έθνη για τις εγγυήσεις της. Γι’ αυτό το 1963-64 πιστεύω ανέλαβαν τα Ηνωμένα Έθνη. Η Συνθήκη Εγγυήσεως, μπορείτε να πείτε, σε κάποιο βαθμό, επικάλυπτε την ευθύνη των Η.Ε… Επαναλαμβάνω, θα ήταν αδύνατο για τη βρετανική κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει τα στρατεύματά της για να αποκαταστήσει το Σύνταγμα του 1960…».

Η Επιτροπή
Η Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή (βρετ. Κοινοβουλίου) διορίστηκε τον Αύγουστο του 1975, αλλά διαλύθηκε τον Νοέμβριο του 1975. Επαναδιορίστηκε τον Ιανουάριο του 1976 με ΟΔΗΓΙΕΣ να δώσει το πόρισμά της στις 15 Απριλίου 1976. Οι όροι εντολής της ήταν να αποφανθεί για την κατάσταση στην Κυπριακή Δημοκρατία σε σχέση με τους Βρετανούς που ζούσαν στο νησί. Την αποτελούσαν οι: Arthur Bottomley (πρόεδρος), Lena Jeger, Christopher Price, William Rees-Davies, Hugh Rossi, Bryant Godman Irvine, ο τελευταίος τον Φεβρουάριο του 1976 ζήτησε και αποσύρθηκε. Αντικαταστάθηκε από τον Sir George Sinclair (πρώην αναπληρωτή Κυβερνήτη της αποικιακής κυβέρνησης στην Κύπρο).

Η Επιτροπή επισκέφθηκε την Κύπρο, την Ελλάδα, αλλά δεν της επιτράπηκε ΠΡΟΣΒΑΣΗστα κατεχόμενα, ούτε στην Τουρκία. Πήρε επίσημα μαρτυρία από τους James Callaghan, Roy Hattersley (υφυπουργός στο Φ.Ο. το 1974), Φόρεϊν Όφις, Υπ. Εσωτερικών, τη Βρετανική Υπ. Αρμοστεία στη Λευκωσία, τις βρετανικές πρεσβείες σε Αθήνα και Άγκυρα και αριθμό Ελληνοκυπρίων, όμως αυτές οι συζητήσεις δεν περιελήφθησαν (δεν δημοσιεύθηκαν). Έτσι, το πόρισμα ήταν παρωδία…

«Η Τουρκία έχει υπόθεση»
Στις 16 Αυγούστου 1974 ο Τζέιμς Κάλαχαν (εκ του ασφαλούς πλέον, ενώ γνώριζε από ενωρίς πριν από την πρώτη εισβολή τις τουρκικές προθέσεις) ενημέρωνε τις βρετανικές διπλωματικές αποστολές ότι: «Στη Γενεύη ΙΙ οι Τούρκοι ήγειραν δύο σημαντικά θέματα: 1) Γεωγραφικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων (είτε σε δύο ζώνες είτε σε διάφορα καντόνια), 2) απαίτησαν όπως η τουρκική ζώνη καλύπτει το 34% της νήσου.

Δεύτερη τουρκική εισβολή – Ο στόχος της Τουρκίας φαίνεται να περιορίζεται στην κατάληψη του ενός τρίτου της νήσου, μιας γραμμής διαμέσου Λεύκας/Λευκωσίας/Αμμοχώστου… Και να ξαναρχίσει διαπραγματεύσεις σύντομα… Παρ’ όλον ότι καταδικάζουμε τις τουρκικές μεθόδους, θεωρούμε ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν υπόθεση… Οι Ελληνοκύπριοι ίσως τώρα να είναι περισσότερο διατεθειμένοι να δεχθούν γεωγραφικό διαχωρισμό, ειδικά λόγω του μεγάλου αριθμού προσφύγων από αμφότερες τις πλευρές. Όμως είναι δύσκολο να δεχθούν να υπογράψουν το 34 τοις εκατόν της νήσου στο 18 τοις εκατόν του πληθυσμού, και ίσως να πάρει χρόνο προτού δικαιολογήσουν την επιστροφή τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων…» (Για την αναφορά αυτή βλέπε σελ. 158/9 βιβλίο της γράφουσας «Διζωνική Εκτέλεση της Κ Δ. 1955-2011»).

Ενημέρωσαν οι Τούρκοι
Στις 17 Ιουλίου 1974, ο Τούρκος πρωθυπουργός της εισβολής Μπ. Ετζεβίτ είχε ενημερώσει λεπτομερώς τους Βρετανούς, μέχρι πού θα έφθανε τελικά η γραμμή Αττίλα και την επομένη, 18 Ιουλίου, ενημέρωσε σχετικά και τον Αμερικανό απεσταλμένο στο Λονδίνο Τζόζεφ Σίσκο…

Η ομολογία Τζέιμς Κάλαχαν προς την Επιτροπή το 1976 κάλυψε πλέον και τα ελάχιστα κενά για την ενοχή του Λονδίνου, που, ίσως, να είχαν αφήσει τα βρετανικά αποδεσμευμένα έγγραφα για το 1974… Εκείνο που παραμένει πλέον με ερωτηματικό, είναι ο ρόλος των Βρετανών στο πραξικόπημα, αν και υπάρχουν κάποια στοιχεία και γι’ αυτό…

