Το ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ είναι ΕΤΟΙΜΟ! Οι Τούρκοι δεν έχουν ΚΑΜΙΑ ελπίδα.. (ΒΙΝΤΕΟ)

Ετοιμοπόλεμο είναι το Πολεμικό Ναυτικό να υπερασπιστεί την πατρίδα και να δείξει στους εχθρούς ότι η Ελλάδα είναι εδώ και είναι δυνατή. 

Το υποβρύχιο S-120 Παπανικολής συμμετείχε με επιτυχία σε άσκηση και "βύθισε" εχθρικό υποβρύχιο. 

Το βίντεο που ακολουθεί μας ξεναγεί στο εσωτερικό του υποβρυχίου και έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε το πλήρωμα να μιλάει για τη δυναμική του: 

(Εναλλακτικά ΕΔΩ)

Την ίδια ώρα, έτοιμο και εκσυγχρονισμένο είναι το υποβρύχιο ΩΚΕΑΝΟΣ type-209/1200. 

Πλέον, τα σύγχρονα υποβρύχια του ΠΝ είναι τα κλάσης ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ ή type-214HN(S-120 ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, S-121 ΠΙΠΙΝΟΣ , S-122 ΜΑΤΡΩΖΟΣ, S-123 Υ/Β ΚΑΤΣΩΝΗΣ) και τρία από αυτά βρίσκονται στον Σκαραμαγκά. 

voice news

ΕΣΚΑΣΕ ΤΩΡΑ! Η Ελλάδα βγαίνει από το ευρώ...

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην Ευρώπη και σιγά σιγά θα χτυπήσουν και τη δική μας πόρτα. 

Μετά το Βrexit, ακολούθησε ένα ντόμινο ανατροπών τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο, με τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ, όσο και σε ευρωπαϊκό, με το πρόσφατο δημοψήφισμα στην Ιταλία που σημάνει την αρχή του τέλους της ευρωζώνης, όπως τη γνωρίζουμε, σύμφωνα με τους αναλυτές. 

Η χώρα μας δεν μένει έξω και σύντομα θα επηρεαστεί, και σε πολιτικό επίπεδο και σε οικονομικό. 

Πολλοί λένε ότι η έξοδος από το ευρώ είναι προ των πυλών και δίνουν ημερομηνία την άνοιξη. 

Ο  δημοσιογράφος Στέφανος Χίος κάνει τη δική του πρόβλεψη και υπογραμμίζει ότι μέχρι τον Απρίλιο, η χώρα μας δεν θα είναι στο ευρώ.

Εναλλακτικά ΕΔΩ

voice news

ΕΘΝΙΚΗ ΤΙΜΗ Η ΟΝΕΙΔΟΣ….

Η Εθνική Τιμή ή το ΄Ονειδος κρίνεται στην Υπόθεση με τους Τούρκους Ικέτες Ασύλου

Του Μιχαήλ Στυλιανού

Ο χειρισμός της υπόθεσης Οτσαλάν από την εθνικώς ανάξια κυβέρνηση του Σημίτη κηλίδωσε ανεξίτηλα το όνομα της Ελλάδος. Ένα μικρό έθνος με αποθέματα διεθνούς σεβασμού για το ιστορικά πρόσφατο κλέος ανδρείας, απώλεσε τότε την όποια ηθική του θωράκιση και στιγματίστηκε στη διεθνή κοινωνία για χαμέρπεια και ποταπότητα.

Είναι εμπύρινα χαραγμένη στα βιώματα του γράφοντος η εικόνα μικτής ελληνο-γαλλικής συνάθροισης σε συγγενικό σπίτι του Παρισιού, όταν με το άνοιγμα της τηλοψίας για το βραδινό δελτίο ειδήσεων, ο παρουσιαστής βροντερά αναγγέλλει, με λέξεις και έκφραση που πάγωσαν την ομήγυρη: « Les Grecs ont donné Otsalan !». Φράση που στην -επίτηδες επιλεγείσα- γαλλική αργκό σημαίνει:

Οι ΄Ελληνες πρόδωσαν/κάρφωσαν τον Οτσαλάν!

Στα 28 χρόνια ζωής στη Γαλλία, ουδέποτε δεχθήκαμε (ο γράφων και η οικογένειά του) καταπρόσωπα τέτοιο μαστίγωμα εθνικής ταπείνωσης. Σταθερά στο προσκήνιο της ελληνο-γαλλικής επικαιρότητας όλη αυτή την περίοδο, υπήρξαν ώρες εντροπής για την κομπλεξική δουλικότητα Ελλαδιτών πολιτικών επισκεπτών στο Παρίσι-όπως και χαρές εθνικής υπερηφάνειας, κατά τις επισκέψεις των προέδρων Τσάτσου και Σαρτζετάκη. Η «παράδοση του Οτσαλάν» υπήρξε η εμπειρία της έσχατης καταισχύνης. Στη Γαλλία η φράση « il les a donné» ήταν δακτυλοδείξημο στιγματισμού και αναγόταν στη γερμανική κατοχή και στο «κάρφωμα» των κρυμμένων Εβραίων στα Ες Ες. Οι ΄Ελληνες της συντροφιάς εκείνο το βράδυ θα θέλαμε ν’ ανοίξει η γη να μας καταπιεί…

