Δημοσίευμα της Telegraph, ανέφερε πως η Κινεζική κρατική εφημερίδα
δημοσίευσε στρατιωτικό "white paper" στο οποίο αναφέρεται ότι η Κίνα
σκοπεύει να αυξήσει την παρουσία της στη Θάλασσα Νότιας Κίνας, εν μέσω
προειδοποιήσεων ότι μία σύγκρουση μεταξύ των δύο χωρών είναι
«αναπόφευκτη» εκτός και αν η Ουάσινγκτον εγκαταλείψει τις αντιθέσεις της
στις δραστηριότητες του Πεκίνου στην περιοχή.
Σε αυτό το έγγραφο η Κίνα περιγράφει τα σχέδιά της για μετάβαση από
μια στρατιωτική στάση αμυντικού χαρακτήρα σε μια νέα, με έμφαση στις
επιθετικές δυνατότητες και επισημαίνεται ότι η χώρα αντιμετωπίζει μια
σύνθετη σειρά απειλών ασφαλείας, που περιλαμβάνουν προκλήσεις στην
κυριαρχία της και σημειώνεται πως δεν θα περιορίζονταιπια μόνο στην
προστασία της επικράτειας της χώρας, αλλά θα προβάλλουν την στρατιωτική
ισχύ της πέρα από τα σύνορά της στη θάλασσα, και πιο έντονα στον αέρα,
προκειμένου να διασφαλίζονται οι θαλάσσιες κτήσεις της.
Το editorial της Global Times που αποτελεί ιδιοκτησία του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, αναφέρει -τη κατασκευή αεροδιαδρόμων, -λιμενικών εγκαταστάσεων και -κτιρίων
στα αμφισβητούμενα νησιά Σπράτλι ως ζήτημα υψίστης σημασία για τη χώρα
και επισημαίνεται ότι το Πεκίνο δεν επιθυμεί σύγκρουση με τις ΗΠΑ, αλλά
«αν είναι να έρθει, θα πρέπει να την αποδεχτούμε».
«Αν η θέση των ΗΠΑ είναι ότι η Κίνα πρέπει να παύσει τις
δραστηριότητές της, τότε ένας σινοαμερικανικός πόλεμος είναι
αναπόφευκτος στη Θάλασσα Νότιας Κίνας»
Στρατηγική επιλογή της ΠΓΔΜ αποτελεί η ένταξή της στο ΝΑΤΟ και στην
Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με δηλώσεις του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ Νίκολα
Γκρούεφσκι.
Όσον αφορά "θεωρίες συνωμοσίας", ότι πίσω από τα πρόσφατα επεισόδια
στο Κουμάνοβο βρίσκονται ισχυρές χώρες της Δύσης, όπως οι ΗΠΑ, η
Γερμανία, η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία, ο κ. Γκρούεφσκι δήλωσε ότι η
κυβέρνησή του δεν διαθέτει καμία ένδειξη για ανάμειξη των χωρών αυτών
στα επεισόδια στο Κουμάνοβο και συμπλήρωσε ότι είναι αδιανόητο να
πιστεύει κάποιος πως οι αναφερόμενες χώρες, οι οποίες, συνέβαλαν
αποφασιστικά στην σταθεροποίηση και ανάπτυξη της ΠΓΔΜ, να επιδιώκουν
τώρα την αποσταθεροποίηση της.
Ανέφερε επίσης ότι δεν συμφωνεί με άλλες θεωρίες συνωμοσίας ότι
δηλαδή οι παραπάνω δυτικές χώρες βρίσκονται πίσω από το σκάνδαλο με τις
τηλεφωνικές υποκλοπές που συγκλονίζει την πολιτική ζωή της ΠΓΔΜ.
Αναφορικά με το ενδεχόμενο συμμετοχής της χώρας του στον σχεδιαζόμενο
αγωγό φυσικού αερίου Turkish Stream, ο κ. Γκρούεφσκι δήλωσε ότι η ΠΓΔΜ
θα ενδιαφερόταν για κάτι τέτοιο εφόσον πρώτα υπάρξει συμφωνία μεταξύ
Βρυξελλών και Μόσχας για το σχέδιο αυτό, ενώ αναφερόμενος στα
μακροπρόθεσμα ενεργειακά σχέδια της χώρας του, σημείωσε ότι υπάρχει
ενδιαφέρον, από την πλευρά των Σκοπίων, για σύνδεση, μέσω Ελλάδας, με
τον αγωγό TAP και με τον διασυνδετήριο αγωγό
Βουλγαρίας-Ρουμανίας-Τουρκίας.
Όσον αφορά το ζήτημα της ονομασίας, ο κ. Γκρούεφσκι δήλωσε ότι
"δυστυχώς, αυτή τη στιγμή, η Ελλάδα παραμένει πλήρως προσηλωμένη στα
οικονομικά της προβλήματα".
"Ελπίζω πως η Ελλάδα, μετά την αντιμετώπιση των προβλημάτων της αυτών
και το ξεπέρασμα της κρίσιμης φάσης τους, θα εστιάσει σε αυτό το
πρόβλημα (σ.σ. της ονομασίας), η λύση του οποίου είναι προς το συμφέρον
και των δύο χωρών" πρόσθεσε ο κ. Γκρούεφσκι.
Τέλος, ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ σημείωσε ότι η χώρα του παραμένει
άδικα για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός του ΝΑΤΟ και συμπλήρωσε πως εάν
δεν υπήρχε η διαφορά για το ζήτημα της ονομασίας, η ΠΓΔΜ θα είχε
ενταχθεί προ πολλού στη Βορειοατλαντική Συμμαχία και όχι μόνο θα είχε
αρχίσει, άλλα θα είχε ολοκληρώσει μέχρι τώρα τις ενταξιακές
διαπραγματεύσεις με την ΕΕ.
Ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιάννης Πανούσης,
προτείνει δημιουργία δικτύου πρόληψη της εγκληματικότητας «Γονείς εν
Δράσει» και συμμετοχή κάθε πολίτη και φορέα και επισημαίνει πως είναι
πολύ σημαντική η συνεχής ενημέρωση των πολιτών για τις αρχές και τους
στόχους του υπουργείου και για την αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ
Αστυνομίας και κοινωνίας. Γι'αυτούς τους λόγους ζητάει την στήριξη των ΜΜΕ. Ο
αναπληρωτής υπουργός, αναφερόμενος στις δράσεις του υπουργείου, για την
ενίσχυση της ασφάλειας και τη πρόληψη του εγκλήματος , προτείνει τη
διεύρυνση του θεσμού του αστυνομικού της γειτονιάς με την συμμετοχή
περισσότερων γυναικών, την ενεργοποίηση ευέλικτων πεζών περιπολιών, την
προώθηση του «Τοπικού Αστυνόμου» για τις απομακρυσμένες περιοχές, την
αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για την ηχορρύπανση απο τα μπαρ το
καλοκαίρι, καθώς και το θεσμικό πλαίσιο για την πορνεία, σε συνεργασία
με τη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων (Γ.Γ.Ι.Φ.). Επίσης, την
άμεση απαλλαγή των αστυνομικών από ξένα καθήκοντα, όπως οι επιδόσεις,
που θα γίνονται από πολιτικό προσωπικό του υπουργείου Δικαιοσύνης και
των δήμων και σε άλλες δράσεις και την αξιοποίηση των δημοτικών
αστυνομικών που παραμένουν στην ΕΛΑΣ, μετά από σχετική εκπαίδευση,
ιδιαίτερα σε νέους θεσμούς και καλεί τη Τοπική Αυτοδιοίκηση να
ενεργοποιήσει τα Συμβούλια Πρόληψης Εγκληματικότητας και το υπουργείο
Παιδείας να εντάξει επιμορφωτικά σεμινάρια, για τον ηλεκτρονικό
εκφοβισμό, την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, τα ναρκωτικά, την προστασία
ανηλίκων, την οδική ασφάλεια κλπ. «Έχω δηλώσει πολλές φορές ότι η
πρόληψη είναι προτιμότερη από την καταστολή. Ως εκ τούτου, θεωρώ
αναγκαία τη συνδρομή όλων των εμπλεκόμενων φορέων στις διαδικασίες
αποφυγής τέλεσης εγκληματικών πράξεων» δήλωσε ο αναπ Υπουργός και
καταλήγει Ευχής έργον θα ήταν η δημιουργία Δικτύου με τίτλο «Γονείς (και
κυρίως Μανάδες) εν Δράσει», ώστε η γονική επιμέλεια να γίνεται ασπίδα
κατά της εκμετάλλευσης των νέων από κυκλώματα κάθε μορφής. Ελπίζουμε ότι
και τα ΜΜΕ θα υποστηρίξουν την προσπάθεια αλλαγής της εικόνας, αλλά και
της σύννομης συμφιλιωτικής δράσης της Νέας Αστυνομίας με την κοινωνία».
Στη σύντομη κατάθεσή του στην Εξεταστική Επιτροπή για μνημόνια, ο
Σάββας Ρομπόλης του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ-ΓΣΕΕ), είπε για
παρεμβάσεις απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και του κοινωνικού
κράτος από την πλευρά της Τρόικα, αλλά και για λάθος στοιχεία που
επικαλούνταν για την αγορά εργασίας.
«Οκτώ στα δέκα στοιχεία των τροϊκανών, σε ό,τι αφορά την αγορά
εργασίας ήταν λάθος. Δεν είχαν βαθιά γνώση της ελληνικής οικονομίας. Δεν
μπορείς εξ αποστάσεως να αντιμετωπίζεις ένα πρόβλημα όπως είναι η
ανεργία» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, διαφώνησε με τους χειρισμούς που έγιναν και έβαλαν τη χώρα
σε συνθήκες μνημονίου, ενώ αντικρούοντας όσους υποστηρίζουν ότι οι
μόνες λύσεις που υπήρχαν ήταν ή μνημόνιο ή πτώχευση, αντέτεινε ότι «δεν
πτωχεύουν τόσο εύκολα χώρες με ένα εκατομμύριο επιχειρήσεις και τρία
εκατομμύρια νοικοκυριά».
«Ήθελε ψυχραιμία. Μπορεί να ήταν δύσκολη η κατάσταση, όμως μπορούσε
να έχει χειρισμούς πιο ευέλικτους και να αποφύγει το μνημόνιο. Έπρεπε να
μείνουμε στην Ευρώπη, να κάνουμε εξυγίανση αλλά με μέτρα που θα είχαν
συγκεκριμένα αναμενόμενα αποτελέσματα και όχι αυτά που εφαρμόστηκαν»
τόνισε.
Πρόσθεσε, δε, ότι σε ένα σχέδιο αντιμετώπισης κρίσης, δεν βοηθούν
«διατυπώσεις περί τιτανικού, αντίθετα δημιουργούν προβλήματα ακόμα και
σε οικονομίες με ανάπτυξη».
Τέλος, ο κ. Ρομπόλης, χαρακτήρισε λάθος τη συνταγή του ΔΝΤ,
σημειώνοντας ότι η στρατηγική του στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, τα
τελευταία χρόνια, είχε δύο πυλώνες. Την αναδιάρθρωση του χρέους και την
υποτίμηση του νομίσματος.
«Φοβάμαι ότι αν και στην Ελλάδα αυτό που θα συμφωνηθεί δεν θα αφήνει
πόρους στην οικονομία για δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις, τότε θα
γίνει και εδώ ότι έγινε και στην Λατινική Αμερική και θα έχουμε
διαχείριση φτωχοποίησης του πληθυσμού» επεσήμανε ο κ. Ρομπόλης.