Βρετανικές βάσεις
Ο Τζέιμς Κάλαχαν ήθελε ανατροπή της συνταγματικής τάξης: Να ικανοποιήσει τους Τούρκους και ταυτόχρονα να ξεφορτωθεί τις βρετανικές βάσεις. Τις οποίες αναγκάστηκαν να διατηρήσουν, παρ’ όλην την οριστική απόφασή τους τον Δεκέμβριο του 1974 για εγκατάλειψη, κατόπιν πιέσεων από τον Αμερικανό Υπ. Εξωτερικών Δρα Χένρι Κίσινγκερ…

Πρόεδρος Αναστασιάδης 26 Αυγούστου 2015, 18° Συνέδριο Αποδήμων Λευκωσία:
«Θέλουμε την Κυπριακή Δημοκρατία, βεβαίως και τη θέλουμε. Αλλά η Κυπριακή Δημοκρατία στηρίζεται στο Σύνταγμα του ΄60. Αν υπάρχουν κάποιοι που εισηγούνται να καταργήσουμε τις Συνθήκες του ΄60, τότε είναι που θα καταλύσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία», υπογράμμισε.

Ε, λοιπόν, εκείνοι που πρώτοι ήθελαν να την καταργήσουν ήταν οι ίδιοι οι νονοί της και ηθικοί αυτουργοί της τραγωδίας του 1974. Και συνεχίζουν να προσπαθούν όσο ποτέ. Σήμερα, επικαλούμενοι και άστρα στους ουρανούς…
Τέλος 1ου μέρους. Ακολουθεί η τουρκική «Κυπριακής Ιδιοκτησίας Λύση».

ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

hellasforce

Καραθανάσης, Βλαχάκος, Γιαλοψός. Έπεσαν για τα σύνορα «που δεν υπάρχουν» !!!!

Καραθανάσης, Βλαχάκος, Γιαλοψός. Έπεσαν για τα σύνορα «που δεν υπάρχουν»...όπως είπε ο σε χτεσινή του ομιλία ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας..

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση του γερμανικού περιοδικού “Spiegel” ο τέως πρωθυπουργός σημείωσε ότι η κυβέρνησή του παρέλαβε από τη Νέα Δημοκρατία στο φλέγον ζήτημα του μεταναστευτικού το «απόλυτο μηδέν», τονίζοντας:

«Και βρήκαμε ένα θέμα που θα έλεγε κανείς έχει παγκόσμιες διαστάσεις, αφορά την Ελλάδα αλλά είναι ευρωπαϊκό είναι παγκόσμιο και αντί να κάτσουν να απολογηθούν για το τι έκαναν, ενώ έβλεπαν ότι θα έρχονταν τα κύματα των προσφύγων, μας έκαναν κριτική ότι δήθεν ανοίξαμε τα σύνορα. 
Ποια σύνορα; Έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε»; 

Αν δεν το ξέρει ας κάνει τον κόπο να ρωτήσει τους συγγενείς των ηρώων των Ιμίων..
ή αν δεν μπορεί λόγω φόρτου εργασίας,μπορεί να πάρει ένα τηλέφωνο και να ρωτήσει τον πρώην συνεργάτη του,κύριο Καμμένο..
΄Ολο και κάτι θα έχει πάρει το αυτάκι του όσο ήταν υπουργός των Ενόπλων Δυνάμεων.

egklimatikotita.gr.

4.000.000 απελπισμένοι στα τουρκικά παράλια περιμένουν για να περάσουν

«Οχι» από το Ισραήλ. Μόνο χριστιανούς ορθόδοξους (!) θα δέχεται η Κύπρος
«Πάνω από 4.000.000 πρόσφυγες και μετανάστες αυτή την ώρα στα τουρκικά παράλια περιμένουν να περάσουν απέναντι». Αυτή η αποστροφή του αναπληρωτή υπουργού Ναυτιλίας Χρήστου Ζώη, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου για το προσφυγικό, που δόθηκε την περασμένη εβδομάδα, προφανώς πέρασε στα ψιλά στις συζητήσεις που γίνονται στα σαλόνια της Ε.Ε.
Την ώρα που τα ελληνικά νησιά βουλιάζουν από τους πρόσφυγες -μόνο στη Μυτιλήνη είναι πάνω από 20.000 οι εγκλωβισμένοι πρόσφυγες-, οι εταίροι μας εκπονούν σχέδια επί χάρτου για τη «δίκαιη» ανακατανομή ψυχών που συρρέουν κατά χιλιάδες στην Ευρώπη από τη βομβαρδισμένη Συρία, το διαλυμένο Αφγανιστάν και πολλές άλλες χώρες.

Μόνο στην Ελλάδα, όπως έγραφε η «κυριακάτικη δημοκρατία», εισήλθαν από τον Ιανουάριο έως σήμερα 235.000 απελπισμένοι. Τουλάχιστον 124.000 είχαν φτάσει στην Ιταλία με τα πλοία «φαντάσματα». Δηλαδή σχεδόν 360.000 πρόσφυγες και μετανάστες πάτησαν ευρωπαϊκό έδαφος μέσα σε λίγους μήνες, με τους περισσότερους από αυτούς να προσπαθούν να φτάσουν σε κάποια πλούσια χώρα της κεντρικής και της βόρειας Ευρώπης.