Μπορεί στην Αθήνα -και ακόμα λιγότερο στην υπόλοιπη Ελλάδα- οι άνθρωποι να μην είχαν την ίδια αίσθηση συνολικού εθνικού ξεπεσμού. Ιδιαίτερα τώρα, που η μόνη υποτίμηση που πρυτανεύει στις φροντίδες του πολιτικού μας θιάσου είναι των ποσοστών στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το υπό κρίση ερώτημα, για τη μοίρα των 8 Τούρκων αξιωματικών, είναι το έσχατο στο οποίο θα αφιερώσουν χρόνο περισσότερον του όσου χρειάζονται για να ζητήσουν οδηγίες από τους ξένους επόπτες.

Οι ανώτατοι δικαστές όμως οφείλουν -και ελπίζεται- να λειτουργήσουν με τα κριτήρια των παγκοσμίως σεβαστών θεσμίων περί ασύλου όσο και της αρχαίας και αδιάσπαστης πατρογονικής κληρονομικής λεβεντιάς και ανθρωπισμού, απέναντι και σε αντίπαλο που διεκδικεί καταφύγιο σε οικείο ναό ή εφέστιο θεό. ΄Εθιμο ιερό, το οποίο πολύ εύστοχα επικαλέσθηκε ο αντάξιος των ελληνικών παραδόσεων εισαγγελεύς κ. Γεώργιος Βούλγαρης, καταλαμβάνοντας έτσι, δίπλα στον κ. Χρήστο Σαρτζετάκη, τιμητική θέση στην ιστορία της σύγχρονης ελληνικής Δικαιοσύνης, ως συνεχιστής των υψηλών συμβόλων της, Τερτσέτη και Πολυζωϊδη.

Επιπλέον όμως αυτών των ηθικών επιταγών του δικαστικού λειτουργού και πρακτικότεροι υπολογισμοί «στρατηγικού χαρακτήρα» συγκρούονται και ανατρέπουν τη ραγιάδικη «λογική» των κυβερνητικών πιέσεων για μιαν απόφαση «σύμφωνη με τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας». Δηλαδή σύμφωνη με τις υπαγορεύσεις του Ερντογάν και «συμμάχων», ανήσυχων για την παραμονή του στη «Συμμαχία των Δυτικών Δημοκρατιών»!

Και σ’ αυτό το επίπεδο, αντιμετώπισης του πρακτικού διλήμματος εθνικής ασφάλειας, ψύχραιμα και σοφότερα σκεπτόμενη η Δικαστική Εξουσία έχει ν’ αντιπαρατάξει τα ακόλουθα αμάχητα επιχειρήματα:

1.- Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως ο ενδοτισμός και οι υποχωρήσεις ουδέποτε πέτυχαν την εξημέρωση του αρπακτικού γειτονικού στοιχείου, αντίθετα αποθράσυναν τα ένστικτα του.

2.- Η άρνηση χορήγησης ασύλου στους αξιωματικούς που κατέφυγαν στη χώρα μας, και το συνακόλουθο μαρτύριο που τους επιφυλάσσεται στη Τουρκία, θα προκαλέσει μίσος και περιφρόνηση για τους «ραγιάδες», από μεγάλο τμήμα του τουρκικού στρατεύματος, πληγωμένο από τούς αλλεπάλληλους διωγμούς του Ερντογάν, αλλά και από τη δημοκρατική τουρκική κοινή γνώμη. Θα εξασφαλίσει έτσι στον επίδοξο Σουλτάνο –ως προίκα της ελληνικής ελαφρότητας- την περιπόθητη εθνική ενότητα εναντίον της χώρας μας και θα ενισχύσει την απειλή που αντιμετωπίζει το έθνος.

3.- Αποδοχή- αντίθετα- της αίτησης του ασύλου -σε πείσμα των προειδοποιήσεων, των απειλών, των κραυγαλέων δηλώσεων περί Λωζάννης και 18 νήσων, των Νόταμ και των παραβιάσεων- θα εξασφαλίσει στην Ελλάδα σιωπηρή εκτίμηση και σεβασμό από τους εχέφρονες Τούρκους πολίτες αλλά και τη στρατιωτική ηγεσία –ψυχολογία που σε συγκρουσιακές σχέσεις αποτελεί κεφάλαιο του αντιπάλου, δηλαδή της Ελλάδος.