Η επιστημονική υποψία ότι η πολιτιστική επίδραση των
πανάρχαιων Ελλήνων θαλασσοπόρων στην Άπω Ασία, την Αυστραλία και την
Πολυνησία – Μελανησία – Ινδονησία είναι υπαρκτή εδώ και αρκετό καιρό.Μία
από τις σημαντικότερες αποδείξεις ήρθε από έναν ξένο ερευνητή, τον
Γερμανό καθηγητή Γλωσσολογίας κ. Νόρς Σ. Γιόζεφσον (Nors S. Josephson), ο
οποίος μετά από οκτάχρονη έρευνα συνόψισε τα πορίσματά του στο
αγγλόγλωσσο βιβλίο «Greek Linguistic Elements in The Polynesian
Languages – Hellenicum Pacificum» (= Ελληνικά Γλωσσικά Στοιχεία στις
Πολυνησιακές Γλώσσες – Ελληνικός Ειρηνικός) εκδόσεως του ιστορικού
Γερμανικού Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, 1987 στο οποίο παρέθεσε
πίνακα από 808 αρχαίες Ελληνικές λέξεις, που οι ρίζες τους υπάρχουν στις
Πολυνησιακές γλώσσες. Τον Νοέμβριο του 1999 κυκλοφόρησε η νέα έκδοση
του βιβλίου του κ. Γιόζεφσον και πάλι από το Γερμανικό Πανεπιστήμιο της
Χαϊδελβέργης στην Γερμανική γλώσσα.
Στο νέο βιβλίο παρουσιάζονται 300 νέες λέξεις με Ελληνική ρίζα,
πολλές από τις οποίες αποτελούν ονόματα της βοτανικής και ζωολογίας.
Εκτενέστερα είναι και τα κεφάλαια που αφορούν την γραμματική και τον
πολιτισμό, ενώ περιλαμβάνεται και νέο κεφάλαιο πάνω στην επιρροή της
Ελληνικής μουσικής στην μουσική της Νήσου του Πάσχα. Επί πλέον γίνεται
εκτενής αναφορά στον ρουχισμό, στα μαγειρικά σκεύη, στην θρησκεία, στην
μυθολογία καθώς και στην κατασκευή πλοίων.
– Πως ανακαλύψατε τα ελληνικά γλωσσολογικά στοιχεία στις Πολυνησιακές γλώσσες;
– Ανέκαθεν είχα έντονο ενδιαφέρον για τον αρχαίο πολιτισμό της Νήσου
του Πάσχα. Είχα επισκευθή το νησί κι αργότερα ταξίδεψα και στην
Πολυνησία, όπου συγκέντρωσα ο ίδιος λεξικά και καταλόγους λέξεων των
Πολυνησιακών γλωσσών. Αρκετοί μελετητές πρίν από εμένα, κυρίως
γλωσσολόγοι, είχαν επισημάνει τις ασυνήθιστες και τις μη-Πολυνησιακής
προελεύσεως λέξεις, οι οποίες παραμένουν στην σημερινή ομιλούμενη γλώσσα
της Νήσου του Πάσχα. Έτσι αποφάσισα να συγκρίνω τις λέξεις αυτές με τις
σημαντικότερες γλώσσες της Ασίας, Αμερικής και Ευρώπης
συμπεριλαμβανόμενης και της αρχαίας Ελληνικής.
– Έχετε μελετήσει την ελληνική γλώσσα;
– Έχω σπουδάσει νέα ελληνικά και κατέχω βασικές γνώσεις ετυμολογίας και της γραμματικής δομής των αρχαίων Ελληνικών.
Οκτώ χρόνια μελετούσε τις γλώσσες του Ειρηνικού
– Από πού εκπηγάζει το ενδιαφέρον σας για μία τόσο εξειδικευμένη μελέτη;
– Ως γλωσσολόγος αλλά και ως μουσικός, γοητεύομαι από τους ηχητικούς
τύπους και την χρήση των γλωσσών καθώς επίσης και από την μουσική ως
«όχημα» της επικοινωνίας. Από τότε που επισκέφθηκα την Νήσο του Πάσχα το
1978, αποφάσισα να ερευνήσω την ομιλούμενη γλώσσα, ώστε να βρω πιθανές
πολιτιστικές ρίζες του αρχαίου πολιτισμού της.
– Πόσα χρόνια αφιερώσατε στη σχετική μελέτη και ποια τα κύρια συμπεράσματά σας;
– Χρειάστηκα περίπου οκτώ χρόνια, για να ολοκληρώσω το πρώτο μου
βιβλίο «Greek Linguistic Elements in The Polynesian Languages –
Hellenicum Pacificum» το οποίο δημοσιεύθηκε το 1987. Στην συνέχεια και
επί πέντε χρόνια εργάσθηκα για την νέα και αρκετά εμπλουτισμένη έκδοση
του βιβλίου μου, το οποίο εκδίδεται αυτές τις μέρες και πάλι από το
Γερμανικό Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (C. Winter Universitatsverlag,
Heidelberg, Germany). Τα κύρια συμπεράσματά μου συνοψίζονται, στο ότι οι
ανατολικές Πολυνησιακές γλώσσες (κυρίως δε η γλώσσα της Νήσου του
Πάσχα) έχουν ένα σημαντικό υπόστρωμα γραμματικής δομής και λέξεων, που
έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία Ελληνική γλώσσα και κυρίως σε αρχαϊκούς
τύπους.(βλ. σχετικά την σελίδα «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ»). Επί πλέον ο
πολιτισμός της Νήσου του Πάσχα έχει πολλά αρχαία Ελληνικά αλλά και
αιγυπτιακά πρωτότυπα, τα οποία αναφέρονται εκτενώς στην νεότερη έκδοση
του βιβλίου μου.
Μέσω Περού – Βολιβίας έγινε η Ελληνική διείσδυση
– Πως εξηγείτε την Ελληνική πολιτιστική επίδραση στην Πολυνησία αλλά και στο Περού, στο οποίο επίσης αναφέρεστε;
– Οι φορείς του Ελληνικού πολιτισμού, οι οποίοι εποίκησαν την
ανατολική Πολυνησία, προφανώς προήρχοντο από την περιοχή που βρίσκεται
το σύγχρονο Περού και η Βολιβία, αφού ο πολιτισμός της Νήσου του Πάσχα
έχει να επιδείξει πολυάριθμες ομοιότητες με τις προαναφερθείσες περιοχές
κατά την προ των Ίνκας εποχή. Επί πλέον τα ρεύματα του Ωκεανού
κινούνται σε νοτιοδυτική κατεύθυνση, από την ακτή του Περού προς την
νοτιανατολική Πολυνησία. Αυτοί οι Ελληνόφωνοι κάτοικοι ομιλούσαν αρχαία
Ελληνικά και επίσης μετέφεραν έναν αρχαϊκό Ελληνικό πολιτισμό (με πλήθος
επιπρόσθετα αιγυπτιακά στοιχεία), ο οποίος θυμίζει την Κύπρο αλλά και
νησιά των Κυκλάδων, όπως τη Νάξο και την Μήλο κατά την ίδια χρονική
περίοδο.