Η Κομισιόν ετοιμάζεται να προτείνει την Τετάρτη ένα σχέδιο για την ανακατανομή των προσφύγων στις χώρες της Ε.Ε., χωρίς όμως να υπολογίζει τον πραγματικό αριθμό αυτών που έχουν ήδη φτάσει στη Μεσόγειο και αυτών που περιμένουν το σινιάλο των διακινητών για να φορτωθούν νύχτα στα φουσκωτά πλεούμενα. Η Ε.Ε. μιλά για ανακατανομή 120.000 προσφύγων, αφήνοντας εκτός τουλάχιστον άλλους 238.000, που βρίσκονται σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Το σχέδιο ανακατανομής
Η Κομισιόν θα προτείνει στη Γερμανία και τη Γαλλία να υποδεχτούν 31.443 και 24.031 πρόσφυγες, αντίστοιχα, ώστε να ανακουφίσουν την Ιταλία, την Ελλάδα και την Ουγγαρία. Μόνο στη Μυτιλήνη παραμένουν εγκλωβισμένοι 20.000 πρόσφυγες, δηλαδή περίπου όσους δηλώνει ότι συνολικά θα δεχτεί η Γαλλία δείχνοντας την... αλληλεγγύη της! Οσο για τη Γερμανία; Παρά το ξέσπασμα ανθρωπιάς της Ανγκελα Μέρκελ, οι κανόνες για την υποδοχή προσφύγων γίνονται πολύ πιο αυστηροί και υπό όρους που να εξυπηρετούν είτε την αγορά εργασίας -φθηνά εργατικά χέρια- είτε την ασφάλεια (σχεδόν αποκλειστικά Σύροι). Μάλιστα, κάποιοι μιλούν για ένα ιδιότυπο face control στο «ξεδιάλεγμα» των προσφύγων.

Η Βρετανία, από την πλευρά της, ξεκαθαρίζει ότι θα δεχτεί έως 20.000 Σύρους, και μάλιστα κατευθείαν από προσφυγικούς καταυλισμούς, κι αυτό έως το μακρινό 2020. Την ίδια ώρα, η Κύπρος δηλώνει πρόθυμη να φιλοξενήσει πρόσφυγες, οι οποίοι όμως θα είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Αλλες χώρες, όπως το Ισραήλ, επιμένουν να αρνούνται να προσφέρουν καταφύγιο στους Σύρους, με το επιχείρημα ότι η χώρα είναι πολύ μικρή για να τους δεχτεί...

freepen

Η Ελλάδα κινδυνεύει άμεσα από απώλεια κυριαρχίας και ραγδαία αλλοίωση της σύνθεσης του πληθυσμού

Η κατάσταση έχει προ πολλού ξεπεράσει το όριο του έσχατου κινδύνου. Η Ελλάδα κινδυνεύει άμεσα από απώλεια κυριαρχίας και ραγδαία αλλοίωση της σύνθεσης του πληθυσμού. Ο βίαιος εποικισμός της χώρας από τους λαθρομετανάστες, αλλά ταυτόχρονα και η διαχείριση της τύχης των προσφύγων από τον πόλεμο στη Συρία, είναι το σημαντικότερο ζήτημα που αντιμετωπίζει η χώρα.

Ολα τα υπόλοιπα έπονται. Ακόμα και το οικονομικό είναι ήσσονος σημασίας, αν συγκριθεί με τον κίνδυνο κατάρρευσης του κράτους και της άμεσης απώλειας του εθνικού χαρακτήρα του συλλογικού βίου. Η «δημοκρατία» στο χθεσινό φύλλο της αναφέρθηκε διεξοδικά στους αριθμούς των προσφύγων από τη Συρία που σκοπεύουν να «απορροφήσουν» οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οι αριθμοί είναι αποκαρδιωτικοί για την πατρίδα μας.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι Ευρωπαίοι προτίθενται να επιτρέψουν μέσα σε μία διετία την είσοδο όσων προσφύγων και λαθρομεταναστών μπαίνουν στην Ελλάδα μέσα σε έναν μήνα!

Κοντολογίς είναι ξεκάθαρο ότι, αν η ελληνική πλευρά επιτρέψει να συνεχιστεί αυτή η παράνοια, η χώρα μας θα γίνει μια αποθήκη ανθρώπων όπου θα βασιλεύει η αναρχία, οι συγκρούσεις θα είναι έντονες και καθημερινές και σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα μετατραπεί σε χαλιφάτο.

Την ίδια στιγμή οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι διαρκώς μας κουνούν το δάχτυλο και μας... νουθετούν να πράττουμε το σωστό (δηλαδή ό,τι τους συμφέρει) συζητούν για μερικά ψίχουλα που θα μας δώσουν σαν χαρτζιλίκι, με αντάλλαγμα να δεχτούμε την οριστική και αμετάκλητη αλλαγή του τρόπου ζωής μας και τη διάλυση της Ελλάδας.

Φυσικά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Η Ευρώπη θα υποχρεωθεί να βρει μια γρήγορη, έντιμη και λειτουργική λύση για το πρόβλημα - με τη σύμφωνη γνώμη της χώρας μας.

Καμία χώρα της Ευρώπης ούτε του κόσμου ολόκληρου μπορεί να θεωρείται και να αντιμετωπίζεται σαν αποθηκευτικός χώρος των άλλων.

Ας πάψουν λοιπόν να ασχολούνται τόσο πολύ με τα χρήματα και ας συντάξουν ένα μνημόνιο για το προσφυγικό.

freepen

Αυτοί είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί του καθεστώτος

Όλοι πλέον έχουμε αντιληφθεί ότι το ελληνικό ολιγαρχικό καθεστώς δεν είναι παραγωγικό. Αντίθετα είναι κρατικοδίαιτο και παρασιτικό. Απεχθάνεται δε (γιατί φοβάται για τα συμφέροντά του) κάθε παραγωγική και μη ελεγχόμενη δραστηριότητα στη χώρα. Έτσι έφτιαξε μια χώρα με 83% τριτογενή τομέα οικονομίας, με 13,6% δευτερογενή τομέα και με 3,4% πρωτογενή τομέα. Και οι τρεις τομείς είναι απόλυτα ελεγχόμενοι, μέσω της κρατικής γραφειοκρατίας, από το πολιτικό σύστημα, το οποίο με τη σειρά του ελέγχεται απόλυτα από το ολιγαρχικό καθεστώς.