4.-Μέγιστο στρατηγικό κεφάλαιο σε καταστάσεις συρράξεως είναι «ψυχολογική συμπαράταξη» της διεθνούς κοινής γνώμης, όπως περίτρανα αποδεικνύουν οι μαινόμενες τώρα “Psy.Ops.” (ψυχολογικές επιχειρήσεις» του νέου Ψυχρού Πολέμου ( επιφανειακά περί την Συρία και την Ουκρανία), που στοχεύουν στην δημιουργία ομοψυχίας στη Δυτική Συμμαχία, εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας,
Η έκδοση των καταζητούμενων αξιωματικών στον Ερντογάν, διεθνώς αντιπαθή και ανυπόληπτο, για την εγκληματική τυραννίδα του στο εσωτερικό και για την αναξιοπιστία και μεγαλομανή του θρασύτητα στο εξωτερικό, θα προκαλούσε ανάλογα συναισθήματα αποστροφής και περιφρόνησης στην διεθνή κοινή γνώμη. Αντί ψυχολογικής συμπαράταξης των λαών, θα επέσυρε κατά της Ελλάδος διεθνή αντιπάθεια, καταφρόνηση και χαιρεκακία για τους σε βάρος της τραμπουκισμούς της Τουρκίας.

5.- Η άμεση ή έμμεση επιδίωξη αντιπαροχής για την παροχή ασύλου (και «προστασίας» – από τυχόν δολοφόνους των υπηρεσιών του Ερντογάν, που έδρασαν και κατά των Κουρδισών στο Παρίσι) θα ενίσχυε ίσως τους συνηγόρους τους στον Άρειο Πάγο. Αλλά θα έβλαπτε μεσο-μακροπρόθεσμα την ελληνική στρατηγική. Στρατηγική εμπέδωσης, με την γεωγραφικά αμετακίνητη γείτονα, σχέσεων βασιζόμενων στον αμοιβαίο σεβασμό των ισχυουσών συνθηκών, του Διεθνούς Δικαίου, της εδαφικής ακεραιότητας, της ανεξαρτησίας και της αξιοπρέπειας των δύο γειτόνων χωρών.

Επειδή οκτώ αξιωματικοί των επιλέκτων τουρκικών δυνάμεων, μελλοντικοί ίσως επιτελικοί και πάντως άνδρες επιρροής και ηθικής ακτινοβολίες, ως ισόβιοι μάρτυρες ελληνικής λεβεντιάς , ανυστερόβουλης φιλοξενίας και σεβασμού στον τραυματισμένο αντίπαλο, θα λειτουργούσαν πιθανότατα πάντοτε ως σύμβουλοι κατευνασμού των τεχνητών εξάψεων, μετριοπάθειας και σωφροσύνης στη χώρα τους.

Στην αντίθετη περίπτωση, συναλλαγής για τη σωτηρία τους, τους αξιωματικούς αυτούς θα συνόδευε πάντοτε το δηλητήριο των τύψεων για την «στιγμή της αδυναμίας», δηλητήριο που αναπόφευκτα θα εστρέφετο εναντίον αυτών που προκάλεσαν ή καρπώθηκαν αυτής της παράκαμψης του ιερού στρατιωτικού χρέους.

Είναι ακριβώς η περίπτωση όπου η θυσία μιας ευκαιρίας, αμφίβολου άλλωστε κέρδους, αποτελεί την σοφότερη επένδυση.

Ιδού λοιπόν και σειρά ισχυρών λόγων στρατηγικής προσέγγισης του «διλήμματος εθνικής ασφάλειας», που αντιστρατεύονται την δουλοπρεπή προχειρολογία υπέρ της παράδοσης των αξιωματικών στους σμπίρους του Ερντογάν και συνηγορούν για την ιπποτική αντιμετώπισή τους, σύμφωνα με τα διεθνή θέσμια και τις προαιώνιες παραδόσεις της εθνικής λεβεντιάς.
Μια παρένθεση, έστω, επιστροφής στις πηγές παλαιάς εθνικής αίγλης και αυτοεκτίμησης, μόνον αγαθά υπόσχεται να αποφέρει, αποσβένοντας τουλάχιστον μέρος του στίγματος που απέθεσαν οι Σημίτης και Πάγκαλος στο πρόσωπο της Ελλάδος με την παράδοση του Οτσαλάν.

hellasforce

ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ στη Νεα Δημοκρατια Ρίχνουν τον Κυριακο

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ

hellasforce

ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟ …ΠΑΛΙΟΣΚΥΛΟ, ‘made in Albania’!

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟ …ΠΑΛΙΟΣΚΥΛΟ, ‘made in Albania’!

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΑΛΒΑΝΟΣ ‘ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ’, ΕΝΑ ΠΑΛΙΟΣΚΥΛΟ ΤΟΥ ΚΕ@ΑΤΑ! Το ανωτέρω εικονιζόμενο …κ@@όπαιδο, είναι ο Αλβανός Κοσσοβάρος Ταχίρ Βελίου, που είχε το ΑΠΥΘΜΕΝΟ ΘΡΑΣΟΣ και ανήρτησε στον προσωπικό λογαριασμό του, στο ‘facebook’, μία φωτογραφία στην οποία ποζάρει, κρατώντας – όπως τουλάχιστον ισχυρίζεται – ως «λάφυρο» την Ελληνική Σημαία, που βούτηξε προ ημερών, από σπίτι Έλληνος της Χιμάρας!
Στο κείμενο έγραφε τα εξής:

«Αυτό το κουρέλι αφαιρέθηκε από το παλιό κάστρο… της Χιμάρας. Αυτό το πανί (!) τώρα μισοκαμμένο και σκισμένο, δεν έχουν περάσει 24 ώρες από τη στιγμή που κατέβηκε.
Οι εθελοντές της Κινήσεως για την ‘Ενωμένη Αλβανία’, ταξίδεψαν στη Χιμάρα και το έβγαλαν.