– Αποκλείετε την περίπτωση η Ελληνική πολιτιστική επίδραση να είναι πολύ αρχαιότερη;
– Υπάρχουν και γλωσσολογικές και αρχαιολογικές αποδείξεις (οι οποίες
παρουσιάζονται στην νέα έκδοση του βιβλίου μου), ότι κάλλιστα μπορεί να
είχαμε πολλαπλές μεταναστεύσεις στο αρχαίο Περού και στην Νήσο του
Πάσχα. Για παράδειγμα η αρχιτεκτονική των Ίνκας χρησιμοποιεί κατασκευές
τοίχου «ζίγκ-ζάγκ» και τραπεζοειδής εισόδους, οι οποίες θυμίζουν τα
Μυκηναϊκά πρωτότυπα. Έτσι είναι πιθανόν να υπήρξαν προ-αρχαίες
μεταναστεύσεις Ελλήνων στην νότιο Αμερική.
– Πως εξηγείτε τη δυνατότητα εξαπλώσεως των Ελλήνων σε τέτοια κλίμακα στους πανάρχαιους χρόνους;
– Εποικισμοί Ελλήνων στην Σικελία, νότιο Ιταλία και σε τμήματα της
Ισπανίας ήταν δυνατοί χάρη στις πολλές καινοτομίες στην κατασκευή πλοίων
και στα συστήματα ναυσιπλοΐας> Επί πλέον το Ελληνικό εμπόριο
κασσιτέρου με την Αγγλία (το οποίο εμφανίζεται να χρονολογείται το 1000
π.Χ.) εξοικείωσε τους Έλληνες θαλασσοπόρους με τα Στενά του Γιβραλτάρ
(τα αποκαλούμενα «Στήλες του Ηρακλέους») και τις ακτές του Μαρόκου. Από
το σημείο αυτό τα νοτιοδυτικά ρεύματα εύκολα μετέφεραν πλοία στην
περιοχή της Καραϊβικής ή στα ανοιχτά της βορείου ακτής της Νότιας
Αμερικής: μικρή απόσταση για τα προ των Ίνκας πολιτιστικά κέντρα του
Περού και της Βολιβίας. (βλ. σχετικά την σελίδα «ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ
ΑΜΕΡΙΚΗ»)
Και επίδραση της αρχαιοελληνικής μουσικής
– Εντοπίσατε κοινά στοιχεία μεταξύ της Πολυνησιακής και Ελληνικής μουσικής;
– Το νέο μου βιβλίο περιέχει ένα κεφάλαιο για την αρχαία μουσική της
Νήσου του Πάσχα, η οποία διασώθηκε από τον Ramon Campbell το 1960 και
δημοσιεύθηκε στο βιβλίο του «La herencia musical Rapanui». Υπάρχουν
πολλά παράλληλα στοιχεία μεταξύ της παλαιότερης μουσικής της Νήσου του
Πάσχα και των μελωδιών των Nazca στο νότιο Περού αφ’ ενός και της
αρχαιοελληνικής μουσικής αφ’ ετέρου.
– Ποιες οι αντιδράσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας στην έκδοση του βιβλίου σας;
– Οι ελάχιστες αντιδράσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας που δέχτηκα
ήταν μικτές. Από την Ελλάδα ιδιαίτερα ενθουσιώδης ήταν η υποδοχή της
μελέτης μου από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης κ. Τ.
Καζάκη.
– Έχετε ταξιδέψει στην Ελλάδα; Ποια η γνώμη σας για την σύγχρονη Ελλάδα και τους Έλληνες;
– Ταξίδεψα στην Ελλάδα αρκετές φορές και στην Κύπρο τρεις. Κατά την
γνώμη μου είναι καλό για την Ελλάδα το γεγονός ότι ανήκει στην ευρωπαϊκή
κοινότητα. Ελπίζω ότι το πρόβλημα της Κύπρου θα βρει μία ειρηνική λύση,
ώστε η Ελλάδα να μην είναι υποχρεωμένη να δαπανά μεγάλα ποσά για την
άμυνά της. Προς την κατεύθυνση αυτή έχω καταγράψει και διανείμει σ’ όλα
τα ενδιαφερόμενα μέρη σχέδιο για ειρηνική επίλυση του Κυπριακού.
– Ποια η προσφορά της αρχαιοελληνικής σκέψης και του πολιτισμού;
– Ο Ελληνικός πολιτισμός έχει συνεισφέρει με μοναδικό τρόπο στην
προαγωγή της φιλοσοφίας, των πολιτικών συστημάτων, της εκπαίδευσης και
της τεχνολογίας. Έθεσε τις βάσεις για την δραματική τέχνη και την
μουσική των δυτικών. Χωρίς τον Ελληνικό πολιτισμό δεν θα γνωρίζαμε τον
πολιτισμό, όπως υπάρχει σήμερα.
Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε σε ένα χωριό της λεγομένης Μικράς Ρωσίας, περί το 1690 μ.Χ., από γονείς ευλαβείς και ενάρετους....
Όταν έφθασε σε νόμιμη ηλικία στρατεύθηκε, ενώ βασίλευε στη Ρωσία ο
Μέγας Πέτρος. Έλαβε μέρος στον πόλεμο που έκανε εκείνος ο τολμηρός
τσάρος εναντίον των Τούρκων κατά το 1711 μ.Χ., και συνελήφθη αιχμάλωτος
από τους Τατάρους.
Οι Τάταροι τον πούλησαν σε έναν Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο, που
καταγόταν από το Προκόπιον της Μικράς Ασίας, το οποίο βρίσκεται πλησίον
στην Καισάρεια της Καππαδοκίας.
Ο αγάς τον πήρε μαζί του στο χωριό του. Πολλοί από τους αιχμαλώτους
συμπατριώτες του αρνήθηκαν την πίστη του Χριστού και έγιναν
Μουσουλμάνοι, είτε γιατί κάμφθηκαν από τις απειλές, είτε γιατί
δελεάστηκαν από τις υποσχέσεις και τις προσφορές υλικών αγαθών.