Μέσα σε αυτή την κατάσταση υπάρχουν δύο κυρίως κλάδοι οικονομίας, οι οποίοι είναι και οι απόλυτοι εχθροί του καθεστώτος. Είναι οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες.

Α) Ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας είναι δυστυχώς εξαρτημένος από δύο παράγοντες, οι οποίοι ελέγχονται απόλυτα από την ολιγαρχία: 1) Την κρατική γραφειοκρατία και 2) Τις τράπεζες. Έτσι, ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας είναι πλήρως εξαρτημένος και απόλυτο υποχείριο της παρασιτικής ολιγαρχίας, το δε τυχόν επιχειρηματικό κέρδος του αποτελεί έγκλημα καθοσιώσεως για την κρατικιστική ιδεοληψία, την οποία καλλιεργεί η κρατικοδίαιτη νομενκλατούρα.

Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, ενδέχεται να εξελιχθούν σε παραγωγικούς και μεγάλους επιχειρηματίες, και επομένως αναγκαστικά θα απειλήσουν στο κοντινό μέλλον τα συμφέροντα και τη θέση των κρατικοδίαιτων οικογενειών του καθεστώτος. Έτσι, οι επιχειρηματίες αυτοί, αφενός υφίστανται τις συνέπειες μιας εξοντωτικής γραφειοκρατίας που τους τελειώνει πριν καλά καλά αρχίσουν, με χιλιάδες τεθλασμένες, κρατικά εμπόδια, καθυστερήσεις και λαδώματα, αφετέρου δεν τυγχάνουν της χρηματοδότησης και των οικονομικών διευκολύνσεων μέσω των τραπεζών, που τυγχάνουν οι νταβατζήδες του καθεστώτος. Απεναντίας υποθηκεύουν από την αρχή κάθε περιουσία που έχουν οι ίδιοι και οι συγγενείς τους, σε μια πορεία προς την σίγουρη χρεοκοπίας τους. Ταυτόχρονα δεν τυγχάνουν (παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις μέσω πολιτικού μέσου) χρηματοδότησης από τα κονδύλια της ΕΕ. Τα κονδύλια αυτά δεν απορροφώνται απλά γιατί οι παρασιτικοί ολιγάρχες δεν επιτρέπουν να πέσουν στην κοινωνική βάση, αλλά θέλουν να τα διαχειρίζονται οι ίδιοι.

Β) Ο ελεύθερος επαγγελματίας αντίθετα, δεν εξαρτάται από κανένα, ούτε γραφειοκρατία ούτε τράπεζες, ούτε πολιτικά ρουσφέτια ούτε τίποτα. Δεν έχει καμία ανάγκη, γιατί βασίζεται αποκλειστικά στις δικές του δυνατότητες και στην προσωπική του εργασία. Με λίγα λόγια γράφει κανονικά στα παλιότερα των υποδημάτων του πολιτικούς και ολιγάρχες, αναπτύσσοντας ελεύθερη δράση, ελεύθερη προσωπικότητα, ελεύθερη φωνή και περιουσία. Αυτή όμως η ανεξέλεγκτη από το καθεστώς επαγγελματική τάξη, του προκαλεί ανασφάλεια. Δεν ανέχεται να έχει στην αυλή του επαγγελματίες που δεν μπορεί να ελέγξει. Επειδή δεν μπορεί να ελέγξει τον ελεύθερο επαγγελματία ούτε μέσω της γραφειοκρατίας, ούτε μέσω των τραπεζών, εφαρμόζει εναντίον του και τον εξοντώνει με άλλα μέτρα.

Αφενός στοχοποιεί τον ελεύθερο επαγγελματία ως οιονεί απατεώνα, φοροκλέφτη και λαμόγιο, στρέφοντας την μήνη της κοινωνίας εναντίον του, αφετέρου τον φορολογεί τόσο απάνθρωπα, που είτε αναγκάζεται ο ελεύθερος επαγγελματίας να φυτοζωεί, είτε αναγκάζεται να φοροδιαφύγει, προκειμένου να ζήσει την οικογένειά του, αυτοεκπληρώνοντας έτσι την «προφητεία» του καθεστώτος και δικαιολογώντας τη συνέχιση των εξοντωτικών μεθόδων εναντίον του.

Έτσι ο ελεύθερος επαγγελματίας: 1) Πληρώνει πλέον φόρο 29% και προκαταβολή φόρου 100%. Δηλαδή στα 100 ευρώ που κερδίζει φτάνει να πληρώνει φόρο περίπου 60 ευρώ. 2) Δεν έχει καμία φοροαπαλλαγή, ούτε αφορολόγητο εισόδημα, επομένως πληρώνει φόρο από το πρώτο ευρώ. 3) Πληρώνει τέλος επιτηδεύματος. 4) Πληρώνει εισφορά αλληλεγγύης. 5) Πληρώνει μόνος του τα πανάκριβα ασφάλιστρα στα ασφαλιστικά του ταμεία. 6) Αν ο δύστυχος δεν έβγαλε αρκετά χρήματα, τότε φορολογείται με βάση τα τεκμήρια από περιουσία παρελθόντων ετών. 7) Με κάτι φόρους πολυτελείας κ.λ.π., στο τέλος φτάνει να πληρώνει ολόκληρο το εκατοστάρικο που κέρδισε με τη δουλειά του, ίσως και πολύ παραπάνω. Η δε καθεστωτική δικαιοσύνη κλείνει εδώ τα μάτια της στην κατάφωρη παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας.

Αυτοί λοιπόν οι δύο επαγγελματικοί κλάδοι είναι οι χειρότεροι εχθροί του καθεστώτος, τους οποίους και προσπαθεί είτε να ελέγξει απόλυτα, είτε να διαβάλλει , να συκοφαντήσει και να εξοντώσει με κάθε τρόπο.

Μετά από όλα αυτά, ας καθίσουμε όλοι μαζί να περιμένουμε την ανάπτυξη. Ποτέ όμως δεν θα έρθει αυτή, αν πρόκειται να μην ελέγχεται απόλυτα από το ολιγαρχικό καθεστώς. Τελικά, είναι αυτό το καθεστώς εκείνο που πρέπει να αλλάξουμε για να έρθει η ανάπτυξη. Και θα το αλλάξουμε μόνο αν καταφέρει ο λαός να ελέγξει το πολιτικό σύστημα.

freepen

Μεσογαίας Νικόλαος: Ήρθε η ώρα της επανάστασης των Ελλήνων

Η άποψη ότι δεν θα αφήσει ο Θεός που λένε κάποιοι της εκκλησίας δεν είναι έτσι . Αφήνει ο Θεός σας πληροφορώ.

Άφησε 400 χρόνια σκλαβιάς άφησε να πέσει η Τσαρική Ρωσία…

Απόσπασμα από συνέντευξη.

Η εκκλησία τι θέση μπορεί να έχει σε αυτήν την επανάσταση; Και τι μερίδιο ευθύνης έχει σε αυτό το κατρακύλισμα;

Η ευθύνη της εκκλησίας είναι μεγάλη γιατί έγινε μέρος του κρατικού συστήματος στον τρόπο της σκέψης και της δράσης. Αγκαλιάστηκε με το κράτος και δεν είχε ελεύθερα χέρια να αγκαλιάσει το λαό πλέον. Δεν αγκαλιάζεις το λαό μόνο με τα συσσίτια που είναι σημαντικό και αυτό δεν το αμφισβητώ βέβαια .

Τον λαό όμως τον αγκαλιάζεις περισσότερο με τις πολιτιστικές ρίζες του τον πολιτισμό που έχει μέσα του τον τρόπο της σκέψης του τις βαθύτερες εσωτερικές ανάγκες του. Δεν ξεδιψάσαμε τον λαό εμείς αρκεστήκαμε στα ήθη και τα έθιμα στους εξωτερικούς τύπους. Τι έχουμε να πούμε σήμερα στα νέα παιδιά ; ψάξαμε την διάλεκτο των νέων παιδιών ; Αν τα θέλουμε δεν τα θέλουμε για να αυξήσουμε τους οπαδούς του εκκλησιαστικού κλάμπ. Η εκκλησία δεν φτιάχνει οπαδούς. Η εκκλησία φτιάχνει αγίους.

Διαφέρει το ένα από το άλλο. Και άγιος σημαίνει ελεύθερος άνθρωπος. Άγιος δεν είναι αυτός που τηρεί πέντε δέκα κανόνες μηχανικές εντολές. Θα πει ότι είναι κάποιος που κανονικά ελευθερώνεται «τω αγαθώ.» Συναντά έτσι το Θεό . Δεν φαίνεται ο Θεός όταν υπάρχει το νέφος και η ομίχλη των Παθών. Πρέπει να φύγει η ομίχλη για να δεις τον ήλιο.

Είναι αργά πιστεύετε τώρα για την εκκλησία να κερδίσει το χαμένο έδαφος για να κάνει το χρέος της και απέναντι στον πολιτισμό μας ;

Όχι ποτέ δεν είναι αργά. Ίσα ίσα θα μπορούσε να είναι μια εξαιρετική ευκαιρία μέσα στην πλήρη απαξίωση των πάντων να δοθεί αυθεντικός λόγος. Σήμερα όμως αυτό που νομίζει η νεολαία ότι είναι εκκλησία, είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που στην πραγματικότητα είναι η εκκλησία. Άρα το να πεις τη λέξη εκκλησία σε σουαχίλι δεν θα το καταλάβει ένας που μιλάει ελληνικά. Πρέπει να γίνει ερμηνεία του όρου, του τι είναι εκκλησία. Αν εκκλησία είναι ένας συντηρητισμός δεν το καταλαβαίνει ο νέος και δεν είναι εκκλησία αυτό. Αν εκκλησία είναι ελευθερία δεν το φαντάζεται ο νέος σήμερα, φαντάζεται ένα άλλο πράγμα. Συμβιβασμός συντηρητισμός έτσι το περάσαμε στους νέους.

Αυτήν την εποχή η εκκλησία θα μπορούσε να είναι το μεγαλύτερο στήριγμα;

Αν και την ην χτυπούν στήνοντας ένα ψέμα και την τραυματίζουν με τέτοιες πληροφορίες ,αυτή την στιγμή η εκκλησία αποτελεί στήριγμα για το λαό. 60.000 άνθρωποι τρώνε από την εκκλησία «ε χτύπα λοιπόν την εκκλησία να μην φάνε αυτοί οι άνθρωποι.»

Και την χτυπούν γι αυτόν το λόγο. Ένα κράτος ολόκληρο δεν μπορεί να δώσει φαγητό κι εμείς εδώ στηρίζουμε τα ιδρύματα του κράτους. Ε χτύπα λοιπόν την εκκλησία να μην το κάνει και αυτό . Αυτό είναι αυτοκτονία. Ας είναι ο στόχος τους αυτός και πάντα θα υπάρχουν τέτοιοι στόχοι από αυτούς που χτυπούν την εκκλησία .Ας είναι όμως και αυτοί που χτυπιούνται αγνοί και καθαροί για να μπορέσουν με την μαρτυρία της ζωής τους να επιβεβαιώσουν τον λόγο τους .

Θα γίνει αυτή η στροφή;

Δεν ξέρω τέτοια τύφλωση που βλέπω να υπάρχει και τέτοια κακότητα μικρότητα μικροψυχία και στενοκαρδία. Όταν βέβαια βρεθεί κανείς σε αδιέξοδο ψάχνει για διεξόδους. Αν εμείς ανοίξουμε την πόρτα αυτής της εκκλησιαστικής διεξόδου θα αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα. Όσο παραμένουμε μουδιασμένοι παρατηρητές δεν θα αλλάξει τίποτα . Τα πράγματα δεν γίνονται από μόνα τους.

Η άποψη ότι δεν θα αφήσει ο Θεός που λένε κάποιοι της εκκλησίας δεν είναι έτσι . Αφήνει ο Θεός σας πληροφορώ. Άφησε 400 χρόνια σκλαβιάς άφησε να πέσει η Τσαρική Ρωσία και να επικρατήσει η μπολσεβική επανάσταση και η αθεΐα και να γκρεμιστούν οι ναοί. Άφησε πολλά πράγματα στην ιστορία και γιατί να μην αφήσει και τώρα; Τι έχει δηλαδή με μας; Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν θα αφήσει ο Θεός αλλά αν εμείς θα αφήσουμε το Θεό. Τον αφήσαμε ,τον αφήσαμε. Δυστυχώς.

Υπάρχει όμως ένας λαός που έχει σπόρο μέσα του και ο άθεος έχει σπόρο για το αγνό. Δεν το πιστεύει όμως ότι μπορεί να είναι αληθινό. Αυτή είναι η αποστολή της εκκλησίας να φυτρώσει ο σπόρος.

Αυτό πάνε να γκρεμίσουν. Αν δουν ότι ένας χτίζει κάτι έρχεται το σύστημα να το γκρεμίσει αυτό . Αρχίζουν και ρίχνουν λάσπη λέγοντας ότι αυτός ας πούμε είναι απατεώνας ,είναι υποκριτής. Δεν πειράζει όμως η εκκλησία στηρίζεται σε μάρτυρες. στηρίζεται σε Χριστό Σταυρωμένο ηττημένο. Η μεγαλύτερη νίκη είναι η ήττα του Σταυρού.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συκοφαντημένος και εξόριστος ήταν .Αυτός όμως έμεινε στην ιστορία και σε αυτόν πίστεψε ο λαός. Δεν πίστεψε στους άλλους. Και σήμερα το ίδιο θα γίνει αρκετά μας χάιδεψαν θα μας κοπανήσουν τώρα και από αυτό το κοπάνημα θα βγει η δόξα μας .

Τι ανατρεπτικό θα μπορούσε να γίνει κατά τη γνώμη σας ώστε να αλλάξει τα ως τώρα δεδομένα ώστε και η εκκλησία να μην έχει μόνο αυτήν την μονότονη όψη και την παθητική θα έλεγα στάση στα γεγονότα;

Φανταστείτε ο Αρχιεπίσκοπος να έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του.Για παράδειγμα γίνεται ένα πανηγύρι σε μια μεγάλη μητρόπολη ας πούμε του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη . Είθισται να κάνουν δώρα και τραπέζια στους δεσποτάδες κλπ.

Φανταστείτε αντί να κάνει τραπέζι στους επισήμους και σε άλλους ο δεσπότης να πει όχι. Η μητρόπολη αυτήν την στιγμή έχει να δώσει για δώρα αλλά δεν θα δώσει. Θα δώσει στα συσσίτια και αντί για τραπέζι στο ξενοδοχείο τάδε θα πάμε με τους
τσιγγάνους να φάμε. Και δεν θα το κάνουμε για να δείξουμε θα φάμε φασολάδα γιατί είναι Τετάρτη.Ο Αρχιεπίσκοπος λοιπόν μπορεί να μπει μπροστά και να μας οδηγήσει σε τέτοιες κινήσεις.

Υπάρχουν αυτοί όμως οι άνθρωποι που θα πρωτοστατήσουν;

Να βρούμε ανθρώπους ηγετικές φυσιογνωμίες με τον θησαυρό αυτό στην ψυχή τους και να τους βγάλουμε μπροστά. Πρέπει να βρεθούν οι άνθρωποι που ο ένας θα συμπληρώσει τον άλλον και θα τραβήξουν μπροστά. Ο καθένας ότι έχει θα βάλει ο ένας το πνεύμα του ο άλλος το έργο του , ο άλλος τα χαρίσματά του. Είναι μεγάλη δύναμη να βγει μια συντονισμένη προσπάθεια από ανθρώπους που θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο χρησιμοποιώντας αυτόν τον θησαυρό. Έτσι θα βγούμε μπροστά αγνά και καθαρά. Είναι δύναμη αυτό.

Μέσα από τους 3 πρώτους αιώνες υπάρχουν 11 εκατομμύρια επώνυμοι μάρτυρες τότε κυοφορήθηκε η εκκλησία. Μέσα από 250 χρόνια διωγμών υπαρκτικού εκφυλισμού. Έτσι βγήκε η εκκλησία. Και τώρα που κρατικοποιηθήκαμε και γίναμε υπάλληλοι δεν βγαίνει τίποτα.

Δόξα είναι η αφάνεια εκεί γίνεται η δουλειά. Σήμερα μας έχει σκεπάσει η κρίση. Από πάνω έχει νέφος από κάτω όμως έχει πράγμα….

Μπορούμε και χωρίς τους πολιτικούς ;

Φυσικά μπορούμε και χωρίς αυτούς. Η ζημιά άρχισε από αυτούς και από την καταστροφή της παιδείας εδώ και 30 χρόνια και θέλει τώρα 60 χρόνια για να επανέλθουμε.

Η αλλαγή πρέπει να γίνει στην παιδεία για να αλλάξει η νοοτροπία μας. Όχι τώρα που πρέπει να μάθουμε τον ελληνικό πολιτισμό σαν ξένη γλώσσα στους Έλληνες. Και δεν πρέπει να βλέπουμε τι κάνουν οι πολλοί η κατάσταση θα αλλάξει από πυρήνες, πυρήνες αντιστάσεως. Φιλική εταιρεία δεν ήταν πολλοί ήταν λίγοι. Κολοκοτρώνης , προύχοντες ήταν λίγοι. Εδώ εκεί δεξιά αριστερά έτσι γίνονται οι επαναστάσεις που είπαμε πριν. Να υπάρξουν ομάδες ανθρώπων που να λένε αλήθειες και να συσπειρωθούν και να δει ο καθένας τι μπορεί να κάνει από το δικό του μετερίζι.

Νιώθω σαν να θέλω να βγάλω τον πόνο της ψυχής μου έχω πάθος μέσα μου και έχω ανάγκη να το εκφράσω όπως και άλλοι θα είναι σαν εμένα.

Πρέπει να γίνει επανάσταση Πίστεως διότι το έρισμα της Πίστεως μας σπάσανε γι αυτό μετά δεν υπάρχουν αξίες.

Εγώ τις ελπίδες μου δεν τις στηρίζω καθόλου στους πολιτικούς. Τελειώσανε , δεν υπάρχουν ούτε στην Ευρώπη ούτε εδώ. Θα ήθελα να είχαμε τους καλύτερους πολιτικούς να διαχειριστούν και να εμπνευστούν καταστάσεις. Η ιστορία στηρίζεται σε σωστές πολιτικές αποφάσεις και η καταστροφή στηρίζεται σε λάθη συγκεκριμένων ανθρώπων. Η επιτυχία μιας επανάστασης οφείλεται σε πρόσωπα.

Αλλά εγώ το πολιτικό σύστημα δεν τον πιστεύω πολύ . Η επανάσταση είναι πολιτισμός. Σήμερα όλοι πιστεύουν ότι πόλεμοι και επαναστάσεις γίνονται με την οικονομία ,όχι λοιπόν οι πόλεμοι γίνονται με τον πολιτισμό.

Εγώ είμαι γεμάτος φωτιά αυτήν την στιγμή μέσα μου , λεφτά δεν έχω αλλά αγαπώ τον πολιτισμό μας τον θησαυρό μας γι αυτό παράτησα την επιστήμη γιατί δεν μετράει τόσο μέσα μου όσο αυτά που σας είπα. Άφησα την επιστήμη γιατί δεν πιστεύω σε μια επιστημονική επανάσταση σε ανατροπή του κόσμου από την επιστήμη. Πιστεύω στην ανατροπή των δεδομένων από τον πολιτισμό.

freepen

Πεθάναμε ως χώρα;

ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Ένα κλίμα συνενοχής,συνδιαχείρισης και αποϊδεολογικοποίησης, επιχειρείται με ένταση στις μέρες μας.

Μια αντίληψη, που στο όνομα του Μνημονίου μας θέλει όλους ίδιους, ενώ ταυτόχρονα επιχειρείται μια αποσυλλογικότητα, που οδηγεί στον εξατομικισμό.

Ένα αξίωμα πλανάται μέσα από την κοινωνικοπολιτική απομόνωση του κάθε πολίτη: Καθένας να κοιτάξει πλέον τη πάρτη του και τα του οίκου του.

Ο καθείς και το πρόβλημά του, και κύριο μέλημα όλων να είναι μόνο ένα: Πως θάμαστε τα φρόνιμα παιδιά των Βρυξελλών, τηρούντες τυφλά τις εντολές τους. Διότι οι Βρυξέλλες μας κανοναρχούν, οι Βρυξέλλες μας διαφεντεύουν, οι Βρυξέλλες μας κυβερνούν.

Κι από κοντά, η ντόπια ολιγαρχία, η οποία πάντα εξασφαλίζει την ασυλία από τις ανομίες και τις αθλιότητες της σε βάρος αυτού του τόπου. Οι σύγχρονοι εφιάλτες και οι μεταμοντέρνοι γερμανοτσολιάδες.

Και τώρα, με προεξάρχουσες τις Βρυξέλλες, των νεκροθαφτών Γιούνγκερ- Ντάισελμπλουμ,εκπαιδευόμενων γερμανικών λυκόσκυλων, μας στέλνουν το μήνυμα: «Μόνο με οικουμενική Κυβέρνηση μπορούμε να συζητήσουμε το θέμα του χρέους».

Μία απάντηση θα μπορούσε να δοθεί σ αυτούς, αλλά και στους εκπροσώπους τους, ντόπιους ολιγάρχες:

«Χεστήκαμε»!

Δεν υπάρχει προηγούμενο στην Ευρώπη παρόμοιας ιταμής επέμβασης στα εσωτερικά μιας χώρας. Αυτός ο πρόστυχος κι απάνθρωπος συντηρητικός Καλβινισμός, Πατριάρχης ενός άτεγκτου Σύγχρονου ευρωπαϊκού Καπιταλισμού, έχει πια ξεπεράσει τα όρια ακόμα και της υποκριτικής διπλωματίας. Ούτε οι μαφιόζοι του Κορλεόνε, στον προηγούμενο αιώνα, δεν έδειχναν τέτοια συμπεριφορά.

Και όμως… Σ ένα τέτοιο μήνυμα, που μας προσβάλλει κατάφωρα σαν χώρα, και που εν τοις πράγμασι καταργεί κάθε έννοια ανεξαρτησίας, υπάρχουν οι Έλληνες ολιγάρχες, με τους ντόπιους πολιτικούς τους εκπροσώπους, που ασμένως ενδίδουν. Χρησιμοποιώντας το ίδιο ακριβώς επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο: Τώρα που η χώρα κινδυνεύει, πρέπει νάμαστε όλοι μαζί. Ποιοι όμως νάναι όλοι μαζί; Δεξιοί,Αριστεροί,Κεντρώοι,Πασόκοι, Λεβέντες,Θεοδωράκηδες και Σία!

Μα επιτέλους: Δεν υπάρχουν πια διαχωριστικές γραμμές βάσει των οποίων το ένα Κόμμα ξεχωρίζει από ένα άλλο; Δεν υπάρχουν πολίτες που διαφωνούν, ή συμφωνούν, με το ένα η με το άλλο Κόμμα; Δεν υπάρχουν κόμματα που επιθυμούν να συνεχιστούν οι εργασίες στις Σκουριές κι άλλα που ζητούν την αναστολή τους, μέχρι να συμμορφωθούν με τους κανόνες της Πολιτείας οι ολιγάρχες; Δεν υπάρχουν κόμματα που ευνόησαν και ευνοούν την αυθαιρεσία των ολίγων σε βάρος του κοινωνικού συνόλου και άλλα που την καταδικάζουν; Δεν υπάρχουν αριστεροί, τέλος πάντων, έστω και εκτός ΚΚΕ, πού δεν έχουν καμιά σχέση με τούς συντηρητικούς ψηφοφόρους;

Οι μεν, υπηρέτησαν την μισή τους ζωή σε μια σκληρή θητεία ανάμεσα σε ξερονήσια και φυλακές, οι δε στήριξαν ανέξοδα πολιτικές και νοοτροπίες συντηρητικών κυβερνήσεων.

Δεν υπάρχουν ακόμα κι από το πολιτικό προσωπικό, πρόσωπα που μέσα σ΄ ελάχιστα χρόνια πλούτισαν κι άλλοι που παρέμειναν φτωχοί και παρίες, υπηρετώντας ένα όραμα ζωής;

Ίδιος είναι ο Βαγγέλης Βενιζέλος με τον Κώστα Κάπο, ή με τον Μανώλη Γλέζο; Ίδιος είναι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης με τον Τσίπρα και τον Παναγιώτη Λαφαζάνη; Την ίδια πολιτική φιλοσοφία υπηρετούν η ΝΔ, ή το Ποτάμι, είτε το ΠΑΣΟΚ, με το ΣΥΡΙΖΑ, ή την ΛΑΕ; Αφήνω έξω το ΚΚΕ γιατί έτσι κι αλλιώς δεν το αφορούν τέτοιου είδους συμμαχίες και μεταλλάξεις.

Υπάρχει βέβαια ένα θλιβερό προηγούμενο. Η στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ από την ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, προκειμένου να περάσει το τρίτο μνημόνιο. Ήταν κάτι που ο ΣΥΡΙΖΑ το πλήρωσε ακριβά. Τέτοιες συμμαχίες προκαλούν πολιτικές τερατογεννέσεις.

Αυτό φαίνεται πως καλάρεσε στις Βρυξέλλες και στους ντόπιους ολιγάρχες. Τους βόλεψε. Μια τέτοια βολή επιδιώκουν και τώρα. Να τα ομογενοποιήσουν, έτσι ώστε η πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου να αποτελέσει άθυρμα στα σχέδια τους. Να γίνουμε τα πειραματόζωα της πολιτικής μετάλλαξης στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο. Να γίνουμε τα ρεντίκολα κι οι καταγέλαστοι της Ιστορίας. Να καταστούμε η πρώτη Οργουελική χώρα, υπόδειγμα και παράδειγμα για κάθε λαό που αντιστέκεται γιατι πιστεύει σε κάποιες αξίες, πέραν μιας κακομοιριασμένης επιβίωσης που οδηγεί, έτσι κι αλλιώς, σ΄ έναν αργό θάνατο.

Να καταστούμε η πρώτη χώρα που τα χαλκεία του Καπιταλισμού θα της επιβάλλουν Κυβερνήσεις και θα της υπαγορεύουν νόμους. Αλήθεια, τόχουμε καταλάβει ότι μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, πάει κατά διαόλου η οποία εθνική μας κυριαρχία; Ο τι ΠΕΘΑΝΑΜΕ ως χώρα;

freepen