Στα εδάφη μας είμαστε αφέντες και δεν επιτρέπουμε πανιά εισβολέων και πρώην εισβολέων, που έπραξαν γενοκτονία κατά του έθνους μας (!) χρησιμοποιώντας τα εδάφη μας ως λάφυρα πολέμου, για να ικανοποιήσουν τις σοβινιστικές τους ορέξεις».

Πως είπατε;
ΡΕ, ΜΠΑΣ και είναι ΜΕΓΙΣΤΟΣ …φασίστας;

Δεν συμφωνούν τα τσογλάνια της ελληνόφωνης «αντιεθνικιστικής» αριστεράς;

Γι’ αυτούς, «φασίστες», «ναζιστές» και «ρατσιστές», είναι μόνο οι …Έλληνες εθνικιστές.

Οι κάθε ΓΕΛΙΟΤΑΤΟΙ – και αδρώς ΛΑΔΩΜΕΝΟΙ απο ξένα ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ κέντρα και πρεσβείες… – ‘Τσάμηδες’, οι ‘Μακεντόνσκι’ και οι Γκρίζοι Λύκοι, είναι… αρνάκια, αλλά και συντρόφια τους, εφόσον την ίδια ΑΚΡΙΒΩΣ μεταχείριση επιφυλάσσουν στην ελληνική σημαία!

(ΑΚΟΜΑ ΕΝΑΣ ΒΑΘΕΩΣ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟΣ ΑΛΒΑΝΟΣ ΣΩΒΙΝΙΣΤΗΣ, ΠΟΥ Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ – ΑΦΩΝΙΑ – ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΕΞΕΘΡΕΨΕ ΚΑΙ ΕΠΕΤΡΕΨΕ…
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΝΕΟΤΑΞΙΚΟΥ ‘ΤΣΙΠΡΙΣΤΑΝ’, ΔΕΝ ΖΟΥΝ, ΟΥΤΕ Ο ΣΠΥΡΟΜΗΛΙΟΣ, ΟΥΤΕ Ο ΘΡΑΣ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ… ΘΑ ΤΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΟΥΣ…)

hellasforce

ΕΚΤΑΚΤΟ! Ραγδαίες Πολιτικές Εξελίξεις! «Πάμε σε εκλογές-Να πάτε»

Ασήκωτο το κλίμα στη συνεδρίαση του Eurogroup ενώ ο «μποναμάς» Τσίπρα ράγισε το γυαλί και με την Κομισιόν

«Δεν μπορούμε να πάρουμε νέα μέτρα, αν μας πιέσετε κι άλλο θα αναγκαστούμε να πάμε σε εκλογές». Με αυτήν τη δραματική προειδοποίηση ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος έθεσε ξεκάθαρα το δίλημμα στο Eurogroup της περασμένης Δευτέρας. «Αν νομίζετε ότι δεν αντέχετε τότε να πάτε» (!) ήταν η αντίδραση…

«Δεν μπορούμε να πάρουμε νέα μέτρα, αν μας πιέσετε κι άλλο θα αναγκαστούμε να πάμε σε εκλογές», είπε ο υπουργός Οικονομικών στους ομολόγους του στην ευρωζώνη, θέτοντας ξεκάθαρο δίλημμα. «Αν νομίζετε ότι δεν αντέχετε τότε να πάτε», ήταν η αντίδραση που εισέπραξε, όπως συνοψίζουν στο «Βήμα» πηγές πολύ κοντά στις συνομιλίες.

«Ηταν ένα πολύ κακό Eurogroup», επιβεβαίωσε στην εφημερίδα Ευρωπαίος αξιωματούχος. «Εκτός από την Κομισιόν, όλοι οι άλλοι ήταν εναντίον του κ. Τσακαλώτου. Καιρό είχα να δω τόσο άσχημο αποτέλεσμα για την Ελλάδα, ίσως με λίγη χρυσόσκονη για το χρέος. Πέρα από τα πλεονάσματα στο 3,5% του ΑΠΕ, ήταν σαφέστατο ότι θέλουν οπωσδήποτε το ΔΝΤ μέσα συμφωνία», ανέφερε η ίδια πηγή.

Ακόμη και ο Πιερ Μοσκοβισί φέρεται να είπε συνομιλώντας με την ελληνική αποστολή: «Η απόφαση ήταν βίαιη και άδικη, η χειρότερη των τελευταίων ετών!», σύμφωνα πάντα με το «Βήμα».

Στο Eurogroup, η ελληνική πλευρά πήρε τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για τη μείωση του χρέους κατά 20% του ΑΕΠ το 2060, αλλά αναγκάστηκε να αποδεχθεί τη διατήρηση πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ από το 2018 και μετά. Ο κ. Τσακαλώτος, σε εσωτερικές συσκέψεις τις τελευταίες ημέρες φέρεται να διεμήνυσε στον πρωθυπουργό «Αν συμφωνηθεί πλεόνασμα πάνω από 2% του ΑΕΠ, εγώ φεύγω».

Μέσα σε όλα αυτά, οι εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα την Πέμπτη, με την έκτακτη ενίσχυση των χαμηλοσυνταξιούχων, επιβάρυναν περισσότερο τις σχέσεις της Αθήνας με τις Βρυξέλλες. «Αυτό δεν βοηθάει το κλίμα της διαπραγμάτευσης», σχολίασε στο «Βήμα» στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. «Δεν είναι ότι η Κομισιόν δεν έχει καρδιά και δεν θέλει την ενίσχυση των πλέον αδύναμων, αλλά υπάρχουν συμφωνημένες διαδικασίες», ανέφερε ακόμη η ίδια πηγή.

Ο ίδιος αξιωματούχος εξήγησε για τις ενστάσεις ότι πρέπει πρώτα να επαληθευτεί το πλεόνασμα από την Eurostat, το Απρίλιο του 2017, και να συζητηθεί με τους Θεσμούς η διάθεσή του, ενώ υπενθύμισαν ότι υπάρχουν βασικές κατευθύνσεις για το πού πρέπει να διατεθούν τα χρήματα: 1. ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, 2. ληξιπρόθεσμα, 3. συντάξεις που δεν έχουν αποδοθεί.

hellasforce

ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ! ΕTOIMAZETAI OIKONOMIKH KAI ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΗ «ΕΙΣΒΟΛΗ»

Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη

Ένταξη της Τουρκίας στην Ε. Ένωση μέσω λύσης

Επιδιώκει καθεστώς κράτους μέλους, για να διευκολύνει τον έλεγχο της αγοράς, της οικονομίας και του εμπορίου όχι μόνο στον Βορρά, αλλά και στον Νότο

· Γιατί η Τουρκία θέλει καθεστώς Ευρωπαίων πολιτών για τους ψαράδες της
· Είσοδος Τούρκων πολιτών χωρίς βίζα μόνο για Κύπρο
· Σε ποιους τομείς και γιατί θέλει τα οφέλη κράτους μέλους η Άγκυρα;
· Ποιες νομικές επιλογές μπορούν να δώσουν λύση και ποιες οι πολιτικές διαστάσεις

Η Τουρκία επιδιώκει μέσω της λύσης την ένταξή της στην ΕΕ από την πίσω πόρτα, έχοντας κατά νουν τον πλήρη οικονομικό και εμπορικό έλεγχο της Κύπρου. Και του Βορρά και του Νότου. Αυτό προκύπτει από τα αιτήματά της προς την ΕΕ, που περιλαμβάνονται σε σημειώματα τεχνοκρατών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Πιο συγκεκριμένα, εκτός των όσων θεωρεί ως κεκτημένα από το υφιστάμενο «status quo» στον Βορρά, η Τουρκία ζητά, στο πλαίσιο της λύσης, ισότιμο καθεστώς κράτους μέλους της ΕΕ, καθώς και των πολιτών και των εταιρειών της. Προς τον σκοπό αυτό αναφέρεται στους ακόλουθους τομείς:

Οι εμπορικές συμφωνίες
1. Στις εμπορικές συναλλαγές και στην παροχή υπηρεσιών για φυσικά και νομικά πρόσωπα. Ο τομέας αυτός περιλαμβάνει: Α. Την εφαρμογή της General Agreement in Services (GATS – Συμφωνία για το Εμπόριο των Υπηρεσιών). B. Την εφαρμογή Government Procurement Agreement (Συμφωνία για Κυβερνητικές Προσφορές) που αφορά στο δικαίωμα συμμετοχής κρατών μελών της ΕΕ σε προσφορές του κυπριακού δημοσίου χωρίς δικαίωμα αποκλεισμού, όπως μπορεί να συμβεί σήμερα με την Τουρκία σε οποιαδήποτε χώρα της ΕΕ, καθότι είναι τρίτο μη κράτος μέλος. Γ. Την εφαρμογή της Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights (Συμφωνία περί Εμπορίας Πνευματικών Δικαιωμάτων). Δ. Την εφαρμογή της GATT (Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου).

2. Στην ενέργεια και τις τηλεπικοινωνίες, που σχετίζονται με τα ανωτέρω, δηλαδή με το καθεστώς παροχής υπηρεσιών και με τα μετοχικά κεφάλαια.

3. Στα δικαιώματα των Τούρκων ψαράδων να αλιεύουν στα νερά της Κύπρου με το καθεστώς των Ευρωπαίων πολιτών.

4. Στην αντιμετώπιση των Τούρκων πολιτών όπως και των εξ Ελλάδος, αρχίζοντας από την είσοδό τους στην Κύπρο χωρίς βίζα. Επί τούτου, οι πρώτες σκέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι οι εξής: Εισηγείται ότι θα είναι δυνατό να μη χρειάζονται βίζα οι Τούρκοι πολίτες που θα εισέρχονται στο νησί, εφόσον η Κύπρος δεν είναι στη ζώνη Schengen για μια μεταβατική περίοδο. Αυτό θα ισχύει μόνο για την Κύπρο και θα περιληφθεί στην Πράξη Προσαρμογής (Act of Adaptation), που θα αφορά στην εφαρμογή του κεκτημένου στον Βορρά, του οποίου η λειτουργία έχει ανασταλεί επί τη βάσει του Πρωτοκόλλου 10, λόγω της υφιστάμενης κατάστασης.
Δηλαδή της κατοχής. Πάντως εκκρεμεί το θέμα της ελευθεροποίησης των ταξιδιωτικών εγγράφων (βίζα) για Τούρκους πολίτες στην ΕΕ, καθότι η Άγκυρα δεν έχει εκπληρώσει ακόμη τα 72 κριτήρια που της ετέθησαν. Τι εισηγούνται σε πρώτη φάση οι τεχνοκράτες της Επιτροπής για την περίπτωση της Κύπρου; Είτε ρυθμιστεί είτε όχι το ζήτημα της βίζας για τους Τούρκους πολίτες με την ΕΕ ως τέτοια, οι Τούρκοι πολίτες, για μια μεταβατική περίοδο, θα δικαιούνται να επισκέπτονται την Κύπρο χωρίς βίζα. Το μέτρο αυτό θα ισχύει μόνο για την Κύπρο. Όπως τονίζεται, αυτό θα μπορεί να είναι τμήμα της λύσης.

Φόρμουλα εκχώρησης δικαιωμάτων
Ως τμήμα της λύσης προβάλλεται και μια άλλη εισήγηση από τεχνοκράτες της ΕΕ, που αφορά στην επίλυση του προβλήματος που υπάρχει ως προς την εφαρμογή της Συμφωνίας για το Εμπόριο των Υπηρεσιών. Το πρόβλημα εντοπίζεται, πρώτον, στο γεγονός ότι δεν μπορούν οι Τούρκοι να έχουν ειδικό καθεστώς σε σχέση με άλλα τρίτα κράτη, μη ανήκοντα στην ΕΕ, διότι γεννάται ζήτημα εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης. Δεύτερον, η Άγκυρα δεν έχει εφαρμόσει το άρθρο Πέντε της Συμφωνίας για το Εμπόριο των Υπηρεσιών, που αφορά σε «ελεύθερη εμπορική περιοχή για τις υπηρεσίες», ενώ σε αυτό το πρόβλημα προστίθεται και κάτι άλλο: Δεν φαίνεται, όπως εκτιμούν στις Βρυξέλλες, ότι η Τουρκία θα εφαρμόσει στην περίπτωση της Κύπρου την αρχή της ίσης μεταχείρισης στη λογική της αμοιβαιότητας, ώστε να μπορεί να διευκολυνθεί η κατάσταση.

Μια από τις φόρμουλες που θα ήταν δυνατό να εξευρεθεί, σύμφωνα με κάποιες νομικές απόψεις τεχνοκρατών, είναι η ακόλουθη: Εφόσον εντοπίζονται νομικά προβλήματα που αφορούν στην αδυναμία της εφαρμογής της ίσης μεταχείρισης στη Συμφωνία για το Εμπόριο των Υπηρεσιών, μεταξύ της Τουρκίας και τρίτων χωρών, εκείνο που μπορεί να συμβεί είναι το εξής: Να είναι η ΕΕ τμήμα της λύσης, οπότε επί τη βάσει ειδικού καθεστώτος μεταξύ των εμπλεκομένων μερών θα μπορούσε να βρεθεί ρύθμιση, με την υιοθέτηση μιας μορφής πρωτογενούς δικαίου.
Εάν, από την άλλη, η ΕΕ δεν είναι τμήμα της λύσης, θα ήταν δυνατό να εκχωρήσει τις δικές της αποκλειστικές αρμοδιότητες, που αφορούν στη Συμφωνία για το Εμπόριο των Υπηρεσιών, προς την Κύπρο, όπως επιτρέπει το άρθρο 2 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της ΕΕ, ώστε να ενεργήσει προς επίλυση του προβλήματος με την Τουρκία. Μια τέτοια διευθέτηση μεταξύ ΕΕ και Κύπρου από τη μια, και Κύπρου-Τουρκίας από την άλλη, θα ήταν δυνατό να ενσωματωθεί ως χωριστή συμφωνία ή να περιληφθεί στην Πράξη Προσαρμογής (Act of Adaptation) που αφορά στη λειτουργία του κεκτημένου στο βόρειο τμήμα της Κύπρου μετά τη λύση.
Προφανώς, η φόρμουλα αυτή θα γίνει με όρους, εκ των οποίων ο πιο βασικός είναι να ισχύει σε τοπικό κυπριακό επίπεδο και όχι επί του συνόλου της ΕΕ. Διότι, εάν έχει συνολικό χαρακτήρα, θα προκύψει γενικότερο ζήτημα το οποίο δεν θα είναι διαχειρίσιμο ούτε από την Ευρωπαϊκό Επιτροπή ούτε από την Άγκυρα, η οποία είναι πρόδηλο ότι θέλει να έχει το ίδιο καθεστώς για τους δικούς της πολίτες και τις δικές της εταιρείες ή και παροχείς υπηρεσιών, όπως έχει και η Ελλάδα.

Χωριστές συμφωνίες και κατάλοιπο
Επί τη βάσει των ανωτέρω προκύπτει και ένα άλλο νομικό ζήτημα: Σε ποιον θα περάσουν αυτές οι αποκλειστικές αρμοδιότητες που θα εκχωρήσει η ΕΕ στην Κύπρο; Στην Ομοσπονδιακή Κεντρική Κυβέρνηση ή στα δυο συνιστώντα κράτη; Ή θα συμβούν και τα δυο; Τονίζεται δε, τούτο για δυο λόγους: Πρώτον, ο ίδιος ο Πρόεδρος έχει ανακοινώσει ότι αρμοδιότητες και εξουσίες σε θέματα εμπορίου ανήκουν στα συνιστώντα κράτη, τα οποία θα έχουν δικαιοδοσία για σύναψη εμπορικών συναλλαγών χωριστά. Δεύτερον, το κατάλοιπο εξουσίας ανήκει στα συνιστώντα κράτη. Ότι, δηλαδή, δεν ρυθμίζεται ρητώς ως αρμοδιότητα της Κεντρικής Κυβέρνησης ό,τι ανήκει στα συνιστώντα κρατίδια.

Τουρκική επιδίωξη
Με τις νομικές και πολιτικές της κινήσεις, η Τουρκία επιδιώκει να επιτύχει με τη λύση καθεστώς κράτους μέλους της ΕΕ σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της με την Κύπρο και ταυτοχρόνως να ελέγχει το σύνολο των τομέων της οικονομίας με τα μεγαθήρια που διαθέτει, από τον χώρο των τηλεπικοινωνιών ώς τον χώρο των εργοληπτικών εταιρειών και της ενέργειας.
Η μικρή αγορά ολόκληρης της Κύπρου θα είναι, όπως εκτιμάται, εύκολη ανταγωνιστική λεία για τις τουρκικές εταιρείες ή θυγατρικές τους, ακόμη και αν δεν επιτύχει η Άγκυρα τα πλείστα των όσων διεκδικεί, κατά τρόπον ώστε να έχει καθεστώς κράτους μέλους της ΕΕ. Διότι, από πολιτικής άποψης, ποιος θα τολμήσει να αποκλείσει τις όποιες τουρκικές εταιρείες; Αυτή λοιπόν είναι η διαφορά μεταξύ τρίτου κράτους, όπως είναι σήμερα η Τουρκία, με ένα κράτος μέλος.
Ότι, δηλαδή, εάν ήταν κράτος μέλος, δεν θα ίσχυαν οι περιορισμοί που είναι δυνατό να ισχύσουν για τα τρίτα μη κράτη μέλη, κυρίως σε ζωτικούς και στρατηγικούς τομείς, όπως η ενέργεια για παράδειγμα και οι τηλεπικοινωνίες. Ερώτημα πολιτικό: Ποια κυπριακή Αρχή θα τολμήσει, μετά τη λύση, να αποκλείσει τουρκική εταιρεία, επικαλούμενη είτε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου είτε άλλη σχετική Συμφωνία, όταν μια τέτοια ενέργεια θα θεωρηθεί ως αφορμή ή αιτία κρίσης και απειλής σε βάρος της βιωσιμότητας του νέου πολιτειακού συστήματος;
Η Τουρκία ως διεκδικητική που είναι, επιδιώκει να διευθετήσει τα πάντα, επί τη βάσει των νόμων, και τη δική της αναβάθμιση ως ισότιμο κράτος με την Κύπρο και την Ελλάδα, έχοντας όσο το δυνατόν περισσότερα δικαιώματα κράτους μέλους. Πρόκειται για τμήμα της αναθεωρητικής της πολιτικής.

Έλεγχος αγοράς και εργοληπτικές εταιρείες
Εκείνο που γίνεται αντιληπτό είναι ότι η Άγκυρα επιδιώκει τον έλεγχο της κυπριακής αγοράς από τουρκικά κεφάλαια. Για την Turkcell (εταιρεία τηλεπικοινωνιών) η Κύπρος είναι μια γειτονιά της Κωνσταντινούπολης. Όμως, όπως τονίζεται, το θέμα δεν εντοπίζεται στο οικονομικό κέρδος, αλλά στον έλεγχο που μπορεί να γίνει με προσφορές χαμηλών τιμών, γεγονός που είναι δυνατό να προκαλέσει πρόβλημα στην ανταγωνιστικότητα υφιστάμενων εταιρειών που δρουν σήμερα στις ελεύθερες περιοχές.
Ανάλογα είναι και τα ζητήματα των εργοληπτικών εταιρειών, τομέας στον οποίο οι Τούρκοι θέλουν να πάρουν τη μερίδα του λέοντος μετά τη λύση, όπως και στον ηλεκτρισμό, καθώς και στο νερό, όπου υπάρχουν ήδη συμφωνίες μεταξύ Τουρκίας και ψευδοκράτους, και συνιστούν κόκκινη γραμμή υπό την έννοια ότι δεν πρόκειται να υπάρξει λύση χωρίς την κατοχύρωσή τους. Από την άλλη, επί τη βάσει τη αρχής της αμοιβαιότητας, θα ήταν δυνατό να ανοίξει η τουρκική αγορά με καλούς οιωνούς.
Το πρόβλημα, όμως, είναι η πολιτική και οικονομική αστάθεια που παρουσιάζει η Τουρκία, ο απρόβλεπτος χαρακτήρας του καθεστώτος Ερντογάν και τα δημοκρατικά ελλείμματα, που καλύπτουν και τον χώρο της οικονομίας και του εμπορίου. Υπάρχει, όμως, και κάτι άλλο που αναφέρεται στις εκτιμήσεις των Βρυξελλών. Ότι δηλαδή η Τουρκία δεν δείχνει πρόθεση για εφαρμογή της αρχής της αμοιβαιότητας, εκτός και αν αυτό αποτελεί μέρος της συμφωνίας μεταξύ των μερών.

Διευκόλυνση λύσης και τραπεζικό σύστημα
Τα ζητήματα αυτά εγείρονται από την Τουρκία προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της διευθέτησης του Κυπριακού και είναι συναφή, από την άλλη, με τη δυνατότητα για την εφαρμογή λύσης από την πρώτη μέρα (day one). Το θέμα αυτό είχε συζητηθεί την περασμένη Τρίτη μεταξύ του Τουρκοκύπριου ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί και του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Δύο, εκτός των άλλων, είναι τα βασικά προβλήματα: Το πρώτο είναι η εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου στα κατεχόμενα και το δεύτερο είναι η υιοθέτηση του ευρώ.
Από τεχνοκρατικής πλευράς, επισημαίνεται ότι κάτι τέτοιο είναι δύσκολο να συμβεί ώς τα μέσα του έτους, οπότε και εκτιμάται η διεξαγωγή δημοψηφισμάτων και εφαρμογή της λύσης. Διότι υπάρχει καθυστέρηση από τουρκοκυπριακής κοινότητας στα θέματα της εναρμόνισης και άρνηση των κατοχικών «αρχών» για έλεγχο του τραπεζικού τους συστήματος. Βεβαίως, το ζήτημα δεν είναι μόνο νομικο-τεχνοκρατικό, αλλά και πολιτικό. Δηλαδή, η τουρκική πλευρά -αυτό μάλιστα διεφάνη και από τη συνάντηση του κ. Ακιντζί με τον κ. Γιούνκερ- προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η ΕΕ θα πρέπει να διευκολύνει και όχι να δυσκολέψει την εφαρμογή της λύσης.
Με άλλα λόγια, ζητά, αν αυτό είναι δυνατό, να κλείσει τα μάτια εκεί όπου μπορεί. Όμως, διευκρινίζεται από τους εταίρους ότι, εάν σε μια τέτοια περίπτωση πάει κάτι στραβά στον τραπεζικό τομέα των κατεχομένων, οι ζημιές δεν θα πληρωθούν μόνο από το τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος και το τραπεζικό του σύστημα, αλλά θα τις επωμιστεί το σύνολο της κυπριακής οικονομίας. Και αυτό είναι ξεκάθαρο, κυρίως από τη Φρανκφούρτη όπου εδρεύει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ως καθ’ ύλην αρμόδια. Και η οποία θα έχει να κάνει μόνο με την Ομόσπονδη Κεντρική Τράπεζα.

Μεθοδικότητα…
Η Τουρκία εργάζεται μεθοδικά σε όλους τους τομείς για να έχει τον έλεγχο της λύσης αυτή τη φορά, όχι μόνο στρατιωτικά, που ούτως ή άλλως βρίσκεται μια ανάσα -ακόμη και αν δεν έχει στρατό στο νησί- αλλά και από οικονομικής, εμπορικής, ενεργειακής, τηλεπικοινωνιακής και τραπεζικής άποψης. Και δεν είναι μόνο στον Βορρά που θέλει να έχει τον έλεγχο, αλλά εφ’ ολοκλήρου της νήσου. Και μάλιστα, με βάση τα όσα συζητά με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στόχος της είναι να αποκτήσει μέσω Κύπρου καθεστώς κράτους μέλους. Ας είναι και τοπικά…

hellasforce