Ο Ιωάννης, όμως, ήταν από μικρός αναθρεμμένος με παιδεία και νουθεσία
Κυρίου και αγαπούσε πολύ τον Θεό και την πίστη των πατέρων του. Ήταν
από εκείνους τους νέους, όπου τους σοφίζει η γνώση του Θεού, όπως κήρυξε
ο σοφός Σολομών, λέγοντας: «Ο δίκαιος είναι γνωστικός και στη νεότητά
του. Διότι τιμημένο γήρας δεν είναι το πολυχρόνιο, ούτε μετριέται με τον
αριθμό των ετών. Η φρονιμάδα πιο νέους ανθρώπους είναι σεβάσμια ωσάν να
είναι φέροντες και ο καθαρός βίος τους κάνει ωσάν να είναι γέροντες
πολύμαθοι».
Έτσι, λοιπόν, και ο μακάριος Ιωάννης, έχοντας την σοφία που δίδει ο
Θεός σε εκείνους που τον αγαπούν, έκανε υπομονή στη δουλεία και στην
κακομεταχείρηση του αφέντη του και στις ύβρεις και τα πειράγματα των
Οθωμανών, οι οποίοι τον φώναζαν «κιαφίρη», δηλαδή άπιστο, φανερώνοντάς
του την περιφρόνηση και την απέχθειά τους.
Στον αφέντη του και σε όσους τον παρακινούσαν να αρνηθεί την πίστη
του, αποκρινόταν με σθεναρή γνώμη ότι προτιμούσε να πεθάνει, παρά να
πέσει σε τέτοια φοβερή αμαρτία. Στον αγά είπε: «Εάν με αφήσεις ελεύθερο
στην πίστη μου, θα είμαι πολύ πρόθυμος στις διαταγές σου. Αν με βιάσεις
να αλλαξοπιστήσω, γνώριζε ότι σού παραδίδω την κεφαλή μου, παρά την
πίστη μου. Χριστιανός γεννήθηκα και Χριστιανός θα αποθάνω».
Ο Θεός, βλέποντας την πίστη του και ακούγοντας την ομολογία του,
μαλάκωσε την σκληρή καρδιά του αγά και με τον καιρό τον συμπάθησε. σε
αυτό συνήργησε και η μεγάλη ταπείνωση όπου στόλιζε τον Ιωάννη, καθώς και
η πραότητά του.
Έμεινε, λοιπόν, ήσυχος ο μακάριος Ιωάννης από τις υποσχέσεις και
απειλές του Οθωμανού κυρίου του, ο οποίος τον είχε διορισμένο στον
σταύλο του, για να φροντίζει τα ζώα του. Σε μία γωνιά του σταύλου
ξάπλωνε το κουρασμένο σώμα του και αναπαυόταν, ευχαριστώντας τον Θεό,
διότι αξιώθηκε να έχει ως κλίνη τη φάτνη στην οποία ανεκλίθη κατά την
γέννησή Του ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Ήταν δε αφοσιωμένος στο έργο
του, περιποιούμενος με στοργή τα ζώα του κυρίου του, τα οποία
αισθάνονταν τόση την προς αυτά αγάπη του Αγίου, ώστε να τον ζητούν όταν
απουσίαζε, να τον προσβλέπουν με αγάπη και να χρεμετίζουν με χαρά όταν
τα χάιδευε, ωσάν να συνομιλούσαν μαζί του.
Με τον καιρό ο αγάς τον αγάπησε, καθώς και η σύζυγός του, και του
έδωσαν για κατοικία ένα μικρό κελλί κοντά στον αχυρώνα. Όμως ο Ιωάννης
δεν δέχθηκε και εξακολούθησε να κοιμάται στον σταύλο, για να καταπονεί
το σώμα του με την κακοπέραση και με την άσκηση, μέσα στη δυσοσμία των
ζώων και στα ποδοβολητά τους. Κάθε νύχτα ο σταύλος γέμιζε από τις
προσευχές του Αγίου και η κακοσμία γινόταν οσμή ευωδίας πνευματικής. Ο
μακάριος Ιωάννης είχε εκείνο τον σταύλο ως ασκητήριο, και εκεί πορευόταν
κατά τους κανόνες των Πατέρων, επί ώρες γονυπετής και προσευχόμενος,
κοιμώμενος για λίγο επάνω στα άχυρα, χωρίς άλλο σκέπασμα παρά μία παλαιά
κάπα, γευόμενος με διάκριση, πολλές φορές μόνο λίγο ψωμί και νερό, και
νηστεύοντας τις περισσότερες ημέρες.
Συνέχεια έψαλλε τους λόγους του ιερού ψαλμωδού: «Ὁ κατοικῶν ἐν
βοηθείᾳ τοῦ Ὑψίστου, ἐν σκέπῃ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται. Ἐρεῖ τῷ
Κυρίῳ· ἀντιλήπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου, ὁ Θεός μου καὶ ἐλπιῶ ἐπ’
Αὐτόν. Ὅτι Αὐτὸς ρύσεταί με ἐκ παγίδος θηρευτοῦ καὶ ἀπὸ λόγου
ταραχώδους. Ἔθεντο με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ, ἐν σκοτεινοῖς καὶ ἐν σκιᾷ
θανάτου.
Ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν Κύριον ἐκέκραξα ἐν τῷ θλίβεσθαί με καὶ εἰσήκουσέ μου.
Κύριος φυλάξει τὴν εἴσοδόν μου καὶ τὴν ἔξοδόν μου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως
τοῦ αἰῶνος. Πρὸς σὲ ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου Κύριε, τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ
οὐρανῷ. Ἰδοὺ ὡς ὀφθαλμοὶ δούλων εἰς χεῖρας τῶν κυρίων αὐτῶν, οὕτως οἱ
ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεόν ἡμῶν, ἕως οὗ οἰκτιρῆσαι ἡμᾶς».
Ψαλμούς σιγόψαλλε και κατά την ώρα που ακολουθούσε πίσω από το άλογο του
αφέντη του.
Με την ευλογία που έφερε ο Άγιος στον οίκο του Τούρκου Ιππάρχου, αυτός πλούτισε και έγινε ένας από τους ισχυρούς του Προκοπίου.
Ο Άγιος ιπποκόμος του, εκτός της προσευχής και της νηστείας, που
έκανε ως άλλος Ιώβ, πήγαινε τη νύχτα και έκανε όρθιος αγρυπνίες στο
νάρθηκα της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, η οποία ήταν κτισμένη μέσα σε
ένα βράχο και βρισκόταν κοντά στον οίκο του Τούρκου κυρίου του. Εκεί
πήγαινε κρυφά τη νύχτα, κοινωνούσε δε κάθε Σάββατο τα Άχραντα Μυστήρια.
και ο Κύριος, «ὁ ἐτάζων καρδίας καὶ νεφρούς», επέβλεψε επί τον δούλο του
τον πιστό και έκανε, ώστε να πάψουν να τον περιπαίζουν και να τον
υβρίζουν οι σύνδουλοί του και οι άλλοι αλλόθρησκοι.
Αφού, λοιπόν, ο αφέντης του Ιωάννη πλούτισε, αποφάσισε να υπάγει για προσκύνημα στη Μέκκα, τη ιερά πόλη των Μωαμεθανών.
Αφού πέρασαν αρκετές ημέρες από την αναχώρησή του, η σύζυγός του
παρέθεσε τράπεζα και προσκάλεσε τους συγγενείς και τους φίλους του
ανδρός της, για να ευφρανθούν και να ευχηθούν να επιστρέψει υγιής στον
οίκο του από την αποδημία.
Ο μακάριος Ιωάννης διακονούσε στην τράπεζα. Παρέθεσαν δε σε αυτή και
ένα φαγητό, το οποίο άρεσε πολύ στον αγά, το λεγόμενο πιλάφι, το οποίο
συνηθίζουν πολύ στην Ανατολή. Τότε η οικοδέσποινα θυμήθηκε τον σύζυγό
της και είπε στον Ιωάννη: «Πόση ευχαρίστηση θα ελάμβανε, Γιουβάν, ο
αφέντης σου, αν ήταν εδώ και έτρωγε μαζί μας από τούτο το πιλάφι!». Ο
Ιωάννης τότε ζήτησε από την κυρία του ένα πιάτο γεμάτο πιλάφι και είπε
ότι θα το έστελνε στον αφέντη του στη Μέκκα.
Στο άκουσμα των λόγων του γέλασαν οι προσκεκλημένοι. Αλλά η
οικοδέσποινα είπε στην μαγείρισσα να δώσει το πινάκιο με το φαγητό στον
Ιωάννη, σκεπτόμενη ή ότι ήθελε να το φάει ο ίδιος μόνος του ή να το πάει
σε καμιά φτωχή χριστιανική οικογένεια, όπως συνήθιζε να κάνει, δίδοντας
το φαγητό του.
Ο Άγιος το πήρε και πήγε στον σταύλο. Εκεί γονυπέτησε και έκανε
προσευχή εκ βάθους καρδίας παρακαλώντας τον Θεό να αποστείλει το φαγητό
στον αφέντη του με όποιον τρόπο οικονομούσε Εκείνος με την παντοδυναμία
Του. Με την απλότητα που είχε στην καρδιά του ο Ιωάννης πίστεψε ότι ο
Κύριος θα εισακούσει την προσευχή του και το φαγητό θα πήγαινε
θαυματουργικά στη Μέκκα. Πίστευε, «μηδὲν διακρινόμενος» κατά τον λόγο
του Κυρίου, χωρίς να έχει κανένα δισταγμό ότι αυτό που ζήτησε θα
γινόταν.
Και, όπως λέγει ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος, «τὰ ὑπερφυῆ ταῦτα σημεῖα
συμβαίνουσι τοῖς ἁπλουστέροις τῇ διανοίᾳ καὶ θερμοτέροις τῇ ἐλπίδι»,
ότι, δηλαδή, αυτά τα υπερφυσικά θαύματα συμβαίνουν σε εκείνους που έχουν
απλούστερη διάνοια και είναι θερμότεροι στην ελπίδα την οποία έχουν
προς τον Θεό. Πράγματι! το πιάτο με το φαγητό χάθηκε από τα μάτια του
Οσίου. Ο μακάριος Ιωάννης επέστρεψε στην τράπεζα και είπε στην
οικοδέσποινα ότι έστειλε το φαγητό στη Μέκκα. Ακούγοντας οι
προσκεκλημένοι τον λόγο αυτό γέλασαν και είπαν ότι το έφαγε ο Ιωάννης.
Αλλά ύστερα από λίγες ημέρες γύρισε από την Μέκκα ο κύριός του και
έφερε μαζί του το χάλκινο πιάτο, προς μεγάλη έκπληξη των οικίων του.
Μόνο ο μακάριος Ιωάννης δεν εξεπλάγη. Έλεγε, λοιπόν, ο αγάς πιο οικίους
του: «Την δείνα ημέρα (και ήταν η ημέρα του συμποσίου, κατά την οποία
είπε ο Ιωάννης ότι έστειλε το φαγητό στον αφέντη του), την ώρα κατά την
οποία επέστρεψα από το μεγάλο τζαμί στον τόπο όπου κατοικούσα, βρήκα
επάνω στο τραπέζι, σε έναν οντά (δωμάτιο) όπου τον είχα κλειδωμένο,
τούτο το σαχάνι (πιάτο) γεμάτο πιλάφι.
Στάθηκα με απορία, σκεπτόμενος, ποίος άραγε είχε φέρει εκείνο το
φαγητό και προ πάντων δεν μπορούσα να εννοήσω με τί τρόπο είχε ανοίξει
την πόρτα, την οποία είχα κλείσει καλά. Μη γνωρίζοντας πως να εξηγήσω
αυτό το παράδοξο πράγμα, περιεργαζόμουν το πιάτο μέσα στο οποίο άχνιζε
το πιλάφι και είδα με απορία ότι ήταν χαραγμένο το όνομά μου επάνω στο
χάλκωμα, όπως σε όλα τα χάλκινα σκεύη της οικίας μας.
Ωστόσο, με όλη την ταραχή όπου είχα από εκείνο το ανεξήγητο
περιστατικό, κάθισα και έφαγα το πιλάφι με μεγάλη όρεξη, και ιδού το
πιάτο που το έφερα μαζί μου, και είναι αληθινά το δικό μας».
Ακούγοντας αυτή τη διήγηση οι οικείοι του Ιππάρχου εξέστησαν και
απόρησαν, η δε σύζυγός του, του εξιστόρησε πως ζήτησε ο Ιωάννης το πιάτο
με το φαγητό και είπε ότι το έστειλε στη Μέκκα, και ότι, ακούγοντάς τον
να λέγει ότι το έστειλε, γέλασαν.
Αυτό το θαύμα μαθεύτηκε σε όλο το χωριό και στη γύρω περιοχή και όλοι
θεωρούσαν πλέον τον Ιωάννη ως άνθρωπο δίκαιο και αγαπητό στον Θεό, τον
έβλεπαν δε με φόβο και σεβασμό, και δεν τολμούσε κανείς να τον
ενοχλήσει. Ο κύριός του και η σύζυγός του τον περιποιούνταν περισσότερο
και τον παρακαλούσαν πάλι να φύγει από τον σταύλο και να κατοικήσει σε
ένα οίκημα, το οποίο ήταν κοντά στον σταύλο, όμως εκείνος δεν ήθελε να
αλλάξει κατοικία. Περνούσε, λοιπόν, τον βίο του με τον ίδιο τρόπο, ως
ασκητής, εργαζόμενος όπως πριν στην περιποίηση των ζώων και κάνοντας με
προθυμία τα θελήματα του αγά.
Αλλά ύστερα από λίγα χρόνια, κατά τα οποία έζησε ο μακάριος Ιωάννης
με νηστεία, προσευχή και χαμευνία, πλησιάζοντας στο τέλος της ζωής του,
ασθένησε και ήταν ξαπλωμένος πάνω στα άχυρα του σταύλου, τον οποίο είχε
αγιάσει με τις δεήσεις του και με την κακοπάθεια του σώματός του για το
όνομα και την αγάπη του Χριστού.
Προαισθανόμενος ο Όσιος το τέλος του, ζήτησε να κοινωνήσει των
Αχράντων Μυστηρίων και γι' αυτό έστειλε και κάλεσε έναν ιερέα. Αλλά ο
ιερεύς φοβήθηκε να μεταφέρει φανερά τα Άγια Μυστήρια στο σταύλο,
εξαιτίας του φανατισμού των Τούρκων. Όμως σοφίστηκε, κατά Θεία φώτιση,
και πήρε ένα μήλο, το έσκαψε, έβαλε μέσα την Θεία Κοινωνία και έτσι
μετέβη στο σταύλο και κοινώνησε τον μακάριο Ιωάννη. Ο Ιωάννης, μόλις
έλαβε το Άχραντο Σώμα και το Τίμιο Αίμα του Κυρίου, παρέδωσε την αγία
ψυχή του στα χέρια του Θεού, τον Οποίο τόσο αγάπησε. Ήταν το 1730 μ.Χ.
Το 1733 μ.Χ., το ακέραιο και ευωδιάζον ιερό λείψανο του Οσίου Ιωάννου
μεταφέρθηκε, μετά την εκταφή του, αρχικά στη λατομημένη σε βράχο
εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, αργότερα στο νεόδμητο ναό του Αγίου
Βασιλείου και τέλος στο ναό που ανεγέρθηκε προς τιμήν του. Τοποθετήθηκε
σε λάρνακα στο δεξιό μέρος της Εκκλησίας. Εκεί κατέφθαναν αναρίθμητοι
προσκυνητές και πάσχοντες από διάφορα νοσήματα που εύρισκαν την θεραπεία
τους.
Όταν, κατά το 1832 μ.Χ., επί σουλτάνου Μαχμούτ του Β', επαναστάτησε
εναντίον του ο αντιβασιλέας της Αιγύπτου Ιμπραχήμ πασάς, ο σουλτάνος
έστειλε εναντίον του και τον Χαζνετάρ Ογλού Οσμάν πασά με 1.800
στρατιώτες. Ο Οσμάν πασάς, αφού πέρασε την Καισάρεια της Καππαδοκίας,
έφθασε κοντά στο Προκόπιο, όπου σκεπτόταν να αναπαυθεί και να αναχωρήσει
την άλλη ημέρα. Επειδή όμως οι περισσότεροι από τους Μουσουλμάνους του
Προκοπίου, σαν γενίτσαροι που ήσαν, μισούσαν τον σουλτάνο, συμφώνησαν
όλοι να μην δεχθούν τον Οσμάν πασά στο Προκόπι ούτε στα σύνορα. Οι
Χριστιανοί, που ήσαν πιστοί στον σουλτάνο, προσπάθησαν να πείσουν τους
συμπατριώτες τους να πειθαρχήσουν στον σουλτάνο και να δεχθούν τον
στρατό που ερχόταν από εκείνον, λέγοντας μάλιστα σε αυτούς ότι μπορεί ο
Οσμάν πασάς να αγανακτίσει και να καταστρέψει το χωριό. Εκείνοι όμως δεν
άλλαζαν γνώμη. Τότε οι Χριστιανοί πήραν τα γυναικόπαιδα και έφυγαν στα
γύρω χωριά και στις σπηλιές, για να μην πέσουν θύματα της ανόητης
αντιδράσεως των γενιτσάρων.
Πράγματι, την άλλη ημέρα, όταν ο Οσμάν πασάς εισήλθε στο Προκόπι, το
λεηλάτησε και το κατέστρεψε. Κάποιοι από τους στρατιώτες εισήλθαν και
στο ναό του Αγίου Γεωργίου. Άρπαξαν τα ιερά σκεύη και άνοιξαν τη λάρνακα
του Οσίου ελπίζοντας να βρουν και εκεί χρυσαφικά και ασημικά. δεν
βρήκαν όμως τίποτε. Από το κακό τους, που βγήκαν γελασμένοι και για να
κοροϊδέψουν τη χριστιανική πίστη, αποφάσισαν να κάψουν το ιερό λείψανο.
Το έβαλαν στο προαύλιο, μάζεψαν πολλά φρύγανα, έβαλαν φωτιά και
έριξαν με ασέβεια το ιερό σκήνωμα μέσα στις φλόγες. Το ιερό λείψανο του
Οσίου Ιωάννου όχι μόνο έμεινε άφλεκτο, αλλά και φάνηκε στους άπιστους
ότι ζούσε, τους φοβέριζε και τους έδιωχνε από τον περίβολο της
εκκλησίας.
Την επόμενη ημέρα γέροντες Χριστιανοί βρήκαν τα ασημικά, που είχαν
αφήσει από τον τρόμο τους οι Τούρκοι στρατιώτες, πήραν με ευλάβεια το
ιερό λείψανο και το τοποθέτησαν πάλι μέσα στη λάρνακα.
Η δεξιά του Οσίου Ιωάννου δόθηκε από τους κατοίκους του παλαιού
Προκοπίου το 1881 μ.Χ., στον αντιπρόσωπο της Μονής Παντελεήμονος Αγίου
Όρους Ιερομόναχο Διονύσιο, σε αντάλλαγμα για την μεγάλη βοήθεια της
Μονής στην ανέγερση του Ναού του Οσίου πάνω στον τάφο του.
Το ιερό λείψανο μεταφέρθηκε στην Εύβοια τον Οκτώβριο του 1924 μ.Χ
μαζί με τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας από το πλοίο «Βασίλειος
Δεστούνης». και ενώ το πλοίο βρισκόταν στη Ρόδο δεν προχωρούσε, αλλά
περιστρεφόταν μέσα στη θάλασσα και έμενε στον ίδιο τόπο. Ο κυβερνήτης
του πλοίου φοβήθηκε. Τότε ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος, που είχε πάρει μαζί
του το ιερό λείψανο κρυφά, εξήγησε στον πλοίαρχο ότι μέσα στο πλοίο και
μάλιστα στο αμπάρι ήταν το ιερό λείψανο του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου.
Αμέσως ο κυβερνήτης διέταξε την μεταφορά του ιερού σκηνώματος στο
διαμέρισμα του πλοίου, το οποίο χρησιμοποιούταν ως ευκτήριος οίκος, όπου
το εναπέθεσαν και άναψαν το καντήλι.
Ιερά Λείψανα: Το Λείψανο του Οσίου βρίσκεται αδιάφθορο στο ομώνυμο Προσκύνημα Προκοπίου Ευβοίας. Η δεξιά του Οσίου βρίσκεται στη Μονή Παντελεήμονος Αγίου Όρους.
Η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας- Αιγύπτου (κρίσιμη για τα
ελληνικά, αλλά και τα αμερικανικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο)
εισέρχεται σε εντελώς νέα φάση με την κάθοδο ελληνικών μαχητικών Mirage
2000-5 Mk2 στην χώρα των Φαραώ από την Παρασκευή 29 Μαΐου έως και την
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015, για νσ αυμμετάσχουν σε άσκηση της αιγυπτιακής
Αεροπορίας με την επωνυμία "Houras 2015".
Τα Mirage 2000-5 Mk2 επιλέχθηκαν γιατί και η αιγυπτακή Αεροπορία
είναι χρήστης του τύπου, έστω στην αρχική έκδοση ανάλογη των ελληνικών
EGM/BGM. οπότε δεν υπάρχει θέμα υποστήριξης. Και είναι μια καλή ευκαιρία
για το προσωπικό της 331 Μοίρας να συνασκηθει με μια ξένη Αεροπορία,
καθώς για πρακτικούς λόγους κατά κανόνα στο εξωτερικό στις ασκήσεις με
τις Αεροπορίας του ΝΑΤΟ στέλνονται F-16 από την ΠΑ.
Η ΠΑ θα συμμετάσχει στην άσκηση με 4 "5άρια" και ανάλογο προσωπικό
της 331Μ, το οποίο θα μετασταθμεύσει στην Αεροπορική Βάση Tanta. Η συνεργασία Ελλάδας-Αιγύπτου, είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για τα
συμφέροντα των ΞΠΑ, καθώς η Ελλάδα, αντίθετα με τις ΗΠΑ και το Ισράηλ,
τους δύος στενούς συμμάχους της στην περιοχή, είναι καλοδεχούμενη στην
Αίγυπτο από την κυβερνηση Σίσι που κατάφερε να αποφύγει τις τρικλοποδίές
της Ουάσιγκτον και να εκκαθαρίσει την ισλαμιστική Αδςλφόττητα προκαλώς
ντας την μήνι, φυσικά της Τουρκίας του Ρ.Τ.Ερντογάν.
Ταυτοχρόνως η Ελλάδα και η Αίγυτπος αποτελούν τους δύο πλέον
φιλορώσους "παίκτες" στην περιοχή: Η Αίγυπτος μόλις προχθές συμφώνησε
για την αγορά 46 αναβαθμισμένων MiG-29M της έεξαωγικής έκδοσης
του "SM" που ξεκίνησε να παραλαμβάνει και η ρωσική Αεροπορία, αν και
μερικές πηγές αναφέρουν ότι τελικά θα πρόκειται για το MiG-35 και με
κόστος μόλις 2 δισ. δολα. όταν τα 24 Rafale το Κάϊρο θα πληρώσει 3,6
δισ. ευρώ! Σχεδόν τετραπλάσιο κόστους ανά μονάδα σε σχέσηε MiG-29M.
Επίσης έχει παραλάβει πλειάδα ρωσικών α/α συστημάτων τον τελευταίο
χρόνο με τις πληροφορίες, όπως το ANTEY-2500 (μια έκδοση του S-300PMU2),
Βθκ-Μ2 klp
Τα σενάρια που θα ασκήθούν τα ελληνικά μαχττικά θα είναι αυτά της
αεροπορικής απαφγόρευσης και συνεργασίας σε αποστολές CAP στην
Α.Μεσόγειο, όπου φυσικά κυριαρχεί το θέμα της ΑΟΖ: Ελλάδα και Αίγυπτος
έχουν συφωνήσει στα όρια της δικής τους ΑΟΖ και της κυπριακής και έχουν
"στριμώξει" την Αγκυρα... Οι εξελίξεις αναμένοτναι μεπολύ μεγάλο
ενδιαφέρον